کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی


صفحه اصلی » مشروح مذاکرات » مشروح مذاکرات مجلس ملی » دوره دوازدهم مجلس ملی

0.0 (0)
مشروح مذاکرات مجلس ملى، دوره‏12
[1396/05/11]

جلسه: 97 صورت مشروح مجلس روز یکشنبه 11 خرداد ماه 1320  

فهرست مطالب:

1- تصویب صورت مجلس

2- شور دوم لایحه جلوگیری از بیماری‌های آمیزشی و واگیری

3- تقدیم لایحه میزان گردش اسکناس از طرف آقای (گلشائیان) وزارت دارایی

4- بقیه شور دوم لایحه تصویب لایحه جلوگیری از بیماری‌های آمیزشی و واگیری

5- موقع و دستور جلسه بعد- ختم جلسه

مشروح مذاکرات مجلس ملى، دوره‏12

جلسه: 97

صورت مشروح مجلس روز یکشنبه 11 خرداد ماه 1320

فهرست مطالب:

1- تصویب صورت مجلس

2- شور دوم لایحه جلوگیری از بیماری‌های آمیزشی و واگیری

3- تقدیم لایحه میزان گردش اسکناس از طرف آقای (گلشائیان) وزارت دارایی

4- بقیه شور دوم لایحه تصویب لایحه جلوگیری از بیماری‌های آمیزشی و واگیری

5- موقع و دستور جلسه بعد- ختم جلسه

مجلس یک ساعت و ربع پیش از ظهر به ر‌یاست آقاى اسفندیارى تشکیل گردید.

صورت مجلس روز یکشنبه 4 خرداد ماه آقاى (طوسى) منشى خواندند اسامی غایبین جلسه گذشته که ضمن صورت مجلس خوانده شده :

غایبین بی­اجازه - آقایان : گودرزنیا - مکرم افشار - فاطمی - اقبال - اعظم زنگنه - اورنگ - کیوان - خواجه نوری - لیقوانی - مستشار .

غایبین بی­اجازه - آقایان : مهذب - کامل ماکو - نیک­پور - نواب یزدی - سلطانی .

دیر آمده بااجازه - آقای صدر .

دیر آمدگان بی­اجازه آقایان : سزاوار - منصف - دکتر سمیعی .

[1- تصویب صورت مجلس‏]

رئیس- در صورت مجلس نظرى نیست؟ (گفته شد خیر) صورت مجلس تصویب شد.

2 بقیه شور دوم لایحه راجع به بیماریهاى آمیزشى و واگیرى‏

رئیس- شور دوم لایحه بیمارى آمیزشى و واگیرى گزارش کمیسیون قرائت می‌شود:

(گزارش از کمیسیون‌هاى قوانین دادگسترى و کشور این طور خوانده شد)

گزارش شور دوم از کمیسیون‌ها قوانین دادگسترى کشور به مجلس شوراى ملى‏

لایحه شماره 57339 دولت را راجع به بیمارى آمیزشى و واگیرى و کیفر کسانى که مبتلا بوده و مداوا نمى‌نمایند براى شور دوم در کمیسیون‌هاى قوانین دادگسترى و کشور مطرح و با حضور آقاى وزیر کشور پیشنهادهاى آقایان نمایندگان محترم مورد دقت و مطالعه واقع شده در نتیجه شور اول به شرح زیر اصلاح و اینک گزارش شور دوم آن براى

+++

تقدیم مجلس شوراى ملى می‌گردد.

رئیس- ماده اول:

فصل اول- بیماری‌های آمیزشی

ماده اول در نقاطی که وزارت کشور آگهى خواهد داد از تاریخ آگهى تا یک ماه مبتلایان به بیمارى‌هاى آمیزشى مکلفند اقدام به درمان خود کنند.

تبصره- مقصود از بیمارهاى آمیزشى سوزاک، کوفت، آتشک، شانکر نرم است در هر نقطه از بدن که واقع باشد.

رئیس- موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده دوم‏

ماده دوم- درمان و مداواى بیمارى آمیزشى در کلیه بنگاه‌هاى بهدارى در دوره واگیرى بیمارى براى همه و دوره‌‌هاى دیگر براى اشخاص بى‌بضاعت را‌یگانى است.

رئیس- موافقین برخیزند (اغلب برخاستند) تصویب شد. ماده سوم‏

ماده سوم- درمان نزد هر پزشکى که پروانه پزشکى در ایران دارد آزاد است اما در صورتی که بیمارى در دوره واگیرى بیمارى از موعدی که براى درمان او پزشک معالج معین نموده تا ده روز از حضور نزد پزشک یا بنگاه پزشک اول خبر نداد نخستین پزشک در‌مان کننده مکلف است مراتب را با قید محرمانه به اطلاع بهدارى برساند تا بیمار را ملزم به درمان نماید.

رئیس- موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده چهارم‏

ماده 4 - پزشکان یا متصدیان سایر فنون پزشکى که به وسیله تبلیغات بى اساس باعث گمراهى بیمارى آمیزشى می‌شوند یا به وعده‌هاى دروغ بیمار را از درمان صحیح باز می‌دارد مانند این که معین کند در مدت چند روز بیمار را درمان کرده یا با بستن پیمان یا انتشار آگهى‌هایى که مخالفت اصل پزشکى است بیمار را فریب دهند به حبس تأدیبى از دو ماه تا یک سال و یا به پرداخت کیفر نقدى از 200 تا 2000 ریال محکوم می‌شوند.

کسانى که بدون پروانه پزشکى اقدام به درمان بیماری‌ها نمایند به حبس تأدیبى از دو ماه تا شش ماه یا پرداخت کیفر نقدى از پانصد تا پنج هزار ریال محکوم می‌شوند.

رئیس- موافقین برخیزند (اغلب قیام نمودند) تصویب شد. ماده پنجم‏

ماده پنجم- در مواردى که حالت بیمار و کیفیت موجب نگرانى باشد بهدارى می‌تواند بیمار را ملزم کند که تا بر‌طرف شدن خطر واگیرى در یکى از بیمارستان‌ها تحت درمان قرار گیرد.

رئیس- موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده ششم‏

ماده 6- ولى یا سرپرست صغیر یا سفیه یا دیوانه مکلف است که در درمان صغیر یا سفیه یا دیوانه که تحت سرپرستى آنها می‌باشد اقدام کند چنانچه ولى یا سرپرست در فراهم نمودن وسائل درمان مسامحه نماید و بیمارى صغیر یا محجور به حال سرایت باقى بماند ولى یا سرپرست به حبس از هشت سال تا یک ماه و به کیفر نقدى از پنجاه تا پانصد ریال محکوم می‌شود

رئیس- موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده 7

ماده 7- بهدارى موظف است اشخاصى را به مناسبت پیشه خود ممکن است باعث انتشار در بیماری‌هاى آمیزشى شوند مکلف کند که در روزهاى معین در بنگاه‌هاى بهدارى یا نزد پزشکانى که بهدارى معین می‌نماید براى معاینه حاضر شوند و در صورتی که تشخیص شود بیمارى آنها در مرحله واگیرى است از ادامه پیشه ممنوع تا موقعی که گواهى نشده است که بیمارى آنها قابل سرایت نیست چنانچه بدون تحصیل

+++

پروانه عدم امکان سرایت را به پیشه خود ادامه دهند بهشت روز تا دو ماه حبس تأدیبى و 51 تا پانصد ریال و یا به یکى از این دو کیفر محکوم می‌شوند.

رئیس- موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده 8:

ماده 8- اداره کل بهدارى مکلف است براى مبارزه با انتشار بیمارى آمیزشى بر طبق این ماده آئین‌نامه‌اى و مقررات وضع نماید.

رئیس- آقاى معدل‏

معدل- بنده در شور اول پیشنهاد کردم که به صورت ماده 25 اضافه شود به قانون و در حقیقت مربوط می‌شد به ماده 8 که در اینجا اجازه داده است آئین‌نامه‌هایی براى اشخاصى است که به واسطه مبتلا بودن به اینگونه امراض شغل و پیشه خود محروم شده باشند به این معنى که اداره بهدارى به واسطه مبتلا بودن آنها را نگذارند مشغول کارى شوند و بنده فرض این را کردم که شخص مبتلا شد و تمام سازمان و تشکیلات هم براى او فراهم شد و او هم مشغول معالجه گردید آیا در این مدت ابتلا تکلیف خانواده او چه می‌شود یعنى یک نفرى را که ده روز یا دو ماه یا سه ماه مشغول معالجه او هستند این شخص عیالاتش از چه محل اعاشه خواهند کرد اگر این موضوع را ما قبلاً حل نکنیم موجب می‌شود که کتمان و پرده پوشى کرده و مرض را بروز ندهند تا اندازه که میسر است و اگر به جهتى مستحضر شوند و او را ممنوع کنند از کار یک عائله براى آنها نگاهدارى شود که در مواقع بیکارى و بیمارى بتوانند از آن استفاده کنند خودم در کمیسیون نبودم ولى شنیدم گفته شده است که این خارج از موضوع قانون خاص این منظور تأمین شود بنده عرض می‌کنم اگر این منظور را تأمین نکنیم و ماده را به این صورت اجرا کنیم نتیجه آن بیچارگى خانواده آنها و یا مکتوم ماندن مرض آنها می‌شود.

هاشمى (مخبر کمیسیون کشور)- البته این اشکال آقا نه تنها متوجه امراض آمیزشى نیست هر فردى که بیمار شد و در تختخواب افتاد آن وقت اگر پیش‌بینى در زندگانى خودش را نکرده باشد عائله‌اش بیچاره می‌شود و به همین منظور است براى همین موضوع‌ها به علاوه چنانچه خودتان هم فرمودید و در کمیسیون هم مذاکره شد و آقاى وزیر کشور هم به این موضوع آورده شود.

رئیس- موافقین با ماده هشتم برخیزند (اکثر قیام نمودند) تصویب شد

[3- تقدیم لایحه گردش اسکناس از طرف آقاى (گلشائیان) کفیل وزارت دارایی‏]

رئیس- آقاى کفیل وزارت دارایى‏

گلشائیان (کفیل وزارت دارایی لایحه‌ای است راجع به میزان جریان اسکناس تقدیم می‌شود.

رئیس- به کمیسیون رجوع می‌شود.

[4- بقیه شور دوم و تصویب لایحه جلوگیرى از بیمارى آمیزشى و واگیرى‏]

ماده 9 - هر‌کس بداند مبتلا به بیمارى آمیزشى واگیر بوده است و یا آن که موضوع و احوال شخصى او طورى باشد که بایستى حدس بزند که بیمارى او واگیر است و به واسطه آمیزش او طرف متقابل مبتلا شود و به مراجع قضائى شکایت کند مبتلا کننده به حبس تأدیبى از سه ماه تا یک سال محکوم می‌شوند.

تعقیب فقط در موقعى مشخص می‌شود که خواهان خصوصى شکایت خود را مسترد دارد تعقیب و همچنین اجراى کیفر موقوف می‌شود.

رئیس- موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده 10:

ماده 10 - هر زنى که مبتلا به کوفت باشد در صورتى که بداند یا این که اوضاع و احوال شخصى او طورى باشد که بایستى حدس بزند که بیمارى او واگیر است و کودک سالم

+++

شخص دیگرى را با پستان خود شیر می‌دهد به حبس است تا دو تا هفت روز یا کیفر نقدى از پنج تا پنجاه ریال محکوم مى‌شود.

در صورتی که طفل بر اثر عمل مبتلا به کوفت شود مرتکب به یک تا سه ماه تأدیبى و پرداخت 300 تا 1000 ریال و به هر دو کیفر محکوم خواهند شد.

همین کیفر درباره کسى نیز اجرا می‌شود که طفل مبتلا به کوفت را با علم به آن به زن سالمى بسپارد که از پستان خود او را شیر مى‌دهد و آن زنى مبتلا به کوفت گردد.

تعقیب بزه نامبرده در قسمت اخیر این ماده موکول به شکایت خواهان خصوصى است.

رئیس- موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده 11:

ماده 11- هر شخصى که مى‌خواهد طفلى را به دایه بسپارد موظف است قبل از آن که دایه پستان به دهن طفل بگذارد طفل و دایه را به وسائل مقتضى به توسط پزشک امتحان نموده و گواهی‌نامه بهداشتى بدست آورد که طفل یا دایه مبتلا به سیلفیس نبوده و خطرى متوجه طفل یا دایه نیست در صورت تخلف به سه تا هفت روز حبس و یا پنجاه ریال کیفر نقدى محکوم مى‌شود و در صورت ابتلا طفل یا دایه کیفر متخلف حبس تأدیبى از دو ماه تا شش ماه خواهد بود.

رئیس- موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده 12:

ماده 12- هر گاه بهدارى به وجود کسى که مبتلا به بیمارى آمیزشى واگیر است اطلاع یافت می‌تواند به وسائل مقتضى بازجویى کند که بیمار در ظرف مدت مقرر به درمان نپرداخته او را الزام به درمان نماید.

رئیس- موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده 13:

ماده 13 - پزشکان آزاد و کلیه بنگاه‌هاى بهدارى که معاینه و درمان بیمارى آمیزشى می‌نمایند موظفند در آخر هر ماه عده بیمارى‌هاى آمیزشى را که دیده‌اند و قبلاً به پزشک دیگرى مراجعه ننموده‌اند بدون ذکر نام و مشخصات بیمار به بهدارى بفرستند.

طریقه فرستادن شماره بیماران به موجب آئین‌نامه‌اى است که بهدارى کل تعیین خواهد کرد.

رئیس- موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده 14:

ماده 14- پزشکان آزاد و کلیه بنگاه‌هاى بهدارى که معاینه و درمان بیمارى‌هاى آمیزشى را می‌نماید باید حتى‌المقدور به وسیله پرسش از بیمار کوشش نمایند کانون سرایت بیمارى را تعیین نموده و در موقع مقتضى بدون ذکر نام و مشخصات بیمار اطلاعات کافى براى تجسس و بر‌طرف نمودن کانون انتشار بیمارى به بهدارى مربوط بفرستد که اقدام لازم به عمل آید.

رئیس- موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده 15:

ماده 15 - وزارت کشور نقاطى را که در این فصل قانون در آنجا باید اجرا شود معین خواهد کرد.

رئیس - موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده 16:

فصل دوم- بیمارى واگیردار

ماده 16 - آبله کوبى دو ماه اول ولادت و تجدید آن در 7 سالگى و 13 سالگى و 21 سالگى مطابق آئین‌نامه مخصوص اجبارى است و اولیاء اطفال موظفند که براى آبله کوبى کودکان خود اقدام نمایند در موقع شیوع بیمارى آبله کوبى عمومى و اجبارى را اعلام می‌نماید و در این مورد کلیه پزشکان کشور موظفند اشخاص را که براى امر مراجعه می‌نمایند به رایگان آبله کوبى نمایند.

مدیران دبستان و دبیرستان و آموزشگاه‌ها و دانشگاه‌ها در موقع ورود دانش آموزان و در نقاطى که بهدارى کل اعلام می‌نماید و کلیه بنگاه‌هاى ملى و دولتى و بازرگانى در موقع استخدام کارمندان و شاگرد باید گواهى آبله کوبى مطالبه نمایند.

متخلفین از این ماده و همچنین اولیاء و اطفال چنانچه تا یک ماه پس از آگهى بهدارى با آبله کوبى طفلى که تحت سرپرستى آنها است یا به تجدید مایه کوبى خود اقدام نمایند به سه الى هفت روز حبس و 10 الى 50 ریال کیفر نقدى محکوم خواهند شد.

رئیس- آقاى معدل‏

معدل- ماده 16 مثل این است که فقط براى شهر‌نشین‌ها پیش‌بینى شده و دهات تقریباً نمی‌توانند استفاده کنند در این ماده اگر کدخداها و بخشدارها یعنى مأمورین کوچک هم که در آن نقاط هستند مشمول یک جرائمى شوند اگر چنانچه در یک دهى بروز مرض شود آنها مسئول باشند این را باید تصدیق کرد که تمام مردم طورى نیستند که به وظایف خودشان آشنا باشند همان طور که یک مدیر دبستان و دبیرستان را مسئول بکنیم که تقریباً یک هدایتى بکنند و یک توجهى بکند براى کدخداها و بخشدارها نیز یک وظیفه‌اى معین کنند که اگر این وظیفه را انجام ندادند اگر آنها در این موقع کمکى نکنند و اگر نکردند مجازاتى نه ببینند البته دیگرى نیست که در آنجا این کار را بکند.

نقابت (مخبر کمیسیون دادگسترى)- اصلاً در این ماده یک تکالیف عمومى است براى اولیا اطفال و سرپرست صغار و کلیه اشخاصى که در این کشور هستند و در ضمن ماده قید شده است که آبله کوبى در دو ماهه اول و تجدید آن در هفت سالگى و در 21 سالگى مطابق آئین‌نامه مذکور شده است که متخلفین و همچنین اولیاء اطفال که به تکلیف خود عمل نکنند به کیفر مقرر خواهند رسید بنابراین حکم موضوع شده و به صورت کلى تکلیف و در صورت تخلف معلوم شده و در قسمت وسط ماده هم براى مدیران دبستان و دبیرستان و آموزشگاه‌ها در موقع وارد شدن اشخاص به خدمت تکلیف هست و نمى‌شود گفت که این تکلیف مال شهرستانها است و براى سایر نقاط نیست و بنابراین اگر ما بیاییم که خدا ملزم کنیم که یک تفتیش عمومى در اهالى بکند این تکلیف شاقى است که عملى نیست براى بعضى‌ها این تکلیف براى اولیاء اطفال براى سرپرست‌ها و براى بخشدارى‌ها و همه هست و تصور می‌کنم مجموع این ماده منظور و مقصود آقا را تأمین می‌کند.

رئیس- موافقین با ماده 16 برخیزند (اغلب برخاستند) تصویب شد. ماده 17

ماده 17- در موقع شیوع بیمارى آبله بهدارى کل آبله کوبى عمومى و اجبارى را اعلام می‌نماید و پزشک متخلف از کلیه پزشکان کشور موظفند اشخاصى را که براى این امر مراجعه می‌نمایند به رایگان آبله کوبى نمایند و پزشک متخلف از این ماده از هشت روز تا یک ماه حبس تأدیبى محکوم خواهد شد.

رئیس- آقاى اوحدى‏

اوحدى- بنده چون در این جلسه کمیسیون در شور دوم حاضر نبودم حالا این ماده 7 را ملاحظه می‌کنم مى‌بینم به عقیده بنده این ماده موافق با فلسفه قانون نیست این است نظر آقاى وزیر کشور را متوجه می‌کنم که می‌دانم حقیقتاً مایل هستند که آنچه ایشان پیشنهاد می‌کنند که از تصویب مجلس می‌گذرد طورى باشد که به عمل اجراى عملى نزدیکتر باشد بنده یک پیشنهاد کرده‌ام و الان تقدیم می‌کنم اگر آقاى وزیر کشور با این پیشنهاد بنده موافق می‌فرمایند عرایض خود را خاتمه می‌دهیم.

رئیس- پیشنهاد آقاى اوحدى‏

مقام ریاست مجلس شوراى ملى‏

بنده پیشنهاد می‌کنم ماده 17 به شرح زیر اصلاح شود.

ماده 17 - در موقع شیوع بیمارى آبله بهدارى کل آبله کوبى عمومى و اجبارى را اعلام می‌نماید و در این مورد کلیه پزشکان کشور که وسائل آبله کوبى به دسترس آنها گذارده شده موظفند اشخاصى را که براى این امر مراجعه می‌نمایند به رایگان آبله کوبى نمایند و پزشک متخلف از این ماده از هشت روز تا یک ماه حبس تأدیبى محکوم خواهد شد.

+++

رئیس- آقای اوحدی

اوحدی- توضیحاً در اطراف این پیشنهاد خودم عرض می‌کنم این ماده 17 به این شرح که در کمیسیون گذشته است به نظر بنده دو تا عیب دارد یک عیبش این است که در ماده ذکر نشده که بهداری موظف است وسایل آبله کوبی را به دسترس پزشک بگذارد فقط نوشته شده اگر کسی مراجعه کرد و پزشک حاضر نشد به رایگان آبله کوبی کند آنقدر محکوم می‌شود پس اول بایستی واکسن آبله را بهداری که در دسترس این پزشک بگذارد و بعد بگوید اگر نکردی تو مجازات خواهی شد و این موضوع در این ماده ذکر نیست یک عیب بزرگ‌تری دارد راجع به حبس به این قسم که در این ماده ذکر شده یک عیب بزرگ‌تر دارد البته همه ماها می‌دانیم و خود دکترها هم می‌دانند و آقای وزیر کشور هم بهتر از بنده و دکترها می‌دانند که معالجات امروزه دکترهای دنیا از روی تجربیات شروع می‌شود یک نفر مریض که پیش دکتر می‌رود این چند روز باید به واسطه دواهای مختلف در مقام تشخیص مرض برآید تا تشخیص بدهد که آیا این چه مرضی دارد چه شکل باید معالجه شود پس یک مدتی بایستی روی این رویه دکتر عمل کند تا تشخیص بدهد پس از تشخیص داخل معالجه شود.

فرض می‌کنیم یک نفر دکتر دویست نفر مریض دارد. این مریض‌ها را مدتی آن دکتر زحمت کشیده تا تشخیص داده است که این مرض چیست که حالا باید معالجه کند به واسطه تخلفی که کرد می‌برند و حبسش می‌کنند دویست نفر مریض این دکتر می‌مانند بی‌معالجه ناچار باید به دکترهای دیگر مراجعه کنند دکترهای دیگر هم تازه باید اینها را بیاورند تحت آزمایش و تجربه این دکتر نمی‌داند که دکتر سابق چه تشخیص داده است. بنابراین حبس برای دکتر به عقیده بنده فلسفه ندارد و اگر دکتر را بخواهند برای تخلفاتش اذیت و آزارش بکنند همان جزای نقدی بهتر است و یک روز زندانی هم که اسمش نوشته شود بهتر است و حال این که بنده نگاه می‌کنم می‌بینم در زمان سابق همین مجلس رأی داده است و قانون گذرانده است که نباید مجرمین صرفاً زندانی باشند و باید اینها را به کار واداشت و این قانون را آقای صدر نماینده محترم که در آن موقع وزیر بودند خودش آورده است به مجلس و مجلس رأی داده است بنابراین اگر این دکتر را بیاورند چهل روز پنجاه روز زندانیش کنند چه نتیجه دارد برای تأدیب او پس جریمه نقدی و او را به کار واداشتن بهتر است برای این که اگر در نتیجه تخلف از آبله کوبی یکی تلف شد و مرد آن وقت این دکتر متخلف را زندانی کردید آن وقت این دویست نفر با سیصد نفر می‌میرند پس ما برای این که دویست نفر سیصد نفر نمی‌رند بهتر این است که از آن یکی صرف‌نظر کنیم این نکته قابل توجهی است. حالا آقای وزیر کشور در اطراف عرایض بنده یک قدری توجه بفرمایند اگر ممکن است موافقت بفرمایند واگر هم ممکن نیست و این طور تشخیص داده‌اند مختار هستند.

مخبر کمیسیون (هاشمی)- در این ماده در کمیسیون صحبت و بحث بسیار شد اتفاقاً بنده هم با تشدید جرم نسبت به آقایان دکترها (یعنی نه آقایان دکترها متخلف‌ها موضوع متخلف است نه دکتر و به مقام شامخ علمی دکتر برنخورد) موافق نبودم ولی پس از بحث بسیار به این صورت درآمد و تا اندازه حبس بیشتر شد و اکثریت کمیسیون موافقت فرمودند و به این صورتی که ملاحظه فرمودید اصلاح شد که حبس آنها بیشتر باشد آقای اوحدی توجه بفرمایید که موقع از مواقع فوق‌العاده است که یک خطر عمومی است و هر موقع که خطر فوق‌العاده باشد ملاحظه نباید در کار باشد و راجع به آن قسمت تجربه که فرمودند که معلومات‌شان روی تجربه است بنده عرض می‌کنم قسمت طب فنی است و علم است نه تجربه اگر مرضای این دکتری که امروز زندانی شد به دکتر دیگری نیز رجوع کنند آن دکتر نیز از روی موازین علمی فوری تشخیص می‌دهد و از ساعت اول معالجه‌اش می‌کند و این که گفته شد حبس یک روز باشد تا سه روز عرض می‌کنم همین اشکالی که در هشت روز و یک ماه وارد است در یک روز و سه روز و هشت روز هم وارد است می‌فرمایید از سه روز الی هشت روز باشد مریض

+++

تا هشت روز هم از دست می‌رود اما راجع به این که فرمودند بهداری باید وسائلش را تهیه کند آن وقت دکتر مشغول شود البته همین طور هم است و تا امروز هم همین طور بوده است غیر از این ترتیب نخواهد بود این مثل این می‌ماند که قانون سرشماری هم که وضع می‌شود بنویسند دولت به قدر کافی باید مأمور تهیه کند البته این کار شده و خواهد شد.

رئیس- آقای اعتبار

اعتبار- بنده قبلاً باید معذرت بخواهم که یک عده از رفقای ما اینجا تشریف دارند مخصوصاً آقایان دکترها باید توجه بفرمایند که این عرایض بنده به هیچ وجه ارتباطی به آقایان ندارد و بالاخره این موادی هم که ملاحظه می‌فرمایید با پیشنهاداتی که در کمیسیون مورد بحث شد و قبول شد این صرفاً برای حفظ جامعه است و این که مجازات متخلف شدیدتر می‌شود اینها فقط روی اصلاحات و نفع اهالی کشور است و البته دیده شده است که در هر طبقه اشخاصی هستند که وظایف خودشان را خوب انجام نمی‌دهند ولی به عقیده بنده این تشدیدی را که کمیسیون در اینجا قائل شده است البته به نظر بنده چه هشت روز و چه 5 روز چه سه روز این برمی‌گردد روی سازمان بهداری کل حقیقتاً تمام باید مجهز باشند که یک آئین‌نامه و قوانینی که از مجلس می‌گذرد اجرا بکنند باید تصدیق کرد که وضعیت بهداری مخصوصاً از وقتی آقای وزیر کشور تشریف آورده‌اند تا چه اندازه رو به بهبودی رفته است و یک توجه بیشتری نسبت به بهداری نشده و خیلی بهتر شده است و مخصوصاً بنده در خارج می‌بینم که مأمورین صحی امروز با سابق خیلی فرق دارند اگر بک مأموری سابق می‌خواستند و احتیاج پیدا می‌کردند اولاً نمی‌آمد و اگر می‌آمد خیلی توقعات داشت ولی امروز این طور نیست و کاملاً وظایف خودشان را انجام می‌دهند و آن دواها را می‌دهند این است که این توجهی که نسبت به این موضوع می‌شود و کیفری که برای تخلفات مقرر می‌شود برای این است که آقایان بیشتر مراقب وظیفه خودشان باشند و حقیقتاً سازمان بهداری طوری باشد که اگر یک طیب وظیفه نشناسی پیدا شد و منحرف شد از وظیفه‌اش این آئین‌نامه را به تمام معنی درباره او اجرا کنند وقتی که اجرا شد آن وقت به عقیده بنده یک روز حبس هم کافی است پنج روز هم کافی است یک روز یا یک ماه برای کسی که دارای حیثیت و شرافت است یکسان است و فرق نمی‌کند چون بنده می‌بینم که در مجلس یک عده عقیده‌شان این است که این مجازات زیاد است و یک عده عقیده‌شان این است که این مجازات زیاد است و یک عده دیگر عکس قضیه را در نظر دارند بنده عقیده داشتم که این را باید یک حد وسطی برایش قائل شد بنده همان طور که عرض کردم برای یک طبقه یک دسته که حقیقتاً وظیفه آنها وظیفه سنگینی است یک روز هم برای آنها کافی است زیرا وقتی که اینها بدانند که اگر تخلف کردند تعقیب می‌شوند و جریمه می‌شوند و اسم‌شان هم در جرائد نوشته می‌شود دیگر کافی است برای آنها بنده چیزی که می‌خواستم استدعا کنم و پیشنهاد کنم این بود که همان ماده سابق نوشته شود با این تفاوت که هر طبیبی که متخلف شد در جرائد عمومی هم اعلان بشود و به نظر بنده اگر این طور قبول بفرمایند نظر آقایان هم تأمین می‌شود (دشتی- این هم یک پروپا کاندی برایش می‌شود) بالاخره می‌شناسند او را که از وظیفه خودش تخلف کرده است و به نظر بنده این عمل از یک ماه حبس محرمانه که کسی نفهمد شدیدتر است این است عقیده بنده.

رئیس- آقای انوار

انوار- بنده گمان می‌کنم که کاملاً آقایان متوجه باشند به این که مجلس شورای ملی فوق‌العاده عنایت دارد نسبت به آقایان پزشکان دلیلش هم این است که قانون پزشکان را وزارت فرهنگ که آورده و پایه اول حقوق آنها را صد و بیست و پنج تومان قرار داد و ما همه موافقت کردیم در صوتی که پایه حقوق سایر مستخدمین سی و دو تومان است و پنجاه تومان و مجلس هم به اعتبار آن علاقمندی که نسبت به اطباء داشت به اتفاق رأی داد آقایان می‌دانند که مسئله طب حقیقتاً موضوع‌العلم علمان است علم‌الابدان و علم‌الادیان

+++

هیچ کس را که دوست نداشته باشیم جان خود را که دوست داریم و مسلماً ما یک روزی خدای نخواسته مبتلا می‌شویم که پیش اینها برویم پس همیشه ما توجه به اینها داریم و اینها نصب‌العین‌ ما هستند و واقعاً اینها طبقه منوّره مملکت ما هستند و مردم و مجلس به اینها عنایت داشتند دولت هم کمال همراهی را با اینها دارد چنانچه عرض کردم دولت موافقت کرد که حقوق پایه اول اینها صدو بیست و پنج تومان باشد شما ملاحظه بفرمایید اینها به رتبه ده که رسیدند حقوق‌شان از یک نفر وزیر بیشتر خواهد شد این برای توجهی بود که دولت و مجلس نسبت به این طبقه داشتند این اولاً، ثانیاً عقیده بنده این است که طب فن نیست و علم است در حکمت الهی تقسیم می‌کنند حکمت را به دو قسم حکمت نظری و حکمت عملی طب جزو علوم عالیه است فنی و تجربه نیست یک علم بزرگی است در کتابی که بوعلی‌سینا نوشته اگر ملاحظه بفرمایید خواهید دید که طب چه مقامی دارد. هر کس وارد باشد می‌داند که علم طب چه مرتبه‌ای دارد و چه معنایی دارد چه مقام عالی در علم دارد یک علم عالی است دارای کلیات است جزئیات است حالا بنده نمی‌خواهم اینجا مدرسه سپهسالار ایجاد شود و نمی‌خواهم وارد این موضوع شوم پس علاقه‌مندی مجلس و نمایندگان مجلس به اطباء خیلی زیاد است این ثانیاً ثالثاً هیچ وقت نمی‌گویند دکترها را برده‌اند تحت تخلف کردن می‌گویند یک شخصی در قانون متخلف شد. در این مملکت ما غیر از مقام مقدس شاهنشاه همه مسئول هستیم تخلف که کردیم به حبس می‌رویم. تمام افراد در تحت قانون متساوی‌الحقوق هستند معنی ندارد که یک طبقه‌ای بگوید که من طبقه ممتاز هستم نسبت به قانون کسی این جور نیست. این ثالثاً- رابعاً من تعجب می‌کنم از آقایان در این ماده که نوشته است در ماده چهارم پزشکان یا متصدیان سایر فنون پزشکی که به وسیله تبلیغات بی‌اساس باعث گمراهی بیمار آمیزشی می‌شوند این را همه رأی دادیم که از دو ماه تا یک سال حبس شوند آن وقت در یک موقعی که یک بلایی آمده است در مملکت و نسل اطفال را قطع می‌کند و بهداری از نظر حفظ جامعه ناچار است اعلان کند و بگوید آقایان امروز روزی است که طوفان آمده سیل آمده چه می‌کنند نمی‌گویند آقا محضاالله سیل آمده دولت باید تعقیب کند و به زور شمشیر وادار کند که همه بیایند جلو سیل را بگیرند آب آمده و به تمام دهات و شهرستان رفته اعضاء کم دارند اشخاص کم دارند قطع نظر از مقام نوع‌پرستی و شفقت مسلماً اطباء باید اقدام بکنند اینجا ملاحظه شد که اگر یک متخلفی پیدا شد مجازاتی برایش معین شود و به نظر بنده این هیچ به جایی بر نمی‌خورد خود دکترهایی که دارای مقامات عالی در انسانیت و انسان‌پرستی هستند کاملاً تصدیق می‌کنند که ما تجاوز نکردیم اگر یک پیشنهادهایی کردیم که آقای وزیر کشور با کمال مطالعه و ملاحظه قبول فرمودند که زیاد نباشد و این مقدار را که اگر متخلفی پیدا شد مجازات شود قبول فرمودند و به این ترتیب گذشت اما این که آقای اعتبار فرمودند و یک پیشنهادی است من تعجب دارم از این که قرار بگذارند اعلان بکنند این اعلان معنی ندارد چرا بنده اگر فلان خلاف را کردم در دیوان جنایی محبوس شوم اما اگر یک طبیب متخلفی پیدا شد حبس نشود بگوییم حالا دیگر اهمیت ندارد خیر هر کس خلاف قانون کرد حبس می‌شود چرا دوری داشته باشیم؟ دیگر این که اطباء در جامعه جزو طبقه عالیه هستند و حاضر نیستند خودشان را ممتاز قرار بدهند و بگویند که خیر این احکام و قوانین که می‌گذرد شامل ما نخواهد بود و هیچ وقت این غرض را ندارند و هیچ همچو توقعی هم نخواهند داشت.

وزیر کشور- اولاً امیدوارم که امروز این قانون بگذرد و چون ضمن فرمایشات‌شان بعضی از آقایان نمایندگان اظهار حسن ظنی به بنده فرمودند بدواً از آن بیانات تشکر می‌کنم و همان طوری که اشاره فرمودند و خود بنده هم معتقد هستم توفیق می‌خواهم که این قانون را اجرا کنم برای این که همان طور که مکرر اینجا مذاکره شد باید وسیله اجرای این قانون را خوب فراهم کرد و خوب از راهش داخل شد تا بتوان به مقصود رسید (صحیح است) اما آقای اعتبار در ضمن

+++

فرمایشات‌شان راجع به وظایف بهداری و تشکیلات بیاناتی فرمودند بنده هم موافقم حق هم با ایشان است البته باید بهداری کل که یک وظایف بزرگی در جامعه دارد وظایفش را به خوبی انجام بدهد. بنده در این قضیه آنچه بتوانم (البته همان طور که چندی قبل عرض کردم متناسب با وسائل) هیچ فروگذار نخواهم کرد و فروگذار نشده است و امید است که بهتر هم بشود. موضوع مایه آبله که آقای اوحدی فرمودند که به دسترس پزشکان گذاشته شود و بعد از آنها همچو تکلیفی خواسته شود همان طور که شرح داده شد این قضیه کاملاً تأمین است یعنی اگر مایه آبله به پزشک‌ها داده نشود از آنها بهداری همچو تکلیفی نخواهد خواست و مطمئن باشند که مجازاتی هم نخواهند شد. راجع به اعلان متخلف در جراید هم همان طور که آقای انوار فرمودند این آن قدرها به نظر نمی‌آید تأثیر زیادی داشته باشد و ممکن است گاهی اعلان شود گاهی هم نشود اما اصل موضوع آمده است روی قضیه حبس که سابقاً سه روز تا هفت روز بود همان طوری که آقایان فرمودند و بنده هم احساس کردم در مجلس شورای ملی نظر آقایان به این است که یک قدری تشدید بشود یعنی از هشت روز تا یک ماه بشود و همین طور که آقایان اینجا اظهار کردند و بنده هم تکرار می‌کنم ما نظرمان به اشخاصی که همیشه مراقب کار و وظیفه خودشان بوده‌اند و احترامات‌شان را همیشه منظور می‌کنیم و همه جا بالای دست خودمان می‌نشانیم نیست صحبت از یک دسته مردمانی است که به وظایف خودشان عمل نمی‌کنند این را اگر ما بنا باشد چشم‌پوشی بکنیم در قسمت مجازات چون مرحله اولی است که راجع به پزشک‌ها یک همچو چیزی می‌آید و مذاکره می‌شود مطلب قدری مشکل و شاق به نظر می‌آید و همان طور که برای تمام طبقات در کشور روی تخلفات‌شان یک مجازات‌هایی مقرر شده بالاخره اینها هم یک وظایفی دارند و این ماده یک طوری تنظیم شده که نهایت ارفاق منظور شده است اولاً نوشته شده در موقع شیوع بیماری آبله که بهداری کل آبله کوبی اجباری و عمومی را اعلان می‌کند تا این اعلان نشده است که پزشک وظیفه‌ای ندارد بعد از این هم که اعلان شد عرض کردم مایه آبله را در دسترس آنها می‌گذارد هیچ هم گفته نشده است در یک روز دویست نفر را ما به آبله بزند پزشک هم البته یک توانایی دارد منظور این است که وقتی به آنها مراجعه شد بدانند که باید این کار را عمل بکنند این یک وظیفه حیاتی است واقعاً برای آنها نه این که بگوید من نمی‌کنم یا فلان بیمار را دارم او را باید مقدّم بدارم و این هم برای یک دوره محدودی است و تمام این شرایط و مقدمات را وقتی در نظر بگیریم بالاخره به یک همچو نتیجه‌ای می‌رسیم که اگر یک چنین آدمی واقعاً به وظیفه خودش عمل نکرد و یک روی خوشی نشان نداد و نخواست یک کمکی بکند این مجازات تا یک ماه برایش باشد و این هم تازه قابل ابتیاع است چون فرق نمی‌کند اگر بنا بود سه روز تا هفت روز را بخرد حالا همین تا یک ماه را هم می‌خرد و باز در پایان عرایضم عرض می‌کنم بنده در شغلی که دارم نهایت علاقه را به آقایان پزشکان که متأسفانه عده‌شان هم کم است دارم و نهایت احترام را به آنها می‌گذارم و همه هم می‌گذاریم ولی در بین همین پزشکان اگر کسانی باشند که نخواهند به وظایف خودشان عمل بکنند و در جامعه امروزی هیچ نوع کمکی نخواهند به مردم بکنند باید یک مجازاتی داشته باشند و این مجازات سه روز تا هفت روز با یک ماه هم فرقی ندارد.

عده کثیری از نمایندگان- مذاکرات کافی است.

اوحدی- بنده عرض دارم

رئیس- گفته شد مذاکرات کافی است

اوحدی- می‌خواستم پیشنهادم را با مختصر توضیحی پس بگیرم. چون آقایان مذاکرات را کافی می‌دانند استرداد می‌کنم.

رئیس- رأی می‌گیریم به ماده هفدهم آقایان موافقین برخیزند.

(اکثر برخاستند)

رئیس- تصویب شد. ماده هیجدهم:‌

ماده 18- با مایه آبله انسانی آبله کوبی ممنوع است و

+++

متخلف به هشت روز تا یک ماه حبس و پرداخت پنجاه و یک تا پانصد ریال و یا به یکى از این دو کیفر محکوم می‌شود.

رئیس- رأى گرفته می‌شود به ماده هجدهم آقایان موافقین برخیزند (اکثر برخاستند) تصویب شد. ماده نوزدهم:

ماده 19 - هر پزشک معالج مکلف است در موقع مشاهده یکى از بیماری‌هاى واگیر نامبرده زیر فوراً به بهدارى محل اطلاع دهد.

1-وبا و اسهال‌هاى وبایی شکل‏

2- طاعون‏

3- تب زرد

4- مطبقه (تیفوئید)

5- محرقه (تیفوس اگزانتماتیک)

6- آبله‏

7- مخملک‏

8- سر‌خجه‏

9- خناق‏(دیفتری)

10-اسهال خونى‏

11- سرسام واگیر (مننژیت سربرد اسپینال)

12- تب عرق گز (سوت میلییر)

همین وظیفه براى ماماها در مورد تب نفاسى ورم ملتحه نوزادان باید رعایت شود رئیس خانواده به اهل خانواده نسبت به اهل خانه و صاحب مهمانخانه هم درباره مسافرین همین وظیفه را عرض یک هفته تلفات متعدد غیر عادى مشاهده نمودند فوراً مطلع نمایند که اقدام مقتضى بنماید.

تبصره- علاوه بر بیمارى نامبرده بیماری‌هاى زیر هم در صورتی که اماکن پر جمعیت مانند مدارس کارخانه‌جات و پرورشگاه کودکان و زندان و غیره دیده می‌شود باید متصدیان آن مراکز و پزشک مسئول آنجا بهدارى محل را مطلع نماید.

سیاه سرفه- جذام- باد سرخ- ورم غده- بنا‌گوش- سل سینه- گریپ- ذات‌الریه (پنومونى)- تراخم- سیاه زخم‏-تب راجعه (تیفوس رکورانت)

رئیس- آقاى معدل‏

معدل- این ماده نوزدهم خوب تنظیم شده ولى مجازات متخلف درش نیست به این معنى که آمدیم این وظایف بسیار خوب را را یک کسى انجام نداد جزء این که بهدارى فلان محل به بهدارى کل یک شرحى می‌نوسد که فلان طبیب فلان شخص تخلف کرد یا اگر در تهران هم هست بهدارى کل اظهار تأسف کند از این قضیه که واقعاً بد شده است که وظیفه‌اش را کسى انجام نداده است دیگر چیزى براى مجازات نیست به عقیده بنده تا فوت نشده عجله نکنیم در رأی دادن به این ماده و مجازاتى که در ماده قبل مقرر شده است در اینجا هم براى این که اینجا کدخداها هست و ضمناً این نکته را هم باید بگوییم که این قانون چون خشت اول این بنا است و موضوع اول این کار است جاى نگرانى نیست البته در طى عمل نواقصى را متوجه خواهند شد و در تکلیفش خواهند کوشید ولى این به معنى را که حالا ما متذکر می‌شویم مخصوصاً از آقایان مخبرین کمیسیون‌ها تقاضا دارم که اصرارى نداشته باشند که آنچه در کمیسیون تصویب شده همان را در مجلس بچپانند بگذارند خوب حل و حلاجى شود و یک مطلب شسته و رفته بشود آن وقت بدهیم به دست اجرا و الّا این شاهکارى نیست که در حقیقت بنده معترض باشم و ایشان پافشارى داشته باشند که نظریات کمیسیون را عیناً بقبو‌لانند به مجلس. فرمایشات آقاى وزیر کشور به قدرى جامع بود که بى نیازى کرد ما را از مذاکراتى که در این موادی می‌کنیم براى این که اگر یک کسى که بنا بود از دکتر‌ها حمایت کنند ایشان بودند و ایشان خودشان معتقد بودند که تا به حال آنچه که لازم بوده نشده و باید کوشش کرد که بهتر بشود حالا ما با پافشارى کنیم که بسیار خوب بوده و همین طور باشد به نظر بنده کافر ماجرایى است که ما بیاییم احراز کنیم که همین طور زود

+++

بگذرد. یکی از چیزهایی که برای این قانون لازم است تبلیغ است و چه تبلیغی برای این قانون بهتر از این است که همین مذاکرات در مجلس بشود و در روزنامه چاپ بشود و گوشزد بشود و اشخاصی را که بی‌جهت ما اطلاق دکتر به آنها می‌کنیم بشوند که یکی از محافل اجتماعی بزرگ کشور که مجلس است و افرادی که اقلاً حائز این مقام هستند و متوجه هستند و این نظر را دارند که اینها رویه خود را تغییر بدهند به طور کلی باید بدانند که ما احترامی که به یک طبیب می‌گذاریم نه تنها از نظر علم اوست بلکه از نظر اخلاق اوست و الا یک شخص یکه در قسمت مهندسی یا برق یا سایر علوم کار کرده مقام علمیش از یک دکتری کمتر نیست طبیب از نظر این که خودش را وقف جامعه کرده و از نظر اخلاق و روحیه‌اش مورد احترام ماست. اگر یک نفری که حائز تمام معلومات باشد و دارای اخلاق نباشد اصلاً ارزش و حیثیت ندارد این حیثیت که برای او قائل می‌شوند برای اخلاقی است که باید دارا باشد بنده در طهران می‌شناسم مردی را که خیلی خوب دل درد را معالجه می‌کند ولی بسیار بدرفتاری می‌کند به تندخویی و بداخلاقی خودش را معروف کرده است (صحیح است) این را باید متوجهش کرد و به او گفت از این عادت دست بردارد از یک طبیب درجه اول اخلاق را خواسته‌اند و از آقای وزیر کشور هم این تمنا را داریم که این اداره را به قول حافظ. خود میکشی‌ای حافظ خود تعزیه می‌داری نکنند و همه اینها را دست هم بسپارند. باید نسبت به اخلاق اینها نسبت به روحیات اینها نسبت به طرز سلوک اینها ببینند که با مردم چه رفتاری می‌کنند آقا در مقابل معالجه روح و جان مردم را که نباید گرفت. بنده به این جهت می‌خواهم عرض کنم که آقای وزیر کشور را تضییق نکنند ک ایشان هم با ما و مخبرین کمیسیون هم آواز بشوند که آقا همه خلق خوبند بنده در فارس شاهد بودم که برای سن‌گیری و ملخ‌گیری یک عده را روانه کوه می‌کردند به هر یک از اطباء که می‌گفتند همراهشان بروند هیچ کدام حاضر نشدند الان تام ولایات ما به بی‌دکتری مبتلا هستند اگر در شیراز مشهد تبریز یک نفر مبتلا به یک مرض سختی بشود یک نفر طبیب درجه اول نیست برای این که آقایان منافع تهران را نمی‌گذارند بروند بیرون و بالاخره باید قانونی بگذارنند که هر یک از آقایان باید دو سال سه سال هم بروند بیرون یعنی بعد از آن که مدتی استفاده از تهران‌شان را کردند مدتی هم بروند در قم و قزوین و سایر شهرها پس ما باید این فکر را در دماغ آقایان تولید بکنیم که منفعت با زحمت توأم است باید رعایت مردم و روحیه مردم را کرد.

مخبر کمیسیون کشور (هاشمی)- فرمایشات آقای نماینده محترم سه قسمت داشت. یکی در قسمت راجع به اطباء و پزشکان فرمودند نظر به این که تقریباً بیشتر مفاد فرمایش ایشان مورد قبول اکثریت است وارد نمی‌شوم چون بیشتر جنبه خصوصی دارد مسلماً در هر دسته خوب و بد هستند خوبان‌شان روی جنبه اخلاقی و ملکات حسنه در خور ستایشند و متخلفینشان هم نیستند.

قسمت دیگر فرمودند راجع به دفاع مخبرین هم بنده و هم آقای نقابت (که همه کاملاً ایشان را می‌شناسند) گوش‌مان برای شنیدن حرف حساب آماده است اگر از یک ماده‌ای که در کمیسیون به اکثریت گذشته و بحث‌های بسیار شده دفاعی می‌کنیم نه از جنبه عقیده شخصی خودمان است یعنی دفاع مبارزه‌ای انیست چون در کمیسیون گذشته است من باب احترام رأی اکثریت کمیسیون است چون در کمیسیون پس از بحث‌های بسیار مورد تصویب واقع شده است بنده هم وظیفه دارم محسناتی را که باعث تصویب آن شده است به عرض برسانم. قسمت سوم که فرمودند متخلفین از این وظیفه که در موقع شیوع این امراض اگر اطلاع ندارند چه مجازاتی دارد گویا نظریه آقا را ماده 22 و بخشی از ماده 23 تأمین کرده است مطالعه بفرمایند معلوم می‌شود.

رئیس- موافقین با ماده نوزدهم قیام نمایند.

(اکثر قیام نمودند)‌

رئیس- تصویب شد. ماده بیستم قرائت می‌شود:‌

ماده 20- در مواقعی که تشکیل یک منطقه استحفاظی‌ برای رعایت پاکیزگی آب مورد احتیاج باشد مالکین آب

+++

و اراضى یا شهردارى آن منطقه موظفند که دستورهاى بهداشتى را که مأمورین می‌دهند مراعات نمایند.

آلوده نمودن آب‌هایى که به مصرف شرب می‌رسد ریختن زباله یا هر نوع کثافت در گذرهاى عمومى ممنوع است متخلفین از این ماده مطابق آئین‌نامه‌اى که بهدارى تنظیم می‌نماید به کیفر خلافى محکوم می‌شود.

رئیس- موافقین قیام نمایند (اکثر قیام نمودند) تصویب شد. ماده بیست و یکم قرائت می‌شود.

ماده 21- اشخاصی که بر‌خلاف دستورهاى بهدارى نسبت به محافظت مواد غذایى که در معرض فروش گذارده می‌شود رفتار نموده یا اقدام به فروش مواد غذایى فاسد یا ناسالم نمایند از 15 تا سى روز حبس تأدیبى و 51 تا 500 ریال و یا به یکى از این دو کیفر محکوم می‌شوند.

رئیس- موافقین قیام نمایند (اغلب قیام نمودند) تصویب شد. ماده بیست و دوم:

ماده 22- اشخاصی که مانع اجرا‌ى مقررات بهداشتى می‌شوند یا در اثر غفلت باعث انتشار یکى از بیماری‌هاى واگیر می‌شوند بهشت روز تا دو ماه حبس تأدیبى و 51 تا 500 ریال به یکى از این دو کیفر محکوم می‌شود.

رئیس- موافقین قیام نمایند (اغلب قیام نمودند) تصویب شد . ماده بیست و سوم:

ماده 23- کلیه پزشکان و ماماها و دارو‌سازان مکلفند که دستورهاى بهدارى کل را براى مبارزه با بیمارى واگیر به موقع اجرا گذارند متخلفین به کیفرهاى خلافى بر طبق آئین‌نامه بهدارى محکوم می‌شوند.

رئیس- موافقین قیام نمایند (اغلب قیام نمودند) تصویب شد. ماده بیست و چهارم:

ماده 24 - آئین‌نامه اجراى این قانون توسط اداره کل بهدارى تهیه و تصویب وزارت دادگسترى و وزارت کشور به موقع اجرا گذارده خواهد شد.

رئیس- موافقین قیام نمایند (اغلب قیام نمودند) تصویب شد. مذاکره در کلیات است آقاى انوار

انوار- یک موضوعى را آقاى دکتر طاهرى در شور اول پیشنهاد کردند آقاى وزیر کشور هم وعده فرمودند حالا خواستم در تعقیب آن توضیحى بفرمایید و آن این است که این امراض که در اینجا نوشته شده داروهایی دارد که گران است و مردم هم معلوم است که به چه ترتیب گرفتارند همین طور دولت زحمت می‌کشد که بهدارى تشکیل می‌دهد در این باب هم (اگر چه در کمیسیون صحبت شد آقاى وزیر هم فرمودند اقدام می‌کنیم) خوب است توجهى بفرمایید این یک موضوع موضوع دیگر که باز در حضور آقاى وزیر کشور عرض می‌کنم مسئله تبلیغ است تکثیر پیدا مى کند و در دهات و شهرها و در تمام کشور مردم بدانند که دولت مجهز است براى مبارزه با مرض به نظر بنده خوب است همان طور که آقاى وزیر کشور وعده فرمودند در هر دو موضوعش اقدام بفرمایند.

وزیر کشور- نسبت به قضیه بهاى دار‌و که اظهار شد و آقاى دکتر طاهرى پیشنهاد کردند در کمیسیون هم مطرح شد عرض کردم اصولاً این قضیه تحت مطالعه است و اقدامش هم به عمل آمده نسبت به اندازه که بشود در بهاى آن تقلیل داده خواهد شد موضوع دوم هم که مسئله تبلیغات است ضمن بیایم در کمیسیون عرض کنیم از این بابت خاطر آقاى انوار آسوده باشد هیچ فرو‌گذار نخواهد شد.

رئیس- رأى گرفته می‌شود به مجموع این لایحه آقایان موافقین برخیزند (اکثر قیام نمودند) تصویب شد.

[5- موقع و دستور جلسه - بعد ختم جلسه‏]

رئیس- تصویب می‌فرمایید جلسه را ختم کنیم جلسه آینده روز یکشنبه 18 خرداد ماه سه ساعت پیش از ظهر دستور لوایح موجوده‏

(مجلس بیست دقیقه بعد از ظهر ختم شد)

رئیس مجلس شوراى ملى: حسن اسفندیارى

+++

قانون‏

طرز جلوگیرى از بیمارى آمیزشى و بیمارى واگیر دار

فصل اول بیمارى آمیزشى‏

ماده اول - در نقاطی که وزارت کشور آگهى خواهد داد از تاریخ آگهى تا یک ماه مبتلایان به بیمارى‌هاى آمیزشى مکلفند اقدام به درمان خود کنند.

تبصره- مقصود از بیمارهاى آمیزشى سوزاک- کوفت- آتشک - شانکر نرم است در هر نقطه از بدن که واقع باشد.

ماده دوم- درمان و مداواى بیمارى آمیزشى در کلیه بنگاه‌هاى بهدارى در دوره واگیرى بیمارى براى همه و دوره‌هاى دیگر براى اشخاص بى بضاعت را‌یگانى است.

ماده سوم- درمان نزد هر پزشکى که پروانه پزشکى در ایران دارد آزاد است اما در صورتی که بیمارى در دوره واگیرى بیمارى از موعدی که براى درمان او پزشک معالج معین نموده تا ده روز از حضور نزد پزشک یا بنگاه پزشک اول خبر نداد نخستین پزشک در‌مان کننده مکلف است مراتب را با قید محرمانه به اطلاع بهدارى برساند تا بیمار را ملزم به درمان نماید.

ماده 4 - پزشکان یا متصدیان سایر فنون پزشکى که به وسیله تبلیغات بى اساس باعث گمراهى بیمارى آمیزشى می‌شوند یا به وعده‌هاى دروغ بیمار را از درمان صحیح باز می‌دارد مانند این که معین کند در مدت چند روز بیمار را درمان کرده یا با بستن پیمان یا انتشار آگهى‌هایى که مخالفت اصل پزشکى است بیمار را فریب دهند به حبس تأدیبى از دو ماه تا یک سال و یا به پرداخت کیفر نقدى از 200 تا 2000 ریال محکوم می‌شوند.

کسانى که بدون پروانه پزشکى اقدام به درمان بیماری‌ها نمایند به حبس تأدیبى از دو ماه تا شش ماه یا پرداخت کیفر نقدى از پانصد تا پنج هزار ریال محکوم می‌شوند.

ماده پنجم- در مواردى که حالت بیمار و کیفیت موجب نگرانى باشد بهدارى می‌تواند بیمار را ملزم کند که تا بر طرف شدن خطر واگیرى در یکى از بیمارستان‌ها تحت درمان قرار گیرد.

ماده 6 - ولى یا سرپرست صغیر یا سفیه یا دیوانه مکلف است که در درمان صغیر یا سفیه یا دیوانه که تحت سرپرستى آنها می‌باشد اقدام کند چنانچه ولى یا سرپرست در فراهم نمودن وسائل درمان مسامحه نماید و بیمارى صغیر یا محجور به حال سرایت باقى بماند ولى یا سرپرست به حبس از هشت سال تا یک ماه و به کیفر نقدى از پنجاه تا پانصد ریال محکوم می‌شود.

ماده 7- بهدارى موظف است اشخاصى را به مناسبت پیشه خود ممکن است باعث انتشار در بیماری‌هاى آمیزشى شوند مکلف کند که در روزهاى معین در بنگاه‌هاى بهدارى یا نزد پزشکانى که بهدارى معین می‌نماید براى معاینه حاضر شوند و در صورتی که تشخیص شود بیمارى آنها در مرحله واگیرى است از ادامه پیشه ممنوع تا موقعی که گواهى نشده است که بیمارى آنها قابل سرایت نیست چنانچه بدون تحصیل پروانه عدم امکان سرایت را به پیشه خود ادامه دهند بهشت روز تا دو ماه حبس تأدیبى و 51 تا پانصد ریال و یا به یکى از این دو کیفر محکوم می‌شوند.

+++

ماده 8 - اداره کل بهدارى مکلف است براى مبارزه با انتشار بیمارى آمیزشى بر طبق این ماده آئین‌نامه‌اى و مقررات وضع نماید.

ماده 9 - هر کس بداند مبتلا به بیمارى آمیزشى واگیر بوده است و یا آن که موضوع و احوال شخصى او طورى باشد که بایستى حدس بزند که بیمارى او واگیر است و به واسطه آمیزش او طرف متقابل مبتلا شود و به مراجع قضائى شکایت کند مبتلا کننده به حبس تأدیبى از سه ماه تا یک سال محکوم می‌شوند.

تعقیب فقط در موقعى مشخص می‌شود که خواهان خصوصى شکایت خود را مسترد دارد تعقیب و همچنین اجراى کیفر موقوف می‌شود.

ماده 10- هر زنى که مبتلا به کوفت باشد در صورتى که بداند یا این که اوضاع و احوال شخصى او طورى باشد که بایستى حدس بزند که بیمارى او واگیر است و کودک سالم شخص دیگرى را با پستان خود شیر می‌دهد به حبس است تا دو تا هفت روز یا کیفر نقدى از پنج تا پنجاه ریال محکوم مى‌شود.

در صورتی که طفل بر اثر عمل مبتلا به کوفت شود مرتکب به یک تا سه ماه تأدیبى و پرداخت 300 تا 1000 ریال و به هر دو کیفر محکوم خواهند شد.

همین کیفر درباره کسى نیز اجرا می‌شود که طفل مبتلا به کوفت را با علم به آن به زن سالمى بسپارد که از پستان خود او را شیر مى دهد و آن زنى مبتلا به کوفت گردد

تعقیب بزه نامبرده در قسمت اخیر این ماده موکول به شکایت خواهان خصوصى است.

ماده 11 - هر شخصى که مى‌خواهد طفلى را به دایه بسپارد موظف است قبل از آن که دایه پستان به دهن طفل بگذارد طفل و دایه را به وسائل مقتضى به توسط پزشک امتحان نموده و گواهی‌نامه بهداشتى به دست آورد که طفل یا دایه مبتلا به سیلفیس نبوده و خطرى متوجه طفل یا دایه نیست در صورت تخلف به سه تا هفت روز حبس و یا پنجاه ریال کیفر نقدى محکوم مى‌شود و در صورت ابتلا طفل یا دایه کیفر متخلف حبس تأدیبى از دو ماه تا شش ماه خواهد بود.

ماده 12 - هر‌گاه بهدارى به وجود کسى که مبتلا به بیمارى آمیزشى واگیر است اطلاع یافت می‌تواند به وسائل مقتضى بازجویی کند که بیمار در ظرف مدت مقرر به درمان نپرداخته او را الزام به درمان نماید.

ماده 13- پزشکان آزاد و کلیه بنگاه‌هاى بهدارى که معاینه و درمان بیمارى آمیزشى می‌نمایند موظفند در آخر هر ماه عده بیمارى‌هاى آمیزشى را که دیده‌اند و قبلا به پزشک دیگرى مراجعه ننموده‌اند بدون ذکر نام و مشخصات بیمار به بهدارى بفرستند.

طریقه فرستادن شماره بیماران به موجب آئین‌نامه‌اى‌ای است که بهدارى کل تعیین خواهد کرد.

ماده 14- پزشکان آزاد و کلیه بنگاه‌هاى بهدارى که معاینه و درمان بیمارى‌هاى آمیزشى را می‌نماید باید حتى‌المقدور به وسیله پرسش از بیمار کوشش نمایند کانون سرایت بیمارى را تعیین نموده و در موقع مقتضى بدون ذکر نام و مشخصات بیمار اطلاعات کافى براى تجسس و بر‌طرف نمودن کانون انتشار بیمارى به بهدارى مربوط بفرستد که اقدام لازم به عمل آید.

ماده 15- وزارت کشور نقاطى را که در این فصل قانون در آنجا باید اجرا شود معین خواهد کرد.

فصل دوم- بیمارى واگیردار

ماده 16 - آبله کوبى دو ماه اول ولادت و تجدید آن در 7 سالگى و 13 سالگى و 21 سالگى مطابق آئین‌نامه

+++

مخصوص اجبارى است و اولیاء اطفال موظفند که براى آبله کوبى کودکان خود اقدام نمایند در موقع شیوع بیمارى آبله کوبى عمومى و اجبارى را اعلام می‌نماید و در این مورد کلیه پزشکان کشور موظفند اشخاص را که براى امر مراجعه می‌نمایند به رایگان آبله کوبى نمایند.

مدیران دبستان و دبیرستان و آموزشگاه‌ها و دانشگاه‌ها در موقع ورود دانش آموزان و در نقاطى که بهدارى کل اعلام می‌نماید و کلیه بنگاه‌هاى ملى و دولتى و بازرگانى در موقع استخدام کارمندان و شاگرد باید گواهى آبله کوبى مطالبه نمایند.

متخلفین از این ماده و همچنین اولیاء و اطفال چنانچه تا یک ماه پس از آگهى بهدارى با آبله کوبى طفلى که تحت سرپرستى آنها است یا به تجدید مایه کوبى خود اقدام نمایند به سه الى هفت روز حبس و 10 الى 50 ریال کیفر نقدى محکوم خواهند شد.

ماده 17- در موقع شیوع بیمارى آبله بهدارى کل آبله کوبى عمومى و اجبارى را اعلام می‌نماید و پزشک متخلف از کلیه پزشکان کشور موظفتد اشخاصى را که براى این امر مراجعه می‌نمایند به رایگان آبله کوبى نمایند و پزشک متخلف از این ماده از هشت روز تا یک ماه حبس تأدیبى محکوم خواهد شد.

ماده 18 - با مایه آبله انسانى آبله کوبى ممنوع است و متخلف به هشت روز تا یک ماه حبس و پرداخت پنجاه و یک تا پانصد ریال و یا به یکى از این دو کیفر محکوم می‌شود.

ماده 19 - هر پزشک معالج مکلف است در موقع مشاهده یکى از بیماری‌هاى واگیر نامبرده زیر فوراً به بهدارى محل اطلاع دهد.

1- وبا و اسهال‌هاى وبایى شکل‏

2- طاعون‏

3- تب زرد

4- مطبقه (تیفوئید)

5- محرقه (تیفوس اگزانتماتیک)

6- آبله‏

7- مخملک‏

8- سر‌خجه‏

9- خناق‏

10- اسهال خونى‏

11- سرسام واگیر (مننژیت سربرد اسپینال)

12- تب عرق گز (سوت مى لى یر)

همین وظیفه براى ماماها در مورد تب نفاسى ورم ملتحه نوزادان باید رعایت شود رئیس خانواده به اهل خانواده نسبت به اهل خانه و صاحب مهمانخانه هم درباره مسافرین همین وظیفه را عرض یک هفته تلفات متعدد غیر عادى مشاهده نمودند فوراً مطلع نمایند که اقدام مقتضى بنماید.

تبصره- علاوه بر بیمارى نامبرده بیماری‌هاى زیر هم در صورتی که اماکن پر جمعیت مانند مدارس کارخانه‌جات و پرورشگاه کودکان و زندان و غیره دیده می‌شود باید متصدیان آن مراکز و پزشک مسئول آنجا بهدارى محل را مطلع نماید.

سیاه سرفه- جذام- باد سرخ- ورم غده- بنا‌گوش- سل سینه- گریپ- ذات‌الریه (پنومونى)- تراخم- سیاه زخم‏- تب راجعه (تیفوس رکورانت) .

+++

ماده 20 - در مواقعى که تشکیل یک منطقه استحفاظى براى رعایت پاکیزگى آب مورد احتیاج باشد مالکین آب و اراضى یا شهردارى آن منطقه موظفند که دستورهاى بهداشتى را که مأمورین می‌دهند مراعات نمایند آلوده نمودن آبهائى که بمصرف شرب می‌رسد ریختن زباله یا هر نوع کثافت در گذرهاى عمومى ممنوع است متخلفین از این ماده مطابق آئین‌نامه‌اى که بهدارى تنظیم می‌نماید به کیفر خلافى محکوم می‌شود.

ماده 22- اشخاصی که مانع اجرا‌ى مقررات بهداشتى می‌شوند یا در اثر غفلت باعث انتشار یکى از بیماری‌هاى واگیر می‌شوند بهشت روز تا دو ماه حبس تأدیبى و 51 تا 500 ریال به یکى از این دو کیفر محکوم می‌شود.

ماده 23- کلیه پزشکان و ماماها و دارو‌سازان مکلفند که دستورهاى بهدارى کل را براى مبارزه با بیمارى واگیر به موقع اجرا گذارند متخلفین به کیفرهاى خلافى بر طبق آئین‌نامه بهدارى محکوم می‌شوند.

ماده 24 - آئین‌نامه اجراى این قانون توسط اداره کل بهدارى تهیه و تصویب وزارت دادگسترى و وزارت کشور به موقع اجرا گذارده خواهد شد.

این قانون که مشتمل بر بیست و چهار ماده است در جلسه یازدهم خرداد ماه یک هزار وسیصد و بیست به تصویب مجلس شوراى ملى رسید.

رئیس مجلس شوراى ملى: حسن اسفندیارى‏

+++

یادداشت ها
Parameter:293825!model&5137 -LayoutId:5137 LayoutNameالگوی متنی کل و اخبار(مشروح مذاکرات)