کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی


صفحه اصلی » اخبار کتابخانه » اشاعه اطلاعات » اسناد ملی و بین المللی
5.0 (1)
معرفی جدیدترین نشریات اتحادیه بین‌المجالس (IPU)؛
[1400/04/26]

نمایندگان پارلمان‌ها و پوشش همگانی سلامت  

 

مبارزهای که میتوان در آن پیروز شد: نمایندگان پارلمانها و پوشش همگانی سلامت (اتحادیه بینالمجالس -2021)

 

ما به دنبال ایجاد جهانی هستیم که در آن سلامت به عنوان یکی از حقوق پایه بشر شناخته شود. پوشش همگانی سلامت (UHC) ضامنی برای این حق است و بدین معناست که همگان، بدون توجه به شرایط فردی، باید به خدمات سلامت با کیفیت بالا و مقرون به صرفه دسترسی داشت باشند.

پوشش همگانی سلامت تنها به موضوع بهداشت و سلامت محدود نمیشود و متضمن ایجاد شغل، کاهش فرق و نابرابری اجتماعی است.

حداقل نیمی از جمعیت جهان به خدمات بهداشتی مورد نیاز خود دسترسی ندارند. نزدیک به 100 میلیون نفر از مردم جهان هر ساله به دلیل هزینههای خدمات بهداشت و درمان به ورطه فقر میافتند. در حال حاضر نزدیک به 930 میلیون نفر از مردم جهان بیش از 10 درصد از بودجه خانواده را صرف خدمات سلامت میکنند.

اقشار آسیبپذیر و حاشیهنشین بیش از سایر گروهها  از کمبود دسترسی به خدمات سلامت رنج برده و در معرض خطر قرار دارند.

کشورهای عضو سازمان ملل متحد ذیل آرمانهای توسعه پایدار متعهد شدهاند که تا سال 2030 پوشش همگانی سلامت را محقق کنند. پارلمانهای عضو اتحادیه بینالمجالس نیز به همین ترتیب با صدور قطعنامهای در سال 2019 با عنوان : دستیابی به پوشش همگانی سلامت تا سال 2030: نقش پارلمانها در اطمینان از حق سلامت، بر اهمیت این موضوع تاکید کردهاند.

نمایندگان پارلمان میتوانند در معرفی و برقرار کردن پوشش همگانی سلامت در کشور خود نقش کلیدی ایفا کرده و سایر قوانین و نهادهای مرتبط را حمایت و تقویت کنند. بدین ترتیب نمایندگان میتوانند به بهبود سلامت و بهداشت در جامعه کمک کرده و فقر و تبعیض را کاهش دهند.

پیامهای کلیدی درباره پوشش همگانی سلامت:

  • پوشش همگانی سلامت یک انتخاب سیاسی است. تمام کشورها میتوانند به آن دست یابند.
  • پوشش همگانی سلامت سرمایهگذاری  برای مردم است و به کاهش فقر و نابرابری کمک میکند
  • همه مردم باید به حداقل خدمات سلامت با قیمت مناسب و کیفیت مطلوب دسترسی داشته باشند.

پیشنهادات و پیامهای کلیدی که در این مطلب تلخیص شده از سوی اتحادیه بینالمجالس ارائه شدهاند، میتوانند راهنمای نمایندگان پارلمان و پارلمانها در تحقق پوشش همگانی سلامت باشند.

 

قوانین چگونه میتوانند از پوشش همگانی سلامت حمایت کنند؟

پوشش همگانی سلامت تعهدی سیاسی است که اجرای آن به بنیانهای قانونی نیاز دارد. قوانین میتوانند در دستیابی به خدمات مراقبت سلامت با کیفیت بالا تاثیر عمده و قابل توجهی داشته باشند، از جمله میتوانند از حق سلامت حمایت کرده، دسترسی به خدمات، تنظیم مقررات و کنترل هزینهها را ممکن کنند.

قوانین میتوانند اطمینان ایجاد کنند که خدمات سلامت برای همگان به ویژه اقشار آسیبپذیر در دسترس باشد.

نمایندگان پارلمان باید کارایی قوانین موجود را بررسی کرده و در صورت نیاز به اصلاح و حذف موارد تبعیض آمیز بپردازند. همچنین طرح قوانین مورد نیاز با هدفگذاری برای اقشار آسیبپذیر، تعامل با مردم و تعیین اولویتهای سلامت و تسهیل مشارکت آنها در امر تنظیم قوانین و مقررات و نظارت بر اجرای قدرتمند قوانین از جمله اقدامات مورد نیاز در پارلمانها هستند...

 

پوشش همگانی سلامت چگونه میتواند تامین مالی شود؟

از دیگر بنیانهای تحقق پوشش همگانی سلامت، تامین مالی آن از طریق بودجه عمومی است. پیشرفت در علوم و فناوری  نوید بخش زندگی طولانیتر و سالمتر برای انسان است. هر چه تولید ناخالص ملی و درآمد کشورها افزایش مییابد، تقاضا برای گسترش خدمات سلامت نیز افزایش مییابد.

در حال حاضر تخمین زده میشود که بیش از 3 میلیارد دلار برای ایجاد پیشرفت در زمینه طرح پوشش همگانی سلامت در کشورهای با درآمد کم و متوسط نیاز است تا اهداف مورد نظر تا سال 2030 تحقق یابند. بیش از 80 درصد از جمعیت جهان در کشورهای با درآمد کم و متوسط زندگی میکنند اما تنها 20 درصد از هزینههای سلامت در سطح جهان متعلق به این گروه است.

بدون تامین پوشش همگانی سلامت، افراد مجبور به هزینههای شخصی و پرداخت بخش قابل توجهی از درآمد خود برای تامین سلامت میشوند. زنان و کودکان در تامین مالی برای سلامت با خطر و چالش بیشتری مواجه هستند.

دولتها میتوانند از طریق تامین مالی داخلی (مالیات یا بیمه اجباری) یا همکاری با نهادهای خارجی این منابع را تامین کنند. لیکن تخمین زده میشود 20 تا 40 درصد از منابع مالی اختصاص یافته به بخش سلامت در جهان به دلیل عدم کارآمدی یا فساد اداری از بین میرود.

پارلمانها باید دولتها را نسبت به استراتژیهای مالی حوزه سلامت و تحقق تعهداتشان پاسخگو نگه دارند. کمیتههای پارلمانی به موضوعات سلامت و تامین مالی آن توجه ویژه داشته و این امر در بودجهبندی سالیانه در اولویت قرار گیرد. سازمان بهداشت جهانی اختصاص حداقل 5 درصد از تولید ناخالص ملی کشور برای بخش سلامت را پیشنهاد کرده که این موضوع میتواند مورد توجه نمایندگان پارلمانها باشد...

 

نظارت بر دولت و پاسخگویی

پارلمانها ابزارهای متعددی برای پاسخگو نگه داشتن دولت در مقابل شهروندان در اختیار دارند که از جمله آنها میتوان کمیتههای دائمی پارلمانی، جلسات استماع، پیشنهادات، مذاکرات و سوالات کتبی و شفاهی اشاره کرد. تمامی این موارد میتوانند اطمنیان حاصل کنند که دولتها در دستیابی به پوشش همگانی سلامت نهایت تلاش خود را به کار بستهاند.

یکی از حوزههای ضروری پاسخگویی مالی است. عدم استفاده صحیح یا سوء استفاده از منابع مالی عمومی یا امکانات میتواند بر اقشار آسیبپذیر تاثیرات مخربی داشته باشد. بیشترین میزان سوء استفاده معمولا در قراردادها، تامین دارو و سهم هزینه پرداختی استفاده کنندگان از خدمات سلامت اتفاق میافتد.

 

چشمانداز آینده

زمان تحقق آرمانهای توسعه پایدار به تدریج فرا میرسد و بحران کنونی سلامت در جهان به ما نشان  داده است که نظام سلامت قوی یک مزیت تجملی نیست بلکه برای بقای ما لازم است. نمایندگان پارلمان میتوانند با کمک به تصویب قوانین مورد نیاز، ایجاد راههای مناسب برای تامین بودجه و پاسخگو نگه داشتن دولت اطمینان حاصل کنند که هر زن و مرد و کودکی به ویژه اقشار ضعیف و آسیبپذیر بتوانند از حق انسانی خود برای بهداشت و سلامت بهرهمند شوند..

متن کامل این خلاصه مطلب به همراه متن بیانیه اتحادیه بینالمجالس در زمینه دستیابی به پوشش همگانی خدمات سلامت در سال 2030 به پیوست قابل مطالعه است.

تهیه و تنظیم: شقایق غنیان (کارشناس مرکز اسناد کتابخانه مجلس)

بازدید:938
یادداشت ها
Parameter:306956!model&4732 -LayoutId:4732 LayoutNameالگوی متنی کل و اخبار