کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی


صفحه اصلی » مشروح مذاکرات » مشروح مذاکرات مجلس ملی » دوره نوزدهم مجلس ملی

0.0 (0)
مشروح مذاکرات مجلس شورای ملّی، دوره‏19
[1396/06/01]

جلسه: 197 صورت مشروح مذاکرات مجلس روز یکشنبه چهارم خرداد ماه 1337  

فهرست مطالب:

1) طرح صورت مجلس

2) بیانات قبل از دستور - آقایان: فیلیکس آقایان - حشمتی

3) بیانات آقای نخست‌وزیر و تقدیم صورت تقسیم اعتبار اضافه حقوق کارمندان

4) بیانات قبل از دستور آقای رامبد

5) تقدیم یک فقره لایحه به وسیله آقای معاون وزارت راه

6) تقدیم یک فقره سؤال به وسیله آقای کدیور

7) مذاکره در گزارش کمیسیون دارایی راجع به اصلاح قانون مالیات بر درآمد

8) تعیین موقع و دستور جلسه بعد - ختم جلسه

مشروح مذاکرات مجلس شورای ملّی، دوره‏19

 

 

جلسه: 197

صورت مشروح مذاکرات مجلس روز یکشنبه چهارم خرداد ماه 1337

 

فهرست مطالب:

1) طرح صورت مجلس

2) بیانات قبل از دستور - آقایان: فیلیکس آقایان - حشمتی

3) بیانات آقای نخست‌وزیر و تقدیم صورت تقسیم اعتبار اضافه حقوق کارمندان

4) بیانات قبل از دستور آقای رامبد

5) تقدیم یک فقره لایحه به وسیله آقای معاون وزارت راه

6) تقدیم یک فقره سؤال به وسیله آقای کدیور

7) مذاکره در گزارش کمیسیون دارایی راجع به اصلاح قانون مالیات بر درآمد

8) تعیین موقع و دستور جلسه بعد - ختم جلسه

 

مجلس ساعت نه و پنجاه و پنج دقیقه صبح به ریاست آقاى عماد تربتى (نایب رئیس) تشکیل گردید.

1- تصویب صورت مجلس

نایب رئیس- صورت اسامى غایبین جلسه قبل قرائت می‌شود.

(به شرح زیر قرائت شد)

غایبین با اجازه- آقایان: ابتهاج، صارمى، موسوى، عبدالحمید بختیار، مرتضى حکمت، تیمور تاش، سعیدى، ارباب، اخوان، فولادوند، سید امامى، دهقان، دولتشاهى، اسفندیارى، سالار بهزادى، ذوالفقارى، عامرى، رامبد، قراگزلو، بیات ماکو، اورنگ، امامى‌خوئى، دکتر رضائى، مهران، دکتر فریدون افشار، کاظم شیبانى، دکتر عمید، صفارى، سنندجى، سلطانمراد بختیار.

غایبین بى اجازه- آقایان: دکتر طاهرى، قرشى، دکتر پیر‌نیا.

دیر آمدگان و زود رفتگان با اجازه- آقایان: امیر بختیار، بزرگ‌نیا، صادق بوشهرى، یارافشار، دکتر نفیسى.

نایب رئیس- اعتراضى بر صورت جلسه نیست؟ (اظهارى نشد) نطق‌هاى قبل از دستور شروع می‌شود آقاى فلیکس آقایان عدّه کافى شد تصویب صورت جلسه اعلام می‌شود.

2- بیانات قبل از دستور آقایان: فلیکس آقایان حشمتى‏

فلیکس آقایان- هر چند وضع عبور و مرور در ظرف این یکى دو سال در نتیجه کوشش و مساعى شهربانى یک قدرى بهتر شده ولى آقایان تصویق می‌فرمایید که وضع راهنمایی رضایت‌بخش نیست (صحیح است) و اگر قرار باشد که ما به این کندى پیشرفت بکنیم ده بیست سال طول مى‌کشد که وضع راهنمایی و رانندگى و عبور و مرور در شهر مرتب بشود مسلّم است که در خلال این ده بیست سال صدها نفر یا هزارها نفر بی‌گناه اضافه بر پورسانتاژ معمولى همه دنیا مقتول و یا مصدوم خواهد شد بنابر این از نظر حفظ مردم بایستى یک فکر عاجلى کرد این یک موضوعى است که مربوط به جان مردم است پول نیست که اگر گشادبازى شود جایش پر شود در اینجا اگر گشاد‌بازى شود قابل برگشت نیست جان است و قابل برگشت نیست من استدعا می‌کنم که متصدیان امر که کمال حسن نیت را دارند اگر کوشش بکنند موفق خواهند شد البته مشکلاتى دارند که بایستى سعى کرد که مرتفع بشود خلاصه امروز وضع طورى شده که پاسبان باید سیاستمدار شود و راننده تاکسى باید روانشناس باشد در هر حال قبل از این که وارد اصل مطلب شوم با اجازه آقایان نمایندگان محترم عوامل مؤثرى که در بروز حوادث و تصادفات مؤثر است به عرضتان مى‌رسانم یکى از علل بروز حوادث این است که تعداد اتومبیل زیاد شده است البته این عذر به عقیده بنده موجه نیست (صحیح است) براى این که غیر از یک پورسانتاژ معمولى اگر شهر تهران را مقایسه بکنیم با پایتخت‌هاى اروپایى که دو میلیون جمعیت دارند یا با شهرهاى آمریکایى که دو میلیون جمعیت دارند مى‌بینیم که تعداد اتومبیل در اروپا اقلاً 5 برابر است و در آمریکا 50 برابر ایران است و به نظر بنده وسعت خیابان‌هاى تهران یعنى این خیابان‌هایى که از اعلیحضرت فقید ارث بردیم این خیابان‌ها از خیابان‌هاى خارجى به نظر بنده اگر وسیع‌تر نباشد تنگ‌تر نیست، چون خودم اغلب دنیا را گشته‌ام دیده‌ام و خود بنده در آن ممالک راننده بودم و خودم اتومبیل داشته‌ام می‌توانم به آقایان اطمینان بدهم اگر راننده ایرانى بهتر از راننده خارجى نباشد بدتر نیست مخصوصاً که در خارجه اکثر قریب به اتفاق رانندگان داراى مشاغل دیگرى هستند در صورتى که در ایران راننده کارش رانندگى است و این مسلم است کسى که شغلش رانندگى است بایستى بهتر باشد از کسی که شغل دیگرى دارد یکى دیگر وجود مقررات راهنمایی و رانندگى و اجراى صحیح این مقررات است که نقطه ضعف اساسى ما در همین جا است ما نه یک مقررات صحیح داریم و آن هم که داریم اجرا نمی‌کنند آقایانى که امریکا تشریف داشته‌اند می‌دانند وقتى که کسى می‌خواهد گواهینامه رانندگى بگیرد هر قدر هم که به رانندگى وارد باشد اگر به مقررات آشنا نباشد محال است که او گواهى‌نامه رانندگى بدهند ولى برعکس اگر راننده‌اى ضعیف باشد ولى مقررات را کاملاً بداند به او تصدیق می‌دهند فلسفه‌اش این است که کار نتیجه تجربه است اگر مقررات را اجرا نکند یا بلد نباشد ممکن است جان مردم را به خطر بیاندازد ولى اگر راننده متوسطى باشد در طول مدت بهتر می‌شود این مشکلات راهنمایی و رانندگى در دنیا حل شده است و فقط کارى که ما باید بکنیم تقلید بدون ابتکار چون ابتکار در این مورد مخصوصاً به ضرر ما است ما فقط نباید مقررات به خصوصى را تقلید بکنیم، وضع بکنیم، طبع و توزیعش بکنیم ولى بعد اجرایش نکنیم آقایان ملاحظه می‌فرمایند که خیابان‌ها خط‌کشى شده است کسى توى خط‌ها نمى‌رود در خیابان‌ها لابد دیده‌اید این خیابان‌هایى که

+++

منتهى به تخت جمشید مى‌شود یک علامت‌هایى گذاشته مثلث رویش چیزى نوشته است منظور از این علامت این است که راننده وقتى رسید به این علامت ترمز بکند متوقف بشود بعد مجدداً حرکت بکند ولى کسى این کار را نمى‌کند و این دستور اجرا نمی‌شود اغلب رانندگان نمی‌دانند مفهوم این علامت چیست مقصود این است که کسى که ایستاد دست راست و چپ را نگاه کرد بهتر می‌تواند وارد خیابانى که عبور و مرور زیاد است بشود این براى جلوگیرى از حوادث است ولى انجام نمى‌شود، یک قدرى با اجازه آقایان نمایندگان محترم از محظورات و مشکلات شهربانى به عرضتان می‌رسانم به طوری که آقایان نمایندگان محترم مسبوقند چندین هزار اتومبیل در این تهران هست که تابع هیچ نوع مقرراتى نیست و از پرداخت جریمه یا مجازات هم مصون است اول اتومبیل خود آقایان وزرا بعد اتومبیل‌هاى آقایان نمایندگان محترم (عدّه‌اى از نمایندگان- ابداً) اتومبیل‌هاى دولتى اتومبیل‌هاى سازمان برنامه اتومبیل‌هاى ارتشى مخصوصاً بیشتر از همه (صحیح است) چند نوع دیگر از همین نوع اتومبیل‌ها که نمرات رنگ به رنگ‏ زده‌اند و اتومبیل‌هاى شرکت واحد (صحیح است) نتیجه این کار از نظر روانشناسى غلط است پاسبان اگر قدرت نداشته باشد نمی‌تواند در پست خود انجام وظیفه بکند (صحیح است) وقتى راننده‌اى که خلاف کرده رد شد و پاسبان زورش نمی‌رسد و مرعوب است وقتى یک شوفر تاکسى غلط مى‌کند پاسبان که فعلاً عصبانى است تمام کاسه و کوزه سر راننده تاکسى شکسته مى‌شود این یک اثر روحى خیلى بدى روى شوفر تاکسى دارد او فکر مى‌کند که من مال این مملکتم اگر مقررات هست باید براى همه باشد و الا ظلم است که به من می‌شود البته شهربانى از نظر کادر فنى هم یک قدرى در مضیقه است و من توصیه می‌کنم که این افسران جوان که می‌فرستند به آمریکا مؤظفشان بکنند که هر روز یکى دو ساعت در شهر نیویورک رانندگى بکنند و اگر بشود هفت هشت ده تا پاسبان از پاریس بیاورند آقایانى که در پاریس تشریف داشته‌اند لابد ملاحظه فرموده‌اند که بعضى اوقات یک پاسبان بلژیکى یا سوئیسى یا سوئدى ایستاده دارد کار عبور و مرور را انجام می‌دهد اینها براى چیست؟ براى این که اینها را می‌فرستند پهلوى پاسبان فرانسوى عبور و مرور را یاد بگیرند (مهندس جفرودى- این همه مستشار کافى نیست؟) مستشار نیست فکر نمی‌کنم مستشارها را آقایان تصوب کنند که بیاورند اینجا بنابر این من این طور خلاصه می‌کنم که براى این که وضع راهنمایی و رانندگى تهران درست بشود اولاً بایستى مقررات صحیح راهنمایی و رانندگى طبع و توزیع بشود و بعد هم جداً اجراى آن خواسته بشود بعد هم این تبعیض را از بین ببرند ولى با اجازه آقایان نمایندگان محترم عرض می‌کنم از همه مهمتر وضع تاکسیرانى تهران است به طوری که آقایان مسبوقند اینها تند می‌روند و مقررات را اجرا نمی‌کنند ماشین‌هایشان هم نامرتب است اضافه هم سوار مى‌کنند من معتقدم شخصاً اینها از روى استیصال است که دارند این کار را مى‌کنند و من به این شوفرهاى تاکسى حق می‌دهم چون اینها چاره‌اى دیگر ندارند اینها مجبورند که عقب نان بروند به هر وسیله که شده است آدم وقتى که زن و بچه‌اش گرسنه می‌ماند این هم یک نوع آدمکشى است بنده یک مثالى می‌زنم که این یک تومان تاکسی تاکسى‌ها چقدر به ضرر این جامعه تمام می‌شود از نقطه‌اى به نقطه دیگر یک تومان بدهند چند تا مثال می‌زنم از زندان تا جوادیه پایین ایستگاه راه آهن یک کورس یک تومان از پایین امامیه تا چیت‌سازى یک تومان از امیر‌آباد تا بیسیم نجف‌آباد یک تومان (مشار- نمی‌برند آقا) ماشین یک ساعت در راه است‏ (مشار- سرش را ببرند نمی‌برند) چطور نمی‌برند مجبورشان می‌کنند این کورس یک تومان وقتى تعیین شده بود که وسعت شهر یک ربع فعلى بود و شاخص هزینه زندگى هم در آن موقع نصف امروز بود حالا ما بیاییم این قدر اجحاف بکنیم که نرخ یک تومان را نشکنیم عدل و انصاف و مروت نیست بلکه ظالمانه است اگر یک تومان را می‌خواهید نگهدارید نگهدارید ولى براى یک کورس است که 2 کیلومتر باشد و حداکثر 6 دقیقه طول بکشد ولى درست نیست که راه اضافه برود و پول اضافه ندهند قرار بگذارید یا هر سه دقیقه 5 ریال اضافه بدهند یا هر کیلومترى 5 ریال اضافه بدهند.

و امروز وضع شوفر تاکسى طورى است که وقتى 14 ساعت کار مى‌کند باز گرسنه است باید ترتیبى داده شود که این نرخ‌ها عادله بشود یعنى یک شوفر تاکسى که کار می‌کند براى هشت ساعت حداقل 20 تومان عایدى داشته باشد که بتواند زندگیش را اداره کند وقتى که شکمشان سیر شد وقتى که آنها به آتیه‌شان امیدوار شدند آن وقت می‌شود مقررات را خیلى جدى اجرا کرد و مقررات دیگرى وضع کرد خلاصه می‌شود آنها را مجبور کرد که به وضعى که مورد نظر است عمل کنند ولى تا اینها گرسنه هستند محال است که بشود مقررات را اجرا نمود آقایان می‌فرمایید که شوفر تاکسى حواسش جمع نیست براى این که فرض بفرمایید این شوفر تاکسى از خانه‌اش که بیرون آمد یک مشترى بهش برخورد سوار شد گفت برو چیت‌سازى، و آمد پایین و یک تومان بهش داد این اثر روحى بدى در این شوفر مى‌کند.

نایب رئیس- وقت جنابعالى تمام شد.

فلیکس آقایان- اگر اجازه مى‌فرمایىد 5 دقیقه صحبت کنم‏

نایب رئیس- وقت جنابعالى منتفى است ممکن است از وقت آقاى حشمتى استفاده کنید.

فلیکس آقایان- آقاى حشمتى اجازه می‌فرمایید؟ (حشمتى- پنج دقیقه استفاده کنید) متشکرم. این کار از نظر پسیکولوژى درست نیست این شوفر در حال عصبانیت است و این خودش موجب می‌شود که تصادفات در این شهر زیاد بشود وقتى شوفر تاکسى را مجبور کنند که به جاى 4 تومان یک تومان بگیرد درست مثل این است که یک کسى برود در دکان نانوایى 4 تا نان بگیرد و پول یکى را بدهد همان طوری که به عرض رساندم در یک کشورى که یک ساعت در راه است 2 تومان حقوق خودش ده پانزده قران پول بنزینش حالا استهلاک به جاى خود با یک تومان درست در نمی‌آید به نظر بنده در مملکتى که کسب و پیشه آزاد است و جناب آقاى نخست‌وزیر آزادى کسب را هم بایستى یک فکر عاجلى براى شوفرهاى تاکسى کرد وعده کردند که تاکسی‌متر بیاورند این وعده‌شان هم هنوز عملى نشده است و فعلاً شوفرهاى تاکسى دارند از بین می‌روند پس موقه بیایید یک نقشه‌اى بکشید یک جدول بکشید شهر تهران را جدول‌بندى کنید در نقاطى که تا 2 کیلومتر است همان یک تومان را بگیرید یا بگذارید مشترى با راننده وسیله نقلیه طى بکند که اگر راه دورترى مى‌خواهد برود پول بیشترى بدهد اغلب مشترى‌ها هم حاضرند که یک پول بیشترى بدهند و راه دورترى بروند مخصوصاً که براى دولت هم از نظر بودجه فرقى ندارد تاکسى که جزء حوائج اولیه زندگى نیست که بگوییم اگر این کار را بکنیم سطح زندگى می‌رود بالا تاکسى براى استفاده طبقات متوسط و متمکن است راه دور مى‌روند پول بیشترى بدهند ضمناً اگر ما فرض کنیم که ده هزار تاکسى در تهران هست و اینها با خانواده‌شان می‌شوند 50 هزار نفر اینها را باید راضى کرد معذرت مى‌خواهم جسارت است یک قدرى هم تقصیر مجلس شوراى ملّی است یک اختیاراتى به قوه مجرّیه داده که این اختیارات زیادى است مثلاً شهردارى با تصویب‌نامه عوارض می‌گیرد ثبت اسناد مفسر قوانین شده به عنوان احتیاج شخصى امروز محل کسب را تخلیه مى‌کند در صورتى که هم ماده صراحت دارد و هم شوراى عالى ثبت نظر داده که احتیاج شخصى فقط براى مسکن است که به استناد احتیاج شخصى محل کسب را تخلیه مى‌کنند ده مثال دارم بعضى از آئین‌نامه‌هاى خودمان هم قدرتش از قانون بیشتر است در خاتمه براى این که سوء تفاهمى پیش نیاید عرض مى‌کنم که عرایض بنده در مورد تاکسى‌هاى تهران بر علیه هیچ شخصى و هیچ مقامى نبوده حتى نظر تنقید هم نداشته‌ام نظر من فقط نظر راهنمایی بود یک موضوع دیگرى که خواستم به عرض برسانم این است که یک عدّه‌اى مغرض شایع کرده‌اند که یک عدّه دیگر سود طلب که همیشه از آب گل‌آلود ماهى مى‌گیرند منتظرند که وضع تاکسیرانى تهران دگرگون شود بلکه یک شرکت واحدى از تاکسی‌هاى تهران تشکیل شود یک هفت هشت هزار تاکسى نو بخرند آن هم براى استفاده از کمیسیون آن (احسنت)

نایب رئیس- آقاى حشمتى بفرمایید

حشمتى- آقایان محترم اطلاع دارند که در حوزه انتخابیه بنده در روز پنجشنبه سیلى آمده است که خیلى مهیب و وحشتناک بوده یک قریه‌ای است که سه هزار نفر خرده مالک و کشاورز دارد به کلى ویران شده است (احمد طباطبائى- همه هم فقیرند) اسمش شهکوبه است و گویا در زمان‌هاى سابق اینجا به امر دولت کوبیده شده حالا طبیعت خواسته از آن زمان عقب نماند سیل آمده و قریه را ویران کرده و من امیدوارم که در این دوره جبران این همه ظلم و ناکامى بشود و این را هم به فال نیک مى‌گیرم که خود جناب آقاى نخست‌وزیر تشریف آوردند و امیدواریم با آن روش همیشگى‌شان در این مورد کمک و لطف مخصوصى بفرمایند نمایندگان شیر و خورشید هم وظیفه خودشان را در این گونه موارد به خوبى انجام داده ولى کمک شیر و خورشید کافى نیست و براى کشاورزان که فقط به کمک خودشان مى‌توانند روى پا بایستند بایستى حتماً دولت یک کمکى برساند و بنده امیدوارم که این کمک‌ها طورى باشد که بتواند یک دردى از این مردم دوا بکند و مخصوصاً حالا که دولت خرده مالکى را تشویق می‌کند این بهترین موقعى است که خرده مالکین به یک دستگاه اجتماعى مهم امیدوار باشند که در این گونه موارد مى‌تواند به آنها کمک کند بنده بیش از این وقت آقایان را نمى‌گیرم و نمی‌خواهم احساسات آنان را تحریک بکنم چون می‌دانم خودشان به اندازه کافى متأثر هستند امیدوارم که کمکى بشود و دردى از این مردم دوا بشود.

3- بیانات آقاى نخست‌وزیر و تقدیم صورت تقسیم اعتبار اضافه حقوق کارمندان‏

رئیس- آقاى نخست‌وزیر

نخست‌وزیر (دکتر اقبال)- عرض کنم که اینجا دو سه مطلب آقایان فرمودند آقاى رامبد راجع به چاى فرمودند آقاى آقایان راجع به تاکسى‌ها فرمودند آقاى

+++

حشمتى هم راجع به سیلى که نزدیک خمین شده است راجع به تاکسى‌ها بنده در یک جلسه‌اى حضور آقایان توضیحات کافى به عرضشان رساندم حالا هم مشغول رسیدگى هستم و موضوع تاکسى‌متر به زودى عملى مى‌شود امّا راجع به سیلى که در خمین آمده است البته مایه نهایت تأسف دولت شد و روز جمعه ساعت 9 شب که از تلگرافخانه به بنده اطلاع دادند فوراً دستور داده شد به شیر و خورشید سرخ که از طرف این دستگاه عام‌المنفعه اقدام بشود و بلافاصله شیر و خورشید سرخ اقدام کرد و اولین کمک را به آسیب‌زدگان رسانید البته به مجرد این که رفع مشکلات بشود براى این که رفع نگرانى آقایان نمایندگان بشود هر نوع کمکى را که دولت بتواند خواهد کرد (حشمتى- متشکرم) (احسنت) به طورى که خاطر آقایان نمایندگان محترم مستحضر است یکى از وظایف اولیه هر دولتى کمک و مساعدت به کارمندان است و تا کارمندان دولت در رفاه و آسایش نباشند هیچ نوع انتظارى براى پیشرفت امور مملکت از آنها نباید داشته باشیم در امتثال و اجراى اوامر شاهانه این است این موضوع را مورد توجه قرار داد و مطالعاتى کرد و همان طور که خاطر آقایان نمایندگان مستحضر است دولت مطالعاتى کرد و در بودجه سال 1337 مبلغى براى این کار در نظر گرفت و طبق مفاد تبصره 25 قانون بودجه 1337 به دولت مأموریت داده شده که راجع به طرز تقسیم و مصرف این هزار میلیون ریال اقداماتى کند و براى تصویب تقدیم کمیسیون بودجه مجلس کند و البته این مطالعات تا چند روز پیش به طول انجامید براى این که ما می‌خواستیم از آرا و عقاید تمام طبقات و مخصوصاً کارمندان مستحضر باشیم و یک تصمیمى که می‌گیریم تا حدى که ممکن است از عدالت و انصاف دور نیست البته مبلغ یک هزار میلیون ریال که مجلس بنا به پیشنهاد دولت براى کمک به کارمندان ادارى تصویب فرمودند متأسفانه مبلغ خیلى زیادى نیست ولى با در نظر گرفتن وضعیت بودجه کشور و مخصوصاً با در نظر گرفتن بودجه‌اى که تقدیم مجلس شوراى ملّی شد و در حدود 145 میلیون تومان کسر دارد متأسفانه بیش از این نداشتیم به کارمندان دولت کمک و مساعدت کنیم ولى مطمئن هستم که انشاءالله در ظرف امسال اگر فرصت داد و الا در بودجه سال 38 این قسمت منظور خواهد شد و امیدواریم که تبعیضاتى که در کادر وزارتخانه‌هاى ما هست به تدریج بر طرف شود و کارمندان ما با رفاه و آسایش انجام وظیفه بکنند بنده خواستم که در اینجا رؤس مطالب را در جلسه علنى به عرض نمایندگان محترم برسانم و بعد این پیشنهاد را طبق قانون بودجه تقدیم مقام ریاست خواهم کرد که به کمیسیون بودجه ارجاع بفرمایند که هرچه زودتر مورد شور و تصویب قرار گیرد تا کارمندان بتوانند از این کمک استفاده کنند البته همان طور که به عرض آقایان رساندم این کمک از اول فروردین سال 37 پرداخت خواهد شد، به هیچ وجه جاى نگرانى نخواهد داشت هر وقت کمیسوین بودجه تصویب فرمودند و اصلاح فرمودند بلافاصله شروع به پرداخت این مبلغ بین کارمندان ادارى مملکت خواهد شد البته پیشنهادات خیلى زیادى شده که همه اینها در کمیسیون‌هاى متعدد مورد مطالعه قرار گرفت و حتى چند نفر از آقایان وزرا مأمور شدند از طرف دولت به این موضوع رسیدگى کنند بالاخره به این نتیجه رسیدیم که اگر بخواهیم در اشل حقوق تغییراتى بدهیم تولید اشکالات زیادى می‌کند و مخصوصاً که قانون استخدام در دولت سابق تقدیم مجلس سنا شده است و در آنجا مورد بحث است و با در نظر گرفتن مبلغ نمی‌توانستیم روى اشل تصمیم بگیریم از این جهت قرار شد این اضافه را به عنوان اضافه حقوق بدهیم نه به عنوان این که اشل را برده‌ایم بالا مبالغى که در نظر گرفته شده است به این ترتیب طورى تقسیم شده است که فعلاً از رتبه 1 تا 4 طبق قوانین موجود به کارمندى بیش از 2500 ریال پرداخت نمى‌شود و باید به عرض آقایان برسانم خوشبختانه یا بدبختانه رتبه‌هاى پایین خیلى کم هستند در ظرف این چند سال مقررات و قوانین مملکت رتبه‌ها را خیلى بالا برده است و شاید تعداد رتبه‌هاى بالا خیلى زیادتر است و رتبه‌هاى پایین خیلى کم است این است که مبلغش اگر به نظر کم می‌آید تعدادش خیلى کمتر است به این ترتیب حقوق رتبه‌ها در نظر گرفته شده رتبه 1 سه هزار ریال در صورتی که حالا می‌گیرد 2500 ریال رتبه 2 3200 ریال رتبه 3 3500 ریال رتبه چهار 3800 ریال رتبه پنج 4400 ریال رتبه شش 5200 ریال رتبه هفت 6400 ریال رتبه هشت 7900 ریال رتبه نه 9500 ریال این یک تابلویى است که اینجا مقایسه‌اى هم کرده‌ایم که رتبه‌ها فعلاً چه می‌گیرند و حالا چه بهشان خواهند داد البته در رتبه‌هاى سابق حقوق‌هایى که می‌گرفتند یک حداقل دارد هر رتبه‌اى یک حد وسط و یک حداکثر ما این پرداخت‌هایى که خواهیم کرد تمامش حداکثر است به طورى که به کارمندان بیش از این صورتى که اینجا داریم کمک می‌شود مثلاً اگر یک رتبه حداقل چهار سابق 2500 ریال می‌گرفت حالا خواهد گرفت 3800 ریال و یک کمک بالنسبه زیادى شده است که البته بنده اعتراف می‌کنم که این کمک کافى براى کارمندان ما نیست ولى تا حدى که توانسته‌ایم و عایدات کشور اجازه داده است این جدول را ترتیب داده‌ایم که تقدیم مقام ریاست می‌کنم (دکتر بینا- آموزگار هم 3000 ریال خواهد گرفت؟) راجع به حقوق آموزگاران در قانونى که در دست ما هست نوشته شده که فقط به کارمندان ادارى و چون قانون شامل کارمندان ادارى بود دیگر ما نمی‌توانیم به سایر کارمندان کمک کنیم و این هم براى کارمندان ادارى است اگر میل شما است براى تمام کارمندان در نظر بگیرید اعتبار بیشترى می‌خواهد و این مبلغى که تصویب فرمودید در این حدود خواهد بود و دیگر جایى نداشتیم (دکتر بینا- ثبات سیصد تومان بگیرد آموزگار دویست و پنجاه تومان؟) (یک نفر از نمایندگان- براى کارمندان پیمانى چه در نظر گرفته‌اید؟) براى کارمندان پیمانى و دون پایه و براى شوفرها و تلفنچى‌ها هم در نظر گرفته‌ایم براى کارمندان پیمانى یک هزار ریال به حقوقشان اضافه شده براى دون پایه 500 ریال براى مستخدمین جزء 500 ریال براى راننده و تلفنچى یک هزار ریال. (احسنت)

نایب رئیس- به کمیسیون بودجه ارجاع خواهد شد آقاى رامبد

4- بیانات قبل از دستور آقاى رامبد

رامبد- بنده ضمن تشکر از توجه عاجل دولت در امر چاى امیدوارم که کیفیت عمل هم نحوه باشد که این امتنان به رضایت و امیدوارى مبدل گردد و امّا از حضور آقاى نخست‌وزیر در مجلس خواستم استفاده نمایم و با کمال تأسف خبر نامطلوبى را به اطلاع دولت برسانم آن هم خشک‌سالی بى‌سابقه‌اى است که در استان گیلان پیش آمده به اختصار عرض مى‌کنم البته مصائب آسمانى را نمی‌توان صد در صد جلوگیرى کرد ولى تا حدود امکان در تسکین آلام زارعین بیچاره باید کوشید در این مورد دو مطلب شایان توجه است یک توزیع و تقسیم آب قلیلى که موجود است به نحوى که ستم شریکى نشود و به خصوص از ظلم به ضعفا جلوگیرى گردد در این باره به تجربیات سنوات قبل مأمورین وزارت کشاورزى حسن سابقه‌اى ندارند و بیشتر موجب نگرانى مردم می‌باشند در حالى که دولت می‌تواند از وجود استاندار فعلى گیلان که با شخصیت خود و حسن تدبیر و بى‌نظرى توانسته است جلب اعتماد عمومى را بنماید حداکثر استفاده را بکند و با تهیه طرح و اعطاى اختیاراتى به ایشان مردم گیلان را به توجه خود امیدوار نماید. قسمت دوم از هم اکنون می‌بایستى نسبت به نتایج نامطلوب خشک‌سالى دولت توجه عاجلى بنماید و با استفاده از سازمان‌هاى کمکى مانند شیر و خورشید سرخ و امثال آن و با مطالعه‌اى که می‌نماید طرحى که تهیه می‌کنند آماده باشد که اگر این خشک‌سالى موجب خسارت فوق‌العاده‌اى به طبقه زارع و خرده مالک گردد و خداى نکرده عدّه‌اى از ایشان را از هستى ساقط نماید دولت از سقوط و نیستى ایشان جلوگیرى کند و کمکى بنماید که بتوانند براى سنوات آینده به فلاحت و زندگى کشاورزى خود ادامه دهند (صحیح است)

5- تقدیم یک فقره لایحه به وسیله آقاى معاون وزارت راه‏

نایب رئیس- آقاى معاون وزارت راه

معاون وزارت راه- لایحه‌اى است تقدیم می‌شود براى اجازه استخدام سه نفر کارشناس خارجى براى برج مراقبت فرودگاه مهرآباد

6- تقدیم یک فقره سؤال به وسیله آقاى کدیور

نایب رئیس- به کمیسیون مربوط ارجاع شود، آقاى کدیور

کدیور- سوالى است از دولت که تقدیم می‌کنم.

7- مذاکره در گزارش کمیسیون قوانین دارایى راجع به اصلاح قانون مالیات بر درآمد

نایب رئیس- به جریان گذاشته می‌شود وارد دستور می‌شویم لایحه اصلاح قانون مالیات بر درآمد مطرح بود یک عدّه از آقایان در کلیات صحبت کرده بودند و چند نفر هم نام‌نویسى کرده بودند ولى پیشنهاد کفایت مذاکرات رسیده است که قرائت می‌شود.

(به شرح زیر قرائت شد)

ریاست محترم مجلس شوراى ملّی پیشنهاد مى‌نماید که مذاکرات در کلیات کافى باشد و شور در مواد شروع شود.

دکتر مشیر فاطمى‏

نایب رئیس- آقاى دکتر مشیر فاطمى توضیحى دارید بفرمایید.

دکتر مشیر فاطمى- بنده توضیحم خیلى مختصر است چون بیاناتى که همکاران محترم خاصه جناب آقاى خلعتبرى فرمودند واقعاً جامع جهات بود و ما در مطالب و مواد وقت داریم و خود بنده شاید چند تا پیشنهاد داشته باشم خواستم استدعا کنم که آقایان اجازه بفرمایند به جاى این که در کلیات که چیزى عاید ما نمى‌شود و هیچ نتیجه‌اى گرفته نمى‌شود به جاى مذاکرات بیشترى در کلیات، ما رسیدگى مواد را شروع کنیم و با دقت بررس کنیم و اصلاحاتى را که به نظرمان مى‌رسد پیشنهاد کنیم ممکن است استدعا کنم اجازه بفرمایید به جاى این که در کلیات صحبت بشود وارد مواد بشویم.

نایب رئیس- آقاى عمیدى‌نورى مخالفید بفرمایید

عمیدى‌نورى- لایحه‌اى که مطرح است یکى از لوایح بسیار مهمى است که تأثیر زیاد در شئون مختلف طبقات مملکتى دارد

+++

و از آن طرف هم لایحه‌اى است که بایستى خوب مطالعه بشود وخوب تنظیم بشود که اجراى آن به کیفیتى و به نحوى عملى شود که در سال آینده ما بتوانیم آن را ملاک بودجه‌اى خودمان قرار بدهیم، چون بودجه حاضر ملاکش روى این لایحه نیست، بودجه حاضر ملاکش روى لایحه‌اى است یعنى روى قانون مالیات بر درآمدى است که اجرا می‌شود ولى این اصلاحاتى است که ملاک براى سال آینده و بودجه آینده قرار می‌گیرد و ملاک بودجه آینده خواهد بود، بنابر این اگر آقایان توجه بفرمایند که بیشتر رویش مطالعه و دقت بشود مثل این که بهتر است و با این که فرمودند در مواد وارد بشویم این لایحه‌اى نیست که یک ماده واحده و چند تبصره داشته باشد این هر یک از موادش مربوط به یکى از مطالب مهم مملکتى است که باید در بحث در کلیات جناب آقاى دکتر مشیر فاطمى اذهان روشن بشود بعد وارد جزئیات در مواد بشویم. بنده خودم یک عرایض مفصلى دارم و یادداشت‌هایى دارم در کلیات که نام‌نویسى کرده‌ام و در کلیات می‌خواهم به عرض برسانم بنابر این با کفایت مذاکرات مخالفم.

نایب رئیس- آقاى طباطبائى مخالفید یا موافق؟ (طباطبائى- مخالفم) آقاى دکتر شاهکار جنابعالى موافقید (دکتر شاهکار- مخالفم) بنابر این رأى مى‌گیریم به این پیشنهاد کفایت مذاکرات آقایانى که با پیشنهاد کفایت مذاکرات موافقند قیام بفرمایند (عدّه کمى برخاستند) تصویب نشد بنابر این کلیات مطرح است.آقاى طباطبائى‌قمى

طباطبائى‌قمى- شاید آقایان تعجب کنند که چرا بنده با لایحه مالیات بر درآمدمخالفت می‌کنم، حق هم همین است چون بنده به هیچ عنوانى جزء هیچ یک از گروه مالیات بده‌ها محسوب نمی‌شوم حتى اگر این قانون مالیات برخانه‌ها وضع شود و از خانه‌هاى مشمول آن نیستم، چون خانه‌ام خانه اجاره‌اى است و خانه ملکى ندارم اگر احیاناً از نقطه نظر وکالت دادگسترى هم به بنده یک مالیاتى تعلق بگیرد مالیات من طورى نیست که سر و کارى با مأمورین وزارت دارایى داشته باشم زیرا اگر من احیاناً کار وکالتى پیدا کنم مالیات آن را تمبر وکالت طبق قانون الصاق می‌کنم و مى‌دهم به محکمه، بنابر این دیدن روى مأمورین مالیات بر درآمد براى بنده هیچ مقدور نیست این عرایضى که راجع به این قضیه مالیات دارم خیال مى‌کنم عرایض بنده به گوش جناب آقاى نخست‌وزیر خیلى آشنا باشد و خودشان هم همین معتقدات را دارند و بنده خیال می‌کنم جیب ملّت ایران صندوق دولت است اگر در جیب ملّت ایران پول باشد، دولت پول دارد اگر در جیب ملّت ایران پول نباشد دولت هم پول ندارد حالا می‌خواهد مالیات صدى هشتاد باشد می‌خواهد صدى 50 باشد می‌خواهد صدى ده باشد. این قانون مالیات بر درآمدى که فعلاً ما داریم اجرا می‌کنیم اگر آقایان توجه فرموده باشند درش قید است که مالیاتى که در 1335 قانون وضع شده است ملاک و مأخذ 5 سال است هنوز دو سال از این موعد نگذشته است که دولت آمده است آن را از بین برده است و یک لایحه جدیدى آورده است که این مالیات را اضافه بکند یک تاجر، یک کاسب وقتى می‌خواهد شروع به عمل بکند، شروع به کار بکند حساب خرج و دخلش را می‌کند، ببیند به اینکه این جنس چقدر وارد می‌شود کرایه‌اش چقدر می‌شود روى این جریان مى‌آید حساب کارش را می‌کند و مشغول کارش می‌شود حالا اگر هم در خلال این جریان آمدیم یک مرتبه وضع مالیاتى را طورى کردیم که این نتواند با آن حسابى که کرده است عمل بکند این به نفع مملکت است؟ این صحیح است؟ این درست است؟ دولت قبل آمده است یک تعهدى کرده است یعنى در قانون قید کرده است که براى 5 سال این را ملاک و مأخذ قرار بدهند، حالا آمده‌اند می‌گویند ما می‌خواهیم این را برداریم و زیادترش بکنیم، من خیال می‌کنم این برخلاف مصالح مردم آنهایى که کار خودشان را با این مالیات منطبق کرده‌اند باشد. یک علّت دیگر مخالفت بنده با این قانون این است که این قانون در 1335 تصویب شده است تصدیق می‌کنید همه آقایان وزرا اطلاع دارید و مى‌دانید که وضع سال 35 ما با وضع امروزمان اصلاً قابل مقایسه نیست و ما آن روز یک گرفتارى‌هاى مالى داشتیم که امروز نداریم و این را هم باید بگویم که نتیجه چندین سال زحمت و گرفتارى‌ها و مصائب است که شخص اعلیحضرت همایونى داشته‌اند چه از لحاظ سیاست خارجى و چه از لحاظ وضع داخلى، و تمام آنها را با حسن تدبیر حل کردند این مسافرت‌هاى طولانى این مراوده‌ها با سیاستمداران بزرگ دنیا قضایاى ما را طورى حل کرد که امروز ما وضع سیاست خارجیمان در نهایت خوبى است و الحمدالله رب‌العالمین وضع سیاست داخلیمان هم در نهایت آسایش و رفاه و امنیت است و بایستى بگویم آن هم فوق‌العاده خوب است از این زحمات اعلیحضرت همایونى و زحماتى که دولت‌ها کشیده‌اند در سایه این زحمات نتیجه این شده است که از همه جاى دنیا می‌آیند با ما این قراردادهایى که فکرش را هم نمی‌کردیم که زائد بر صدى پنجاه براى ما استفاده داشته باشد مى‌آیند با ما مى‌بندند و به ما دلار می‌دهند از این باید مردم استفاده کنند وقتى ما اینها را می‌گیریم دیگر نباید اضافه از مردم بگیریم لااقل تا وقتى این پول‌ها را می‌گیریم و این قراردادها را مى‌بندیم باید فکر کنیم که لااقل بارى از دوش مردم برداریم، حالا فکر کنیم که این مالیات‌ها را می‌گیریم ما این مالیات‌ها را که گرفتیم جناب آقاى نخست‌وزیر استدعا می‌کنم بفرمایید که چقدر از این قانون مالیات براى شما اضافه می‌شود، چقدر اضافه می‌گیرید، به طوری که بنده شنیدم و تحقیق کردم کل مالیاتى که از مالیات مزروعى، مالیات بر درآمد مالیات بر ارث، مالیات مستغلات گرفته می‌شود بیش از 130، 140 میلیون نیست از این 140 میلیون شاید قریب 50 یا 60 میلیونش را خود دولت می‌پردازد، مال بانک ملّی و مؤسسات و شرکت‌ها و کارخانه‌جات دولتى است که می‌پردازد حالا شما فکر کنید که از این ازدیاد فرض بفرمایید سى چهل میلیون تومان اضافه وصول بکنید این دردى از دولت دوا می‌کند؟ پول نقد که به مصرف عمران و تولید می‌رسد مالیات براى گرداندن چرخ‌هاى مملکتى است خدا می‌داند اگر شما مردم را آزاد بگذارید تعهد بگیرید مردم می‌روند خودشان کار تولید مى‌کنند (نخست‌وزیر- کى جلوشان را گرفته) و می‌توانید از عواید نفت خرج گردش دستگاه را در آورید، حالا می‌فرمایید که کى جلویشان را گرفته است؟ تمام کارهاى مملکت در انحصار دولت است چه کارى است که در مملکت انحصار دولت نیست تمام کارهاى تجارتى، تمام اوضاع تجارت مملکت همه انحصار دولت است فقط مالیات و جنس مال مردم است، مالیات و جنس که در اینجا هست مال مردم است. بنابر این بنده خواستم از جناب آقاى وزیر دارایى استدعا کنم راجع به این وضع اضافه مالیاتى که در نظر گرفته‌اید به قدر صد دینار بدرد شما نمی‌خورد خدا می‌داند آنهایی که باید مالیات بدهند نمی‌دهند، شما صدى هشتاد بکنید نمى‌دهند صدى صد بکنید نمی‌دهند صدى ده بکنید نمی‌دهند آنها مالیات بده نیستند، هر قدر بار اضافه کنید روى دوش مردم بدبخت است (نخست‌وزیر- اگر بدبخت هستند که مالیات نمى‌دهند) (دکتر عدل- مردم بدبخت نیستند) (نخست‌وزیر- تقصیر خودشان است) چطور تقصیر خودشان است بنده خیال می‌کنم که اگر شما در این مملکت از هزار نفر مالیات بگیرید و بقیه مردم را معاف کنید از هزار نفر که باید مالیات بدهند بگیرید تا تمام مردم معاف بشوند آیا این هزار نفر به هیچ عنوانى و با هیچ بساطى به شما پول نمی‌دهند (نخست‌وزیر- کمک بکنید ازشان بگیریم) چه قانونى شما آورده‌اید که تصویب نشده است؟ هر قانونى شما بیاورید به مجلس تصویب می‌کند. بنده خیال می‌کنم جناب آقاى وزیر دارایى اگر به جاى این لایحه‌اى که آورده‌اید اینجا یک لایحه‌اى آورده بودید که اجازه داده می‌شود به مؤدیان مالیاتى پارسال هر کس هر قدر داده است صدى پنجاه اضافه بدهد ردیف صف مى‌بستند جلو وزارت دارایى که با مأمورین دارایى مواجه نشوند آن وقت دیگر هیچ احتیاجى به این قانون نداشتید، صدى پنجاه مالیاتشان را اضافه کنید از همین اشخاص براى این که کسى که حساب می‌کرد که دو هزار تومان رشوه می‌داده حالا هزار تومان می‌دهد و راحت می‌شود یک قسمت دیگر که بنده می‌خواستم به جناب آقاى وزیر دارایى عرض کنم موضوع معافیت‌هایى بود که در این لایحه پیش‌بینى کرده‌اند در قانون سابق براى یک قسمت از کارخانه‌ها صدى پنجاه و براى یک قسمت از کارخانه‌ها براى مدت پنج سال معافیت در نظر گرفته شده است. بنده یک روزى استثناعاً به عنوان مستمع آزاد رفته بودم در کمیسیون دارایى دیدم آقاى معاون وزارت دارایى می‌گوید معافیت‌هایى که در سال 34 صادر کرده‌ایم سه سال گذشته و دو سال باقى است من نفهمیدم که این معنایش چیست؟ چطور سه سال گذشته و دو سال باقى است براى این که آن معافیت‌ها براى کارخانه‌هایى که در آن وقت مشغول کار بوده است صحیح است امّا نسبت به کارخانه‌اى که هنوز وارد نشده است باز هم معافند؟ (وزیر دارایى- بلى معافند) در اینجا نیست، بنده فرمایش آقاى معاون وزارت دارایى را عرض مى‌کنم یک قسمت دیگر از معافیت‌ها آقاى وزیر دارایی آمدید براى این که جلوگیرى کنید از هجوم مردم به تهران آمدید پیشنهادى کردید و اصلاحى کردید در قانون خودتان که کارخانه‌هایى که در ولایات تأسیس مى‌شود از دادن مالیات معاف باشند ولى کارخانه‌‌اى که در تهران تأسیس می‌شود مالیات بپردازد. این مسلم است که براى یک کارخانه‌اى که مالیات نداد جنس ارزانتر تمام می‌شود. هیچ محل حرف نیست درست است که ما رقابت داخلى ایجاد می‌کنیم که آن بگوید من سه تومان می‌دهم آن یکى بگوید من سه تومان و یک قران کم می‌دهم. شما خیال می‌کنید مردم شهرستان براى چه مى‌آیند به تهران خدا مى‌داند براى تعدى ژاندارم مى‌آیند (صحیح است) تعدى ژاندارم است که مردم مى‌آیند اینجا از دهات و الا کسى به تهران نمى‌آید (صحیح است) چند سال قبل جناب آقاى نخست‌وزیر من در کمیسیون تحقیق بودم راجع به شیلات صحبت بود پرونده‌هاى شیلات را مورد رسیدگى قرار می‌دادند جناب آقاى دولت‌آبادى تشریف ندارند به ندرت در سال 19 میلیون عایدى و 16 میلیون خرج داشته است آخر فکر کنید 19 میلیون عایدى و 16 میلیون خرج هر یک از آقایان هم می‌توانند به پرونده مراجعه کنند و ببینند که این خرج چیست خرید ریسمان هفت میلیون ریال، تابیدن ریسمان هفت میلیون ریال، بافتن ریسمان هفت میلیون ریال این سال

+++

35 و 36 است صورت حساب عین این قضیه است، باز هفت میلیون، هفت میلیون، شش میلیون در صورتی که در پرونده‌ها وقتى نگاه کنید مى‌بینید در قراردادهایى که با ماهى‌گیرها مى‌بندند اگر تورى به او می‌دهند از او ودیعه می‌گیرند کرایه هم ازش می‌گیرند و تعهد هم دارد که اگر عیب کرد باید درست کند و تحویل بدهد آخر 16 میلیون این خرج‌ها است خدا می‌داند دو رقم از این خرج‌ها را اگر جلویش را بگیرید جبران این مالیات را بکند اصلش به مردم اذیت نکنید مردم هم با کمال میل و رغبت پشتیبان شما هستند و دعا به شما می‌کنند. یک قسمتى در این قانون واقعاً موجب نگرانى مردم شده و این مجازات‌هایى است که در این قانون تعیین شده است آقاى مشایخى مخبر کمیسیون از پشت تریبون فرمودند چه مانعى دارد وقتى ما در قانون قید کنیم که توقیف یا بازداشت را طبق مفاد آئین‌نامه اجراى اسناد رسمى عمل کنند یعنى همان طور که یک دائن حق دارد مدیون خودش را توقیف کند دولت هم وقتى طلب دارد حق دارد توقیف بکند استدلال آقاى مخبر کمیسیون است ولى بنده خیال می‌کنم بین این استدلال ایشان با اصل قضیه خیلى فرق هست زیرا بنده وقتى می‌روم سند رسمى می‌دهم در محضر تعهد پرداخت مى‌کنم می‌گویم این قدر پول گرفتم در فلان موعد متعهدم بپردازم اگر نپرداختم من را توقیف می‌کنند ولى وقتى که براى من اجرائیه صادر می‌کند من معترض به آن هستم، من به آن بدهى معترض هستم و اختلاف من با وزارت دارایی از این جهت است، اگر اختلاف نداشته باشم یعنى اگر قبول نداشته باشم که این قدر بدهکارم که بپردازم من اعتراض دارم و اختلافى که دارم این است که می‌گویم بدهکار نیستم و تعهدى در قبال این بدهى ندارم وقتى تعهد نداشتم چه جور توقیف می‌کنید، در هیچ کجاى دنیا شما دیده‌اید که مالیات به تن تعلق بگیرد، مالیات مربوط به دارایى است شما از دارایی من مالیات می‌خواهید شما براى مصول مالیاتتان ملک من، خانه من و هر چه دارم ضبط کنید در موقعى که مالیات من معین شد که چقدر است اگر ندادم بگویید در هر ماهى یک پنجم اضافه بدهم یک دهم جریمه بدهم من را چرا توقیف بکنید؟ معنى ندارد این کار مخالف با همه اصول دنیا است یک قسمت دیگرى که بنده اعتراض داشتم راجع به مالیات خانه‌ها است مالیات خانه‌ها در هر کجا اگر گرفته شده است یا می‌گیرند فقط مربوط به شهردارى است و دولت هیچ وقت از خانه‌هاى مسکونى مردم مالیات نگرفته و در هیچ کجا نمی‌گیرند حالا یکجا مردم بیایند به شهردارى مالیات بدهند و یک جا هم مالیات مستغلات بدهند به دولت این کاملاً برخلاف اصول است بنده این استدعا را می‌خواستم بکنم از جناب آقاى وزیر دارایی که موافقت بفرمایند مالیات خانه‌ها گرفته نشود زیرا بنده قطع دارم این خانه‌هایى که دویست متر گذاشته‌اید هشتاد درصد از فقرا مشمول این ماده می‌شوند و معاف می‌شوند ولى عدّه زیادى از فقرا هم خانه‌شان یک طبقه بوده و بیش از دویست متر است که شامل هشت، ده اطاق است که اطاق اطاق نشسته‌اند و به طور قطع از دویست متر بیشتر است و همه‌شان گرفتار خواهند شد، بنابر این بنده عرایضم را راجع به کلیات این لایحه به عرض آقایان رساندم و استدعا دارم که آقاى وزیر دارایی راجع به قسمت مجازات و راجع به مالیات خانه‌ها و یکى هم راجع به معافیت که عرض کردم موافقت بفرمایند که به یک ترتیبى رفع زحمت بشود.

نایب رئیس- آقاى نخست‌وزیر

نخست‌وزیر (دکتر اقبال)- عرض کنم مطالبى جناب آقاى احمد طباطبائى اینجا فرمودند که لازم است بنده عرایضى عرض کنم اولاً فرمودند که مردم بدبخت هستند و بیچاره‌اند و پول ندارند مردم بدبخت که پول ندارند مالیات نمی‌دهند خود حضرتعالى فرمودید که یک شاهى در این مملکت مالیات نمى‌دهید و از تمام مزایاى این مملکت استفاده می‌فرمایید شهربانى باید جنابعالى را حفظ کند، فرماندارى محل بایستى که به گرفتاری‌هاى حوزه انتخابیه جنابعالى رسیدگى بکند ولى همه اینها باید مجانى تمام شود؟ عادت کرده‌ایم متأسفانه که سعى بکنیم همه چیز برایمان مجانى تمام بشود خود بنده هم همین طور همه عادت کرده‌ایم که دولت هر روز صبح 5 سیر گوشت و 5 سیر نان بردارد در خانه فرد فرد ما بدهد و استدعا بکند که این را میل بفرمایید، نوش جان بکنید این عادت و انتظار همه ما است از دولت که هر چه هست مجانى انجام بشود، این کار در دنیاى امروز عملى نیست و این انتظار را از هیچ دولتى نداشته باشید ما بودجه را آوردیم خدمت آقایان، دخل و خرج را رسیدگى فرمودید و دیدید ملاحظه فرمودید که ما 145 میلیون تومان کسر داریم و این ارقامى را که نوشته‌ایم روى همین قوانین مالیاتى نوشته‌ایم و اگر این را تصویب نفرمایید بودجه ما پانصد میلیون کسر خواهد داشت بنده از پشت این تریبون عرض می‌کنم. می‌فرمایید که ما‌به‌التفاوت کارمندان را بدهید، توسعه مدارس را در تمام کشور عملى بکنید بفرمایید که تامین امنیت بکنید. عدالت را تامین بکنید ولى همه اینها بدون دادن مالیات عملى شود این طور نمی‌شود اگر کسى پول ندارد درآمد ندارد مالیات نمی‌دهد مثل جنابعالى و بنده دیگر از بنده چه می‌خواهید کسى مزاحم جنابعالى نمی‌شود ما تقاضا مى‌کنیم از این آب و خاک که نامش وطن است به حدى که استفاده مى‌کنید مالیات بپردازید این دیگر بحث ندارد اگر چهار تا مالیاتشان را نمی‌دهند وظیفه دولت هست وظیفه آقایان است قوانین بگذرانید و به دولت پیشنهاد بکنید بنده هم تصدیق می‌کنم که هستند اشخاصی که مالیاتشان را نداده‌اند ولى هر موقع که خواسته‌اند یک اقداماتى بکنند متأسفانه نگذاشته‌اند و الا اینجا دلسوزى کردن به نام مردم و مردم و مردم به عقیده بنده این مالیاتى که می‌فرمایید وصول نمی‌شود و تمام چرخهاى مملکت را فلج مى‌کند بفرمایید عوائد را گذاشته‌اند براى عمران و آبادى این عوائد را خود آقایان تصویب فرمودید کمیسیون برنامه هست همه را می‌آورند تصویب می‌فرمایید ابلاغ می‌کنید به سازمان برنامه و دولت اجرا مى‌کند پس این پولى که در این مملکت تصویب می‌شود و مصرف می‌شود به کجا می‌رود شما یک ملاحظه‌اى بفرمایید به سطح زندگى عمومى مردم ملاحظه بفرمایید که حالا همه مردم یخچال می‌خواهند حق هم دارند. همه رادیو می‌خواهند حق هم دارند همه اتومبیل می‌خواهند حق هم دارند ملاحظه بفرمایید در سال‌هاى گذشته در منزل اعیان این مملکت یخچال نبود و همه از آن یخ‌هاى آلوده استفاده مى‌کردند پس این از کجا آمده است که این طور شده این براى این است که همین پول‌هایی که براى سازمان برنامه و دستگاه‌هاى دولتى در این مملکت خرج می‌شود در دسترس مردم گذاشته می‌شود که آن آقا پول دارد و یخچال مى‌آورد این پول‌ها از یک جایى مى‌آید به دست دولت و بین مردم پخش می‌شود و توانایى خریدشان بیشتر می‌شود و زندگى بهتر می‌کنند پس مالیات را باید بدهند دولت زحمت مى‌کشد پولش را در بیاورد و خرج بکند ولى بنده اگر بگویم هیچ نمی‌خواهم مالیات بدهم این فکر به هیچ وجه به صلاح مملکت نیست آقایان نماینده محترم مجلس هستند آزاد هم هستند و بنده هم سر تعظیم فرود مى‌آورم در مقابل آقایان و حق مداخله هم در مذاکرات آقایان ندارم و آزاد هستند ولى والله به خدا این حرفها مصلحت نیست و به نفع مملکت نیست که بگوییم از تمام مردم چیزى نگیریم خداوند هم می‌رساند اگر شما جنبه مذهبى دارید می‌گوید از تو حرکت از خدا برکت این طور که نمی‌شود دولت از کجا بیاورد امروز بنده هستم فردا جنابعالى علاقه بنده هم به هیچ وجه من‌الوجوه کمتر از جنابعالى نیست و علاقه جنابعالى هم کمتر از بنده نیست پس یک حرفهایى را که ما می‌زنیم به صلاح مملکت نیست این فکرى که نباید مالیات گرفت یعنى چه جنابعالى فرمودید که این پول‌ها دردى از شما دوا نمی‌کند ما براى صد دینار معطل هستیم همان یک میلیونی که به نظر جنابعالى نمى‌آید براى ما خیلى کار می‌کند این بودجهای‌را که تصویب فرمودید براساس همین لایحه هست اگر آقایان تصویب نفرمایید من اعلام می‌کنم که پانصد میلیون بودجه کسر دارد و بنده از عهده اداره‌اش بر نمى‌آیم مى‌گویید پولی که از امریکاییها می‌گیرید بزنید به این درد یک پولى که موقت است نمی‌شود براى کارهاى مستمر خرج کرد و یک دفعه که بیشتر این پول را نمی‌دهند 15 میلیون دلارى که می‌خواهند بدهند نمی‌شود که بودجه مملکت را روى آن گذاشت بودجه مملکت روى یک درآمد مستمرى است که وصول می‌شود فرمودید که معافیت‌هاى سابق که بوده برداشته‌اید خیال می‌کنم لایحه را مطالعه نفرموده‌اید تبصره 5 است که نوشته آن معافیت‌هایى که سابق بوده در مدت خودش برقرار هست (طباطبائى- بنده نگفتم) فرمودید وقتی که فرمایش مى‌فرمودید تمام را گوش دادم در صورت‌جلسه هست فردا ملاحظه خواهید فرمودید خواهیم دید که فرمایش خودتان است فرمودید که چرا به ولایات داده‌اید و از طرف دیگر همه داد می‌زنند که همه چیز مملکت مال تهران است و تهران بنده اینجا اعلام می‌کنم ایران تهران نیست و این فکر را باید از کله‌مان بیرون بیاوریم (احسنت) می‌گویید تهران آباد شده و تمام ایران خراب شده ما گفتیم چون تمام کارها در تهران می‌شود در یک شعاع 60 کیلومترى تهران ما این معافیت‌ها را قائل نیستیم بروید ولایات (پرفسور اعلم- صدکیلومتر) که به قزوین برسد بروید ولایات و آنجا کارخانه کار بگذارید مردم بروند به ولایات و کار بکنند ملاحظه بفرمایید در فسا کارخانه قند درست کرده‌اند این کارخانه قند در فسا چقدر کمک به آبادانى آن محل کرده (صحیح است) یک جایى که هیچ نبوده است و همه مردم ناراحت بوده‌اند حالا وسیله کامل برای آنها فراهم شده در همین خراسان یک کارخانه قند گذاشته‌اند آقایان همه دیده‌اند که چقدر کمک می‌شود همه‌اش براى تهران مى‌خواهید به عنوان این که اگر به ولایات معافیت داده شود ارزنتر تمام مى‌شود و مال تهران گرانتر این حمایت را بگذارید بعد بکنید به تهران به اندازه کافى حمایت شده این است که بنده از آقایان استدعا می‌کنم چون ما تعهد انجام و اجراى این بودجه را کرده‌ایم با تصویب این لایحه اگر این لایحه را تصویب نفرمایید بودجه 500 میلیون کسر دارد و متأسفانه از عهده بنده برنمى‌آید کسرى آن را جبران کنم موضوع دیگر که می‌خواستم نسبت به آن عرض مختصرى بکنم، البته آقایان استحضار دارند که از چندى به این طرف پایه و بنا بر این شده است که کار مملکت و اداره‌اش بر اصول حزبى باشد و تا به حال این اصول در مملکت نبوده یک حزب هم

+++

که خیلى جولانگر عرصه بود حزب توده بود و آن خائن‌ترین حزب بود (نمایندگان- حزب نبود) خودشان می‌گفتند که حزب هستند بنده خودم در 1328 از پشت این تریبون انحلالش را اعلام کردم، اصول تأسیس حزب مورد تأیید بندگان اعلیحضرت همایون شاهنشاه است و از این نظر این دو حزب تشکیل شده است هر دوى این احزاب احزابى هستند که تمام افرادش وطن‌پرستند تمام افرادش به مملکت علاقه دارند و جزء اعتلا و ترقى ایران چیز دیگرى نمی‌خواهند در دو اصل حتماً این دو حزب با هم توافق کامل دارند یکى دفاع از کشور که بدون تردید همه یکجور فکر می‌کنیم اگر ایرانى هستیم و حتماً هم ایرانى هستیم یکى دیگر هم سیاست خارجى است که در تحت هدایت و راهنمایى شاهنشاه معظم ما روشن است (صحیح است) یعنى یک وضع دو دستگى که هر کدام یک طور فکر کنیم نداریم خیلى روشن و واضح است راجع به امور داخلى هم بنده با مطالعاتى که راجع به اساس‌نامه و مرام‌نامه آن حزب کرده‌ام اختلافى نداریم بیشتر در نظر است که این تقویت حزبى در ایران انجام بشود و تا به حال نبوده منظور اصل عبارت از این است و به هیچ وجه من‌الوجوه در مرام این دو حزب و آنهایى که عضویت کمیته مرکزى را دارند به هیچ وجه سیستم حیدر نعمتى نیست بنده امروز در پیشگاه مجلس شوراى ملّی اعلام می‌کنم که حزب ملبون از دیروز رسمیت پیدا کرده است و امیدوار هستم که با همکارى صمیمانه‌اى که با حزب مردم خواهیم داشت بتوانیم خدماتى به این مملکت انجام بدهیم (احسنت) و بنده یک نکته‌اى را می‌خواهم تذکّر بدهم باز شاید صورت ظاهرش خوب نباشد و به عنوان تذکّر عرض می‌کنم الان که ما مسئولیت داریم و بایستى حزب باشد و خوشبختانه هم این دو حزب تشکیل شده است و مشغول فعالیت هم شده است هر دو طرف در مجلس نمایندگانى دارند آقایان نمایندگان بایستى مراعات اصول حزبى را بکنند (صحیح است) آقایانى که در حزب ملیون تشریف‌فرما شده‌اند و عضویت این حزب را قبول فرموده‌اند و با میل و رغبت خودشان عضویت این حزب را قبول فرموده‌اند بنده باید عرض کنم که دولتى که برحسب امر و اراده شاهانه و تأیید مجلس در رأس کار است این دولت را بایستى آقایانى که در حزب ملیون وارد هستند و این دولت سرکار هست مراعات اصول حزبى را بنمایند یعنى اگر مطالبى هست این مطالب را قبلاً با دولتى که مال خودشان هست و اکثریت را تشکیل می‌دهند بحث بفرمایند، حل بفرمایند و وقتى که در مجلس مى‌آید ما باید آن مطلبى را بگوییم که دولت و اکثریت آقایان نمایندگان عضو حزب تصویب کرده‌اند این را می‌خواستم عرض بکنم که وقتى دولتى هست و اکثریتى هست و اکثریت داشته باشد دیگر راجع به کارهاى کوچک خرده‌گیرى نشود بنده نمی‌خواهم دفاع بکنم از دولت دولت خیلى معایب ممکن است داشته باشد تمام دستگاه‌ها دولت است بنده خودم که دولت نیستم تمام دستگاه‌ها از شهربانى گرفته و ژاندارمرى و تمام اینها جزء این دولت و دستگاه دولت است و در تمام دنیا دستگاه‌هاى دولت معایبى دارند آقایان این روزنامه‌ها و اخبار را می‌خواهید و مى‌بینید که همه جا همین طور است و این درست نیست که عیب دیگران را که خیلى بیشتر از ما است نادیده بگیریم و از صبح تا غروب معایب خودمان را بگوییم باید سعى کنیم که معایبى اگر هست از بین برود و بر طرف بکنیم و آن کارهاى خوب و آن اقدامات مفیدى که در ظل توجهات و راهنمایى شاهنشاه انجام مى‌شود آنها را بیشتر بگوییم چون یک تقویت روحى است و الا هر روز یک چیز جزیى را پیراهن عثمان بکنیم و در اطرافش صحبت بکنیم این درست نیست یکى از آقایان رفقا فرمودند که می‌رفتیم به مشهد در قطار راه آهن یکى از آقایانى که هم سفر ما بودند از یکى از مأمورین یکى از ایستگاه‌ها سؤالى کردند و آن مأمور حالا فهمیده یا نفهمیده جواب بلندى داد و موجب رنجش این آقا شده بود و وقتى رفت شروع به تنقید کرد آن رفیقش گفت فراموش فرمودید که جاده تهران مشهد را به وسیله اتوبوس تشریف می‌بردید اسیر شوفر بودید 24 ساعت تکان می‌خوردید و در هر قهوه‌خانه و هر مسافرخانه کثیفى بیتوته می‌فرمودید و حالا در توى راه آهن راحت و آسوده نشسته‌اید و مناظر چپ و راست را ملاحظه می‌فرمایید و یک آقایى با تربیت یا بى‌تربیت چیزى گفته دیگر لزومى ندارد که تمام دستگاه‌هایى که به نفع شما و به نفع مملکت راه افتاده به باد انتقاد بگیرید و تنقید بکنید عیب دارد باید عیبش را گفت حالا همه‌اش را کنار گذاشتید و فقط و فقط همین قسمت را گرفته‌اید این درست نیست این افکار افکارى بود که از طرف حزب منفور توده در این مملکت شروع می‌شد براى این که تمام دستگاه‌ها را نسبت به همدیگر مظنون بکنند همه را به جان یکدیگر بیندازند نفاق برقرار بکنند تا این که موفق بشوند این است که ما باید گوش و هوشمان بجا باشد و دقت بکنیم امروز مملکت ما تحت سرپرستى اعلیحضرت همایون شاهنشاه بهترین وضعیت را در دنیا دارد اگر سه تا مملکت هست در دنیا که این ثبات و عظمت را داشته باشد اولیش کشور ایران است بنده این را رسماً اعلام می‌کنم الحمدالله آرامش کامل در تمام مملکت برقرار است ثبات داخلى برقرار است و در قسمت خارجى سیاست خارجى ما روشن است الان تجلیلى که از شاهنشاه ما در توکیو و چین کردند از هیچ کس نکرده‌اند نهایت افتخار و سربلندى ما است که ما داراى شاهنشاهى هستیم که مورد تکریم و تعظیم تمام دنیا هستند این است که ما باید از این فرصت استفاده کنیم همه دست به دست هم بدهیم با نهایت صمیمیت و با نهایت رفاقت و دوستى این مسئولیت سنگین که به عهده دولت و به عهده شما آقایان نمایندگان مجلسین است به خوبى انجام بدهیم من این استدعایى است که از تمام آقایان دارم (احسنت)

نایب رئیس- مجدداً پیشنهاد کفایت مذاکرات شده است که قرائت می‌شود.

(به شرح زیر قرائت شد)

مقام ریاست مجلس شورای ملّى

اینجانب پیشنهاد مى‌کنم که در کلیات مذاکرات کافى است.

سعید مهدوى‏

نایب رئیس- مطابق قسمت اخیر ماده 83 چون پیشنهاد کفایت مذاکرات قبلاً شده بود مجدداً اگر پیشنهاد بشود بدون هیچ بحث و مذاکره مطرح می‌شود و رأى گرفته می‌شود بنابر این بحث و مذاکره اعم از مخالف و موافق ندارد و به رأى گذاشته می‌شود، رأى می‌گیریم به کفایت مذاکرات طبق پیشنهادى که آقاى سعید مهدوى کرده‌اند آقایانى که موافقند قیام بفرمایند (عدّه کمترى برخاستند) تصویب نشد مذاکره ادامه دارد آقاى اردلان موافقید بفرمایید.

اردلان- در دوره تقنینیه پنجم اول دفعه‌اى بود که نسبت به مالیات بر درآمد دولت پیشنهادى به مجلس شوراى ملّی کرد و مدافع آن هم بنده بودم یادم هست آن وقت مثل نصرت‌الدوله آنها اشخاصى بودند که مخالفت با لایحه مالیات بر درآمد می‌کردند دلایلى هم داشتند بنده هم خیلى ساده جواب می‌دادم و می‌گفتم این لایحه معنیش این است که نگاه می‌کنند توى کیسه اشخاص اگر پولى هست می‌گویند یک سهمى هم براى مخارج دولت بده و اگر چیزى نداشت کارى به کارش ندارند این معنى مالیات بر درآمد است یعنى اگر کسى یک ثروتى داشت و استفاده‌اى از ثروتش در این مملکت می‌کند یک پولى می‌دهد به دولت و اگر استفاده‌اى از کار در مملکت نمی‌کند و عایداتى ندارد چیزى به دولت نمی‌دهد بنابر این خیال می‌کنم آقایانى هم که نسبت به کلیات یا مواد نظریه‌اى دارند آنها نمی‌خواهند بگویند که پولى داده نشود بنده این نکته را به نظرم لازم می‌آمد که به عرض برسانم ممکن است که در طرز گرفتن مالیات یا در اصل مبلغش اشخاص یک نظریاتى داشته باشند ولى بنده می‌توانم از حالا قولى بدهم که در اصل مالیات بر درآمد وقتى ما می‌خواهیم رأى بدهیم مجلس شوراى ملّی با یک اکثریت خیلى زیادى رأى خواهند داد امّا بحث را هم نمی‌شود جلوش را گرفت براى این که اشخاص یک نظریاتى دارند این نظریات گفته می‌شود اگر مصاب بود مورد تأیید قرار می‌گیرد و اگر مصاب نبود قابل توجه نخواهد بود اصل مالیات چنانچه در بودجه هم رأى دادیم و جزء عایدات مملکت یک قسمتى هم مالیات بر درآمد بوده مجلس شوراى ملّی به بودجه رأى داد دولت هم مشغول است دارد می‌گیرد همین امروز صبح بنده یک مبلغ جزیى بود که می‌بایستى می‌دادم یکى از اقوام به من نوشته بود که توافق شده که اگر هزار و خورده‌اى که داده‌اید پانصد تومان دیگر هم بدهید این تمام می‌شود شما چه می‌گویید بنده زیرش نوشتم موافقم، پس الان هم مالیات بر درآمد در جریان است چیزى نیست که تصور شود مالیات بر درآمدی نیست و این یک چیز تازه‌ای‌ است منتهى در طرز گرفتنش نظریه دولت این بوده که این پیشنهاد مناسب‌تر است و عدّه‌اى از آقایان نظر دیگرى دارند و ما داریم در آن بحث می‌کنیم در اصل موضوع که حرفى نیست الان در وزارت مالیه مشغول هستند می‌گیرند و باید هم بگیرند و بودجه هم تصویب کرده است‏ بنابر این جناب آقاى نخست‌وزیر توجه دارند که در اصل موضوع حرفى نیست منتهى نظریه بعضى از آقایان این است که هر حرفى دارند در مواد بگویند بعضى از آقایان هم اسم نوشته‌اند و می‌خواهند بحث بکنند و بنده هم اسم ننوشته بودم ولى دیدم موقعش هست که چهار کلمه عرض کنم، فرمایشات جناب آقاى نخست‌وزیر (یعنى اظهارات ایشان چون در مجلس است) اظهارات جناب آقاى نخست‌وزیر همه‌اش منطقى است و هیچ قابل تردید نبود (صحیح است) براى این که ما که مى‌خواهیم مملکت ما امنیت داشته باشد و دفاع از حقوق خودش در مقابل یک تجاوزى بکند، همه چیز داشته باشد و همه هم توقع داریم که این که داریم کم است پس باید مالیات اضافه شود تا یک پولى توى کار بیاید که این کارها را انجام بدهند بنده عقیده دارم که هیچ یک از آقایان نمایندگان همچو نظرى ندارند که بگویند نباید پولى گرفت البته همه عقیده دارند که مالیات را باید داد و چون تشریح فرمودند جناب آقاى نخست‌وزیر بنده در این باب زیاد صحبت نمى‌کنم ولى 3 موضوع در اینجا صحبت شد یکى مالیات بر درآمد همان طورى که عرض کردم اصولش مورد توافق تمام نمایندگان است و توضیحاتى هم که مى‌دهند براى روشن شدن آن است یکى هم در مورد حزب که اتفاقاً از خود بنده هم آمدند سؤالى کردند به مناسبت این که در فراکسیون به بنده رأى داده شده بود که آقا نظریه شما نسبت به این دوحزب چیست اتفاقاً همین چیزى که آقاى نخست‌وزیر فرمودند بنده

+++

هم همین را عرض کردم که در اصول بین ما اختلافى نیست ما هر دو قانون اساسى را محترم مى‌شماریم و این قانون اساسى براى ما سلطنت مشروطه معین کرده پادشاه ما طرف اعتماد و احترام همه است، قانون اساسى طرف احترام همه است، مواردى پیش مى‌آید که آن موارد قابل بحث است آقا مى‌گوید که مالیات بر درآمد را از متمولین تنها بگیرید ولى دیگرى مى‌گوید که از دیگران هم بگیرید ولى یک خرده کمتر بگیرید و این بحث می‌شود مثل عرض می‌کنم یا در طرز تقسیم املاک یکى مى‌گوید این طور بهتر است ولى در اصول اختلافى نیست، اینجا یک مسئله دیگر فرمودند جناب آقاى نخست‌وزیر، آقایان نمایندگان توجه بفرمایند همین طور که فرمودید حزب دیشب شما اعلام شده وقتى دولت لایحه‌اى با مشورت حزب یعنى فراکسیون به مجلس شوراى ملّی می‌دهد فراکسیون هم راجع به آن حرف نمی‌زند بنده لازم مى‌دانم از نظر ریاستى که به بنده در فراکسیون داده‌اید و آن عنوانى که براى بنده گذاشتید این موضوع را اینجا اعلام می‌کنم براى این که موقعى فراکسیون صحبت نمى‌کند راجع به لوایح که آن لوایح با مشورت فراکسیون به مجلس شوراى ملّی آمده باشد آن وقت البته انتظامات فراکسیونى اجازه نمى‌دهد مگر آن چیزى که در فراکسیون صحبت شده است ولى چون وزیر مالیه وقت این لایحه را خودش آورده به مجلس شوراى ملّی و از جزئیات آن اطلاع نداشته‌اند با این که آقایان موافقند ولى در جزئیات ممکن است نظر داشته باشند یعنى هر فردى حق دارد در این باب صحبت کند این بود که نسبت به قسمت آخر هم لازم بود که بنده این تذکّر را بدهم (احسنت)

نایب رئیس- آقاى عمیدى‌نورى‏

عمیدى‌نورى- بنده خیال مى‌کنم که یکى از اصول دمکراسى بحث در لوایح باشد (صحیح است) اینجا مجلس شوراى ملّی است مجلس هم فعلاً فراکسیون دارد که فراکسیون حزب موافق دولت و حزب مخالف البته مسائل قبلاً در حزب و در فراکسیون مطرح می‌شود همان طور که جناب آقاى اردلان فرمودند فراکسیون موافق دولت تصمیم می‌گیرد و از او دفاع مى‌کند و بعد فراکسیون اقلیت منقد هم انتقاد می‌کند امیدواریم که این قدمى که برداشته‌اند جناب آقاى نخست‌وزیر همه‌مان موفق بشویم به پیشرفت این کار و در این کار چون تازه هستیم از تجربه‌هاى لازم استفاده بکنیم و سعى بکنیم که همه کمتر اشتباه بکنیم و این بحث‌ها البته در خود فراکسیون باید بشود و جایش هم در مجلس نیست فعلاً که این لایحه مطرح است یک نظریاتى دارم در کلیات این لایحه مالیاتى که خواستم به عرض نمایندگان محترم برسانم بنده معتقدم یکى از جهاتى که در قوانین بایستى رعایت بشود مخصوصاً قوانین مالیاتى ثبات و دوام قوانین مالیاتى است این که ما می‌گوییم شکر می‌کنیم خدا را مملکت ما از ثبات و آرامش سیاسى استفاده کرد و ما می‌توانیم دولت‌هاى چند ساله داشته باشیم این کوشش‌ها وقتى به ثمر خواهد رسید که قوانین ما هم مستمر و ثبات باشد و الا اگر دولت‌ها دوام نداشته باشند و قوانین هر چند ماه یک مرتبه عوض بشود بنده خیال می‌کنم آن ثبات و آرامشى که در سیاست انتظار داریم ازش نمی‌توانیم نتیجه بگیریم مخصوصاً قوانین مالیاتى یک قوانینى است مربوط به مردم و مردم باید یاد بگیرند آن قوانین را و عادت بکنند مالیات بدهند دستگاه هم باید عادت بکند به طرز گرفتنش الان پیشنهادی است که مأمور وصول تربیت بکنند توى همین لایحه پس هم مأمور وصول با قانون مستمر و مداوم بهتر می‌تواند وصول بکند و هم مؤدى بهتر می‌تواند مالیات خودش را بدهد تجربه هم به ما نشان داده قانون مالیات بر درآمد در سال 1312 در مملکت به وجود آمد مرحوم داور در این کار وارد بود تا سال 1322 ده سال این قانون ثبات داشت و محکم بود و پایه داشت هم مؤدى عادت کرده بود بدهد و هم مأمور وصول عادت کردن بود چه جور وصول کند از سال 22 تا حالا که 37 است هشت دفعه عوض شده است دکتر میلیسپو آمد هشتاد درصد کرد برخورد به مانع چیزى وصول نشد مرحوم هژیر آمد از پشت این تریبون لایحه‌اى داد به میزان سه برابر وصولى سال 20 و ده برابر دوره دکتر میلیسپو وصول کرد آن قانون هم موقتى بود سال 1328 قانون جدید مالیات بر درآمد آمد سال 30 و 1331 و دکتر مصدق لوایح جدید مالیات بر درآمد اصلاحى آورد خلاصه در سالهاى 28 و 30 و 31 و 34 و 35 و 37 که الان هم ما داریم هى قوانین مالیاتى را عوض می‌کنیم این قانون عوض شد بنده استدعایم این است که می‌گویم عجله در قوانین مالیاتى نشود براى این که این عجله بر ضرر دولت و مملکت است اگر خوب مطالعه بشود یک قانون صحیح و مطمئنى وضع بشود و برنامه مملکت را بگوییم این است که تا دو سال یا سه سال این جور مالیات می‌گیریم هم مردم عادت می‌کنند و هم روش اقتصادى مملکت از نظر سیاست مالى روشن می‌شود و مردم فعالیتشان جلو می‌رود و تطبیق می‌دهند با قوانین مالیاتى و هم مأمورین مالیاتى هم خوب وصول می‌کنند خدا شاهد است دیروز یکى از وزراى سابق که دکتر در حقوق و اقتصاد است به من گفت که یکى از سرمایه‌داران خارجى آمد و مطالعه کرد و می‌خواست که سرمایه‌گذارى کند گفت این لایحه مالیاتى تصویب شده گفتم بلى یعنى تا چند روز دیگر تصویب می‌شود بعد گفت ما دیگر کارى نداریم گفتم چطور گفت با این قانون ما نمى‌توانیم کار بکنیم و می‌رویم و سرمایه‌گذارى نمی‌کنیم صد در صد این حرف صحیح است ولى نشان می‌دهد که سرمایه‌گذار اول مطالعه می‌کند قوانین مالیاتى یک کشور را بعد تطبیق می‌دهد وضعش را در سرمایه‌گذارى براى این که به نتیجه برسد پس ما باید سعى بکنیم که در قوانین مالیاتیمان تکلیف مؤدى ثابت و روشن باشد تا بتوانیم یک سیاست صحیح اقتصادى داشته باشیم و حالا امیدواریم که با نظم و ثباتى که پیش آمده و با توجه جناب آقاى نخست‌وزیر که با صراحت حرف‌هاى خودشان را بیان مى‌کنند یک طرزى بشود که تا دو یا سه سال دیگر لااقل ما بتوانیم با همین قانون مالیاتى و اصلاحى سر و کار داشته باشیم و الا ممکن است دو سال دیگر باز همین کار بشود امّا نکته‌اى که در اساس قوانین مالیاتى باید رعایت بشود این است که قوانین مالیاتى روش اقتصادى مملکت را نشان می‌دهد یک کشورى است مثل امریکا که این کشور تولیدش زیاد است (سورپرودوکسیون) دارد در این کشور وقتى که مى‌خواهند قوانین مالیاتى وضع بکنند چکار مى‌کنند؟ مى‌آیند طورى قوانین مالیاتى را تنظیم مى‌کنند که ازدیاد تولید نشود و بتواند آن کشور خودش را اداره بکند یک کشورى است مثل ایران از نظر اقتصاد جوان و از نظر تاریخى پیر و مى‌خواهد خودش را به پایه اقتصاد جهان امروز برساند این کشور باید سطح تولیدش برود بالا این کشور بایستى کارخانه‌جات بزرگ به وجود بیاورد باید مسکن‌هاى بزرگ داشته باشد باید بیلانیگهاى ده طبقه و چهار صد آپارتمان داشته باشد تا بتواند روشى را که مى‌خواهد پیش گیرد هم آهنگ برود جلو بنابر این ما نمى‌توانیم در ایجاد قوانین و اصلاح قوانین بدون رعایت این اصل فکر بکنیم که یک کشور دیگرى چه فکر کرده است و ما عین آن را با اصلاحاتى بگیریم اقتباس بکنیم بلکه بایستى کشور خودمان را نگاه بکنیم و روش اقتصادى خودمان را و قوانین را مطابق آن وضع کنیم، بنده این طور فکر می‌کنم که از لحاظ روش اقتصادى کشور ما هم به افزایش تولید احتیاج داریم و هم به افزایش مسکن و محل کسب و هیچ تردیدى نیست و هم به افزایش شرکت‌ها مخصوصاً شرکت‌هایى که بتواند میزان سرمایه‌اش بالا برود (صدرزاده- و تولیدش) البته، تا بتوانند آن شرکتهاى تولیدى یا صنعتى یا استخراجى کار بزرگ بکنند براى این که با سرمایه کم کار کم مى‌شود بنابر این اگر اصلاحات قوانین مالیاتى ما منطبق با این روش باشد به نظر بنده مقید است و به نفع مملکت است اگر انحرافاتى از این اصل داشته باشد و یکى از این قدرت‌هاى تولیدى ما را بخواهد متوقف بکند و وضع فعلى را جلو نبرد به نظر بنده به نفع مملکت نیست یعنى قانون ثابتى نخواهد بود باز محتاج مى‌شویم که یک سال دیگر بیاییم و اصلاح دیگرى بکنیم. از مطالعه‌اى که من در کلیات این لایحه کردم درباره افزایش تولید در تبصره یک ماده 9 کمک کرده و بایستى متشکر بود از دولت و هم از کمیسیون دارایی که این تبصره یک ماده 9 را براى شرکت‌هاى سهامى که امرش کار کارخانه‌جات صنعتى و تولیدى و تصفیه و ذوب مواد معدنى است دولت قائل شده است که پنجاه درصد اینها را معاف بکند و پنجاه درصد دیگر درآمدش را به حساب اشل مالیاتى بیاورد و این البته یک اقدام صحیحى است که در این لایحه شده و به نظر بنده خوب است امّا قیود دیگرى هست که این حق را محدود مى‌کند به این معنى که در همین ماده با این که این حق را داده است که کارخانه‌جات صنعتى و تولیدى و تصفیه و ذوب مواد معدنى پنجاه درصد از مالیات معاف هستند ولى براى این که معلوم شود چه کارخانه‌اى مشمول این پنجاه درصد هست این را بایستى وزارت دارایى صورتش را بدهد به دولت و هیئت دولت تصویب‌نامه صادر بکنند که بگویند معاف است بنده مى‌گویم این اشکال است یک سرمایه‌دار خارجى یا داخلى به امید این معافیت 50 درصد مى‌خواهند شرکت سهامى تشکیل بدهند اینها مى‌آیند این کار را می‌کنند امّا وقتى که این رقم را گذاشتید این بایستى از اول و هنوز شرکتى درست نکرده برود دنبال این کار ببیند آن مأمور دارایی موافق است یا او باید او را راضى بکند بعد وزیر دارایی و بعد به هیئت وزیران و بعد بالاخره ببیند که آن کارخانه یا آن شرکتى که می‌خواهد تشکیل بدهد جزء اینها هست یا نه بنده معتقدم وقتی که شما معتقد هستید و مى‌گویید کارخانه‌جات صنعتى و تولیدى و تصفیه و ذوب مواد معدنى پنجاه درصد سودش از مالیات معاف باشد چرا یک پیچ کوچکى در این کار می‌گذارید که این پیچ کوچک از نظر معرفه‌الروحى اثر بد در کسانى که میل سرمایه‌گذارى دارند به وجود بیاورد چه آنها این قانون را می‌خوانند این مواد را می‌خوانند بر می‌خورند به یک موانعى بعد تطبیق با کار خودش می‌کند در این نکات است که جا می‌خورند یا این که در بند یک ماده دو آمده‌اند پنج تا کارخانه را و پنج جور کارخانه را گفته‌اند معاف باشد البته بنده موافق هستم که یک همچو کارى بشود امّا یکى از اصول و شرایط قانون عمومیت قانون است نه شمول به افراد معین و خاصى شما در بند یک گفته‌اید کارخانه‌جات کمپوت‌سازى و میوه خشک‌کنى بنده می‌خواهم ببینم چه نظرى است براى کارخانه کمپوت

+++ ‌

سازى و میوه خشک‌کنى جز این که می‌خواهیم کارى بکنیم که تولید غذایى ایران از نظر کارخانه‌جات بهتر باشد (ابتهاج- از نظر صادرات است) اگر این طور است بنده می‌پرسم مگر صادرات منحصر است به کمپوت‌سازى کمپوت‌سازى که براى صادرات نیست کمپوت براى خوردن خود ما است ما وارد هم می‌کنیم (ابتهاج- باید صادر کنیم) الان که وارد می‌کنیم بنده معتقدم وقتی که دولت یک چنین نظر خوبى دارد چرا نمى‌گوییم که کلیه مواد غذایى که به وسیله کارخانه‌جات تهیه می‌شود معاف باشد اگر یک کسى آمد و کنسرو نخود خواست درست بکند بنده در یکى از کشورها دیدم نخود را چه جور جمع‌آورى می‌کردند و درست می‌کردند و بسته‌بندى می‌کردند خوب چرا این معاف نباشد یک کسى می‌خواهد که سبزى را مرتب بکند با اصول امروزى امّا وقتى که شما قائل شدید تنها کارخانه‌جات کمپوت‌سازى و میوه خشک‌کنى معاف باشند این قانون شمول ندارد و مورد خاصى دارد و مورد معینى دارد ممکن است گفته شود که مورد خاصى است امّا وقتى قانون را به طور عمومى نوشتید آن قانون درست است وقتى شما قید کردید کارخانه‌جات کمپوت‌سازى یا میوه خشک‌کنى یا یخ‌سازى نتیجه‌اش چه می‌شود کسانى که از این مزیت پنجاه درصد استفاده می‌کنند و ده نفر که پیدا شدند یخ مملکت را بدهند ممکن است صد کارخانه یخ دیگر به این امید بیاورند و همه ضرر بکنند چون ما در کشور خودمان در وزارت صنایع و معادن خودمان آمار صحیحى که نداریم که میزان محصول کارخانه‌جات را منطبق با احتیاجات مملکت بکنیم و بگوییم اگر کسى کارخانه یخ‌سازى خواست بیاورد بگوییم که مزه‌اش پر شده در مملکت ده تا کارخانه یخ‌سازى داریم دیگر کسى نیاورد که این ده تا هم از بین می‌رود بنده معتقدم شما باید قوانین را جنبه عمومى بهش بدهید نه جنبه خاص که مزاحم عنوان دیگرى بشوید با همین بیانى که جناب آقاى نخست‌وزیر هم فرمودند راجع به شصت کیلومتر آن طرف تهران یعنى شعاع تهران را 60 کیلومتر قائل شدند که کمک به شهرستان‌ها بشود گفتیم که در این شصت کیلومتر نباشد بنده یک سؤالى می‌کنم اگر ما این را قبول کردیم که اینجا نباشد جناب آقاى نخست‌وزیر فرض کنید در کرج که داخل در 60 کیلومترى تهران است یک کسى کارخانه پنبه پاک‌کنى داشت البته این معاف نیست به یک نرخى جنسش را می‌فروشد یک کسى رفت در ینگى امام آن طرف‌تر 60 کیلومتر کارخانه پنبه پاک‌کنى تهیه کرد چون او از معافیت 50 درصد استفاده مى‌کند لااقل می‌تواند قیمت محصول خودش را بیاورد پایین‌تر از آن دیگرى که داخل شصت کیلومتر است چون این قیمت برایش با آن معافیت استفاده می‌کند (نخست‌وزیر- مگر ملانصرالدین است وقتى مى‌بیند صرف نمى‌کند نیاورد) اجازه بدهید من عرضم را بکنم این کارخانه را قبلاً ساخته است (نخست‌وزیر- تا ده سال معافیت دارد) آن کسی که بعداً خارج از شصت کیلومتر بسازد می‌آید و مزاحم این مى‌شود (نخست‌وزیر- آنهایى که سابقاً ساخته‌اند معافیت دارند) شما دارید به این معافیت می‌دهید من از این به بعد را کار دارم شما به یک کسى وقتى معافیت دادید مى‌آید مزاحم کسى که قبلاً کارخانه داشته و از این معافیت استفاده نمی‌کنند می‌شود در این صورت این کارخانه را ورشکست می‌کند مگر این کارخانه مال مملکت نیست؟ (نخست‌وزیر- از این به بعد نمى‌آورند) بنده می‌بینم این مواردى که تنظیم می‌شود عنوان خاصى دارد و ممکن است نظر خاصى باشد مزاحم دیگران است و آنها را از بین می‌برد بنده معتقد هستم اگر ما در این لایحه اصلاحى سعى بکنیم مردم را تشویق به صادرات بکنیم آیا یک سیاست اقتصادى صحیح نخواهیم داشت؟ بنده آمارى چند روز پیش در مجله اقتصادى که خود دولت منتشر می‌کند دیدم که مقایسه صادرات سال 36 را کرده بود با صادرات سال 35 جناب آقاى وزیر دارایی صادرات 36 به تناسب صادرات 35 شاید یک پنجم پایین آمده بود ولى وارادات سال 36 به تناسب واردات سال 35 بیش از یک پنجم بالا رفته من هیچ وقت عرضم بى‌سند نیست دفعه دیگر مجله را مى‌آورم و نشان می‌دهم این را دستگاه‌هاى خودتان منتشر کرده‌اند مال ما نیست و البته این مطلب غیر از آن چیزى است که در بانک ملّی راجع به هزینه زندگى طورى آمارگیرى کرده‌اند که معلوم نشود هزینه زندگى چقدر می‌رود بالا ولى این آمار از گمرک گرفته شده و نشان مى‌دهد که ما صادراتمان رو به کاهش است ما باید سعى بکنیم که صادراتمان را زیاد بکنیم در انگلستان وقتى تشریف مى‌برید و از مغازه‌اى جنس می‌خرید از شما می‌پرسند که براى صادرات است یا براى مصرف اگر فرمودید براى صادرات است پنجاه درصد به شما کمتر می‌فروشند منتهى با اطمینان این که اگر شما با ترن یا هواپیما یا چیز دیگرى بخواهید مسافرت بکنید آن کالاى صادراتى را مى‌فرستند به محل صدور ما که یک کشورى هستیم از حیث صادرات بسیار پایین شما چرا اینجا یک ماده اصلاحى نگذاشته‌اید که هر تاجرى که منحصراً کالاهاى تولیدیش براى صادرات است به جاى آن 50 درصد تخفیف 75 درصد تخفیف بگیرد باید لایحه مالیاتى شامل یک روش‌هاى اقتصادى باشد که مصلحت و بنیه مملکت را زیاد بکند نه این که قوانین مالیاتى صرفاً وظیفه‌اش این باشد که چطور صد تومان صد تومان 20 تومان 20 تومان یا ده تومان ده تومان از کجا جمع کند تا بشود 140 میلیون تومان این صحیح نیست بنیه اقتصادى را ببرید بالا اشل هر چقدر بیشتر باشد بیشتر مالیات مى‌دهند امّا بنیه اقتصادى وقتى ضعیف باشد اشل را هر چقدر ببرید بالا پولى به دست نمی‌آید اینجا سر مسکن هم مالیات وضع کردید در حالی که مالیات مسکن مال شهر است مال دولت نیست مال خزانه مملکت نیست این است که بنده معتقد هستم در عین حال که کوشش شده کمک به سطح تولید بشود این نکات که عرض کردم درش رعایت نشده است و براى افزایش صادراتمان بایستى تخفیفات بیشترى به کارخانه‌جات و شرکت‌هایى که به کار صادرات بیشتر واردند بدهیم امّا راجع به افزایش مسکن و محل کسب و کار همه قبول دارند که در مملکت ما مسکن و محل کسب و کار کم است و این را هم بنده نمى‌خواهم عرض کنم اعلیحضرت همایونى در شرفیابى هاى مکرر فرموده‌اند کشور ماجمعیتش تا 20 سال دیگر 2 برابر می‌شود و حساب فرمودند که سال 200 یا 300 هزار خانه ما باید بسازیم (پناهى- هر سال؟) هر سال این را فرمودند خوب می‌خواهم ببینم که این قانون مالیاتى که وضع می‌کنیم و تصویب خواهید فرمود آیا مساعد تولید مسکن و ساختمان خانه است یا مزاحم و متوقف کننده؟ بنده با مطالعه در اینجا اعلام می‌کنم که نه تنها در آینده افزایش مسکن و محل کسب نخواهید داشت بلکه عملیاتشان هم متوقف مى‌شود (احسنت) خواهید فرمود به چه دلیل دلیل من نرخ مالیات است الان یک کسى که مستغل دارد مالیات ده درصد مى دهد تا 75 هزار تومان 80 هزار تومان که مالیات مجموع گرفته مى‌شود که آن مالیات مجموع را هم مأمورین شما آمدند گفتند که قابل عمل نیست پس در حال حاضر مستغلات مشمول مالیات ده درصد می‌شود ولى این قانون جدید مستغل 50 درصد مالیات خواهد داد مالیات 50 درصد مستغلات مانع پیشرفت و ادامه کار مى‌شود چرا؟ براى این که نمى‌توانیم ما مقایسه بکنیم سرمایه‌اى که براى تجارت و شرکت به کار مى‌رود براى این که براى تجارت بنده مى‌روم توى بازار ارسى‌دوزها توى یک تیمچه‌اى یک حجره می‌گیرم پشت میزم مى‌نشینم با یک رفیق خودم دوتاییمان یک سفته‌اى را امضا مى‌کنیم و روى آن از بانک اعتبار می‌گیریم و با آن یک مال‌التجاره‌اى وارد می‌کنیم یک دهمش را هم می‌دهیم هنوز آن مال‌التجاره نیامده ما اسنادش را فروخته و پول خودمان را گرفته‌ایم این سرمایه اعتبارى در ظرف یک سال ده بار یا 20 بار گردش کرده و ازش استفاده کرده‌ایم امّا شما می‌خواهید مستغلى بسازید اولاً این سرمایه‌اش را صد در صد باید قبلاً بپردازند این سرمایه را هم بانک‌ها به شما نمی‌دهند می‌گویند ما به تاجر می‌دهیم و با کمک نمی‌دهد بعد از این که صد در صد خرج کردید حالا اجاره می‌دهید یا خرابیها با قانون مال‌الاجاره با وضعى که می‌دانید که چه مشکلى اجاره دادن پیدا کرده است محال است با این ترتیب مستغلات پیش از 6 یا 7 درصد عایدى بدهد (مهندس بهبودى- سرقفلیش را هم بفرمایید) سرقفلى مال مستأجر است جناب آقاى مهندس بهبودى وقتى که این کار را کردید یعنى آوردید منافع حاصله از مستغلات را که 6 یا 7 درصد به شما می‌دهد به پایه بازرگان و شرکتهایى که گاهى صد در صد ممکن است استفاده کنند در هرحال از 12 درصد به بالا است و هیچ تاجرى و هیچ شرکتى کمتر از 12 درصد استفاده نمی‌کند آن وقت ملاحظه خواهید فرمود آن کسى که سرمایه هنگفت داشته باشد دیگر نمى‌آید سرمایه‌اش را براى کار مستغل مسکن و محل کسب و کار مصرف کند و این کار متوقف مى‌ماند و می‌رود دنبال (اسپکولاسیون) دنبال شرکت دنبال کار دیگر نتیجه کار مستغلات شما می‌خوابد در حالی که مملکت ما احتیاج به مسکن و خانه دارد و این به نظر بنده در حالى که به شرکت کمک‌هایى شده است و روش تولیدى حفظ فرموده‌اید درباره مسکن و محل کسب و کار با روشى که در پیش گرفته شده است لطمه می‌خورد و اگر متوقف نکند از پیشرفتى که تا حال حاضر بود خواهد کاست و مآلا به ضررمان است براى این که راست است که شما امروز با این لایحه از درآمدهاى مستغلاتى در ظرف چند سال ده درصد 20 درصد و سى درصد گرفته‌اید ولى در آینده وقتى که کارها متوقف شد میزان مالیات بر مستغلات بالا نخواهد رفت و این صحیح نیست در روش‌هاى مالیاتى مؤدى حکم مرغ دولت را دارد باید چاقش بکنید تا از او استفاده کنید نه این که او را بکشید یا ضعیفش بکنید که وضعش به هم بخورد بنده معتقد هستم ما باید روشى که دنیا قبول کرده است قبول بکنیم یکى از رفقاى بنده روشى در امریکا از مالیات بر درآمد دیده بود که بد نیست خدمتتان عرض کنم می‌گفت که یکى از تجار ایرانى خودمان که مدتها در امریکا کار کرده بود یک سال ضرر می‌کند اظهارنامه ضرر می‌دهد دولت فرستاد مأمورین مالیاتى آمدند براى بازدید و مطالعه دفاتر و اسناد او خیلى ناراحت شد که من دروغ نمى‌گویم چرا آمده‌اند بعد از این که مطالعه کردند و وضع او را دیدند و رسیدگى کردند و گزارش دادند سه روز بعد چکى از اداره مالیات بر درآمد براى این مرد ضرر کرده رسید

+++

به میزانى که ضرر کرده بود (پرفسور اعلم- این را نگویید که همه ضرر مى‌کنند) بنده نمی‌گویم که مملکت ما به این پایه رسیده است نه دولت ما با وضع بد مالى می‌تواند چنین کارى بکند منظور من این است که ما باید کوشش بکنیم که مؤدى در مقابل مأمور دولت و از نظر مالیه نباید متخاصم محسوب بشود البته بنده عکسش را هم دیده‌ام خودم رفتم ویزیت بدهم در انگلستان همانجا که از من ویزیت گرفت نصف آنچه را که گرفته بود صادر کرد براى دارایی (پرفسور اعلم- این را هم نفرمایید) البته مأمور داراییش آن است ومؤدیش این است ما باید کوشش بکنیم که به اینجا برسیم ما نباید روش قوانینمان طورى نباشد که با هم بجنگیم باید قوانینمان را تطبیق بدهیم با این اصول به همین جهت بنده یک نظرى دارم به عرضتان برسانم راجع به مسکن و محل کسب و کار چون با این قانون از فعالیت سکنى و مسکن کاسته مى‌شود بیایید اجازه بدهید جناب آقاى نخست‌وزیر شرکت‌هاى ساختمانى تشکیل بشود با سرمایه‌هاى بزرگ براى ساختمان‌هاى بزرگ به قصد ساختمان و صرفاً براى اجاره دادن این گونه شرکت‌ها در واقع حکم شرکت‌هاى تولیدى را دارد و چون حکم شرکت‌هاى تولیدى را دارد به حساب شرکت تولیدى بیاید و 50 درصد از آن تخفیفى که به سایر شرکت‌هاى تولیدى صنعتى می‌دهید استفاده کنند اگر این راه را باز کردید لااقل فعالیت را متوجه فعالیت تولیدى کرده‌اید و این توقف را تبدیلش مى‌کنند به فعالیت شرکت‌هاى با سرمایه‌هاى بزرگ و آنها شروع مى‌کنند به خانه‌سازى برسم دنیاى امروز و امروز یک کسى که خانه‌اى مى‌سازد صحن بزرگ ندارد و نتیجه‌اش این خانه‌هایى است که ملاحظه می‌کنید امّا اگر شما راه دادید به سرمایه‌هاى بزرگ آمدند در اینجا و عمارات بزرگ ساختند هم مشکل مسکن حل می‌شود و هم این وضعى که ناظریه کار اشخاصى است آن وضع تبدیل می‌شود به کار تولیدى شرکت‌ها این است که بنده معتقدم در قوانین مالیاتى باید این روش را در نظر بگیریم و حل بکنیم و الا ایجاد زحمت می‌کند.

نایب رئیس- وقت جنابعالى تمام شده است‏

عمیدى‌نورى- بنده 20 دقیقه اجازه می‌خواهم‏

نایب رئیس- محتاج رأى است آقاى عمیدى‌نورى 20 دقیقه اضافه وقت مى‌خواهند آقایانى که با 20 دقیقه وقت اضافى ایشان موافقند قیام بفرمایند (عدّه کمى برخاستند) تصویب نشد.

عمیدى‌نورى- بنده به عرایضم فعلاً خاتمه می‌دهم نوبتم محفوظ است در ماده اول صحبت مى‌کنم‏

نایب رئیس- پیشنهاد کفایت مذاکرات رسیده قرائت می‌شود

(به شرح زیر قرائت شد)

ریاست محترم مجلس شوراى ملّی اینجانب پیشنهاد می‌کنم که بعد از مذاکرات آقاى عمیدى‌نورى رأى به کفایت مذاکرات گرفته شود .

سعید مهدوى‏

نایب رئیس- رأى می‌گیریم به کفایت مذاکرات آقایانى که موافقند قیام فرمایند (اکثر برخاستند) تصویب شد رأى می‌گیریم به ورود در مواد آقایان که با ورود در مواد موافقند قیام بفرمایند (اکثر برخاستند) تصویب شد ماده اول مطرح است و قرائت می‌شود.

(به شرح زیر قرائت شد)

ماده یک- مفاد بند ز ماده 3 قانون مالیات بر درآمد مصوب فروردین 1335 نسبت به بقایاى مالیاتى قبل از 1335 کارخانه‌جات برق اعم از این که به مرحله قطعى رسیده باشد یا نه لازم‌الرعایه مى‌باشد.

تبصره- معافیت‌هایى که به موجب قوانین مالیات بر درآمد اعطا گردیده تا انقضاى مدت‌هاى مقرر کماکان به قوت خود باقى است.‏

نایب رئیس- آقاى عمیدى‌نورى‏

عمیدى‌نورى- البته تشکر می‌کنم از نمایندگان محترم که اجازه فرمودند به عنوان ماده یک بنده نیم ساعت صحبت کنم آن وقت بنده 20 دقیقه وقتم بود و حالا نیم ساعت شد (فضائلى- از آئین‌نامه تشکر کنید) البته از این نظر که باعث صداع خاطر آقایان می‌شوم معذرت می‌خواهم عرض کردم ما براى سیاست اقتصادى خودمان به افزایش مسکن و افزایش قدرت شرکت‌هاى تولیدى و مخصوصاً شرکت‌هاى بزرگ احتیاج داریم این دو قسمت را عرض کردم و مخصوصاً در قسمت دوم راجع به مسکن توجهتان را جلب می‌کنم که یک فکرى براى اصلاحش بفرمایید البته تشکر می‌کنم از جناب آقاى وزیر دارایی که الغا مالیات سه ساله مستغلات جدید‌البنا را که در لایحه بود آن را موافقت فرمودند حذف شود و همان معافیت باقى باشد و الا اگر او می‌ماند در لایحه کلیه بناهایى که الان در جریان است متوقف می‌شد و فعلاً این استمرارى که در ساختمان‌هاى امسال هست با این که آجر را 60 تومان کردند با این که اینجا قول داده بودند که گران نخواهد شد و مصالح بنایى بالا نخواهد رفت معهذا این موضوع بقاى معافیت‌هاى سه ساله مستغلات باعث ادامه کارهاى ساختمانى مستغلات در گذشته شد ولى آن وقت به این ترتیب که عرض کردم نبود، این را باید فکرى برایش بکنید امّا در قسمت سوم بنده معتقدم که باید کوشش بکنیم شرکت‌هاى بزرگ به وجود بیاوریم با سرمایه‌هاى بزرگ روش وزارت دارایی در اینجا باید طورى باشد و وضع قانون مالیاتى طورى باشد که اینها را زیاد کند نه کم کند به نظر من قانون سابق یعنى قانونى که الان اجرا می‌شود بیشتر مساعد براى توسعه شرکت‌ها بود تا قانون فعلى، دلیلش هم خیلى ساده است، راست است که این 50 درصد را در کمیسیون قبول فرمودند ولى در قانون سابق یعنى قانونى که الان اجرا می‌شود مالیاتى که شرکت‌ها می‌دادند به تناسب سود با سرمایه بود ولى در حال حاضر این تناسب سود با سرمایه از بین رفت یک شرکت سهامى مرکب از ده هزار سهم هر سهمى هزار تومان این براى کل عایدش هر چه به دست آورد از سود خالص روى آن اشلها باید تا 60 درصد مالیات بدهد امّا سابق این طور نبود متناسب با سرمایه‌اش اگر سودى می‌بود مالیات می‌داد و مشمول این اشل می‌شد حالا خواهید دید که چقدر فرق است بین گرفتن مالیات به تناسب سود با سرمایه یا مالیات مجموع از کل خصوصاً این که آقایان توجه داشته باشند که در این گونه شرکت‌ها دو جا داده می‌شود به اصطلاح دوبل امپزیسیون است یکجا از کل درآمد شرکت‌ها داده می‌شود بنابر این من از شما مى‌پرسم یک کسى که آماده بوده بیاید شرکت سهامى تشکیل بدهد یا سهم شرکت سهامى بخرد وقتی که دید از کلش پنجاه درصد کسر شده بعد از سهم خودش هم باید صدى شش بدهد این نمی‌رود دنبال شرکت سهامى، بنده قطع دارم این دنبال شرکت سهامى نمى‌آید و شرکت‌هاى سهامى ما پیشرفت نخواهند کرد راست است که وزارت دارایی مى‌گوید من مالیات مى‌خواهم و با این وضع بیشتر مالیات خواهد گرفت حقش هم هست چون وزارت دارایی باید برود دنبال این که بیشتر پول به دست بیاورد وحقش هم هست ولى مجلس شوراى ملّی که نظر وسیع‌تر و بلندترى باید داشته باشد باید مجموع اطراف و جوانب را رعایت بکند و باید ببیند مصلحت اقتصادى مملکت در حال حاضر چیست آیا شرکت باید در حال حاضر وجود داشته باشد یا نداشته باشد، اگر معتقد شد که باید داشته باشد باید مساعد باشد و اگر معتقد شد که نباید باشد مزاحم باشد امّا این پیشنهاد به عقیده بنده این یکى از مسائلى است که این خیلى ایجاد زحمت می‌کند مطلب دوم این است که ما به شرکت‌هاى بزرگ احتیاج داریم با سرمایه کم کار کم مى‌شود با سرمایه بزرگ کار بزرگ ولى روشى که در اشل مالیاتى در اینجا پیش‌بینى شده اساساً نمی‌گذارد طبقه متوسط و مالیات بده متوسط برود به طبقه بالا، البته ممکن است یک وقتى سیاست در مملکت این باشد که ایجاد درآمد کوچک نشود یعنى مردم اگر درآمدهاى زیاد دارند تعدیل بشود این اشکالى ندارد امّا ما هنوز به آنجاها نرسیده‌ایم ما در امریکا نیستیم که بایستى از بزرگ گرفته شود تا متوسط بشود شما در اینجا این اشل مالیاتى را که البته در ماده خودش در موقع خودش هم بحث خواهد شد یک فکرى بکنید ببینید طبقه متوسط با این اشل وضعش چه خواد شد البته طبقه متوسط که بنده مى‌گویم دارندگان درآمد متوسط هستند و این دارندگان تنها شخص شرکت هم هست مثلاً یک شرکتى با یک میلیون تومان سرمایه یک میلیون ریال هم نفع کرده است این بایستى 30 درصد مالیات بدهد از یک میلیون ریال سهامى هم هست، آن هم که به صاحبان سهام می‌دهد بایستى صدى شش هم صاحبان سهام بدهند، بین دو هزار تومان تا صد هزار تومان درآمد از صدى ده رسیده است صدى بیست امّا بین پانصد و ششصد هزار تومان یک درصد اضافه شده است بین چهارصد تا پانصد هزار تومان یک درصد اضافه شده است حالا من نمی‌دانم این چه جور قانونى است اگر ما معتقد هستیم که پانصد هزار تومان به بالا صدى پنجاه بدهد البته ریال ما ارزشش کم است وقتى که تطبیق با دلار و لیره مى‌شود البته ششصد هزار تومان یک رقم کمترى است و این عواید هم مال کسانی است که بیش از اینها خواهند داشت و بیشتر سرمایه‌هاى خارجى است امّا سرمایه‌هاى داخلى آن سرمایه‌هایى است که درآمد حاصله از آن بیش از آن صد هزار تومان نخواهد بود و این اشل باید به کسانى تحمیل شود که عواید بیشترى دارند نه این که بین ده هزار تا سى هزار تومان اشل را سى درصد تعیین کنیم امّا بین 500 تا 600 هزار تومان بیست درصد آن هم همه‌اش یک درصد و دو درصد این است که بنده می‌خواهم بگویم که این نحو تنظیم اشل که البته در لایحه اولى دولت این نبود، لایحه‌اى که جناب آقاى نخست‌وزیر امضا فرموده بودند این نبود و بسیار خوب بود، لایحه طورى تنظیم شده بود که بین ده هزار تومان مالیات به تدریج و طبق اصول صحیحى تقسیم شده بود ولى این وضعى که الان این گزارشى که خدمتتان تقدیم شده عرض کردم این تحمیل شدید به طبقه متوسط و بالنتیجه ممانعت از پرورش و رشد طبقه متوسط است وقتی مانع رشد و تقویت طبقه متوسط شد دیگر امیدى ندارید که در طبقه سرمایه‌دار خودمان بالا برود تا صدى پنجاه از او بگیرید در حالى که برعکس شما باید کوشش بکنید که در طبقات پایین کمتر مالیات بدهند تا بزرگ بشوند قوى بشوند بیایند بالا چاق بشوند بعد صدى پنجاه از آنان بگیرند شما برعکس کرده‌اید لاغرش مى‌کنید و بعد مى‌گویید که من صدى پنجاه از او مى‌گیرم، ندارد، چه چیز باید ازش گرفت؟ اثر معرفه‌الاجتماعى این اشل این است، براى این که اجتماع این را این طور تلقى می‌کند که هر کس بیشتر دارد باید بیشتر مالیات

+++

بدهد وقتى که این طور شد خواهند گفت که این لایحه صحیحى نیست چون که بنده از نظر شغل روزنامه‌نگارى بیشتر با روزنامه‌ها سر و کار دارم دیده‌ام و این حرف را توى روزنامه زده‌اند که بلى این را مالکین و متمولین براى خودشان تصویب کرده‌اند خود دولت هم این لایحه را بیخود نیاورده حالا وسط کار چرا در کمیسیون این جور شد دیگر نمى‌دانم، قضاوتش با خود آقایان است، امّا آن چیزهاى دیگرى که در این لایحه از نظر عمومى مؤثر است این است که تشکیلات تازه‌اى براى مؤدیان به وجود مى‌آید تماس مأمورین را با مردم بیشتر مى‌کنند در حالی که ما تجربه داریم که هر قدر مالیات‌ها صحیح روشن و بدون قضاوت و تماس مأمورین باشد هم به نفع مملکت است هم به نفع خزانه ملّت است بنده متأسفانه در این لایحه به نکاتى برخوردم که خلاف این مطلب است مثلاً یکى از چیزهایى که پیش‌بینى شده بود براى تقویت شرکت‌ها آن این بود که اگر کسى یک مایملکى از خودش به وجود آورد یعنى ماشین داشت زمین داشت آنجا کارخانه ساخت فردا که ضرر کرد خواست کارخانه از بین برود اگر ماشینش را بفروشد مثل سایرین باید مالیات بدهد اینجا حذفش کردند گفتند آن که فروخته است‏ جزء عایدى است باید مالیات 50 درصد بدهد (مشایخى- کدام ماده؟) وقتى که ماده‌اش رسید بنده توضیح بیشترى عرض مى‌کنم و جنابعالى هم قبول مى‌فرمایید و من هم تشکر مى‌کنم، این یکى از چیزهایى است که نه تنها مساعد و مقوى شرکت‌هاى سهامى نیست بلکه مزاحم مضعف آن است یکى دیگر گفته‌اند که از کارخانه‌جات و مؤسسات زمین اگر زائد بر احتیاج ش بود باید مالیات اراضى بدهد خوب این زائد بر احتیاج تشخیصش با کى است؟ با آن آقاى مأمور مالیه است که ممکن است حقوقش خانه‌اش زندگیش با دیدن یک کارخانه صد هزار مترى تطبیق نکند و ممکن است با دارایی او تطبیق نکند؟ خوب این مى‌گوید این مساحت صد هزار متر با احتیاج این کارخانه مناسب نیست براى این کارخانه او هزار متر کافى است صد هزار متر زیادى است بایستى مالیات بدهد این مزاحمت ایجاد تماس و اختلاف مزاحم این می‌شود که مردم بروند کارخانه درست بکنند مردم بروند زحمت بکشند براى این که ما باید سعى کنیم مردم را عادت بدهیم که مالیات را خودشان تشخیص بدهند و بپردازند و مزاحمت مأمور کمتر باشد نه این که هر روز مأمور را بیشتر در کارهایشان دخالت بدهید تعیین قیمت‌هاى منطقه‌اى بنده نمى‌دانم این را چه جور اجرا خواهند فرمود خوشبختانه قول دادند و در کمیسیون دارایی تصویب شد که مادامى که تعیین قیمت منطقه‌اى نشده است روى معاملات مردم مالیات بدهند و اگر اصلاح نمی‌شد هیچ بود مالیات منطقه‌اى که در این لایحه تصویب خواهید فرمود این است که چند نفر مأمور دولت مى‌آیند و مى‌گویند که از خیابان لاله‌زار تا تخت‌جمشید همه جا مترى هزار تومان این می‌شود منطقه‌اى آیا این صحیح هست؟ آیا مى‌شود نرخ را منطقه‌اى حساب کرد؟ آیا زمینى که جهت خیابان لاله‌زار است یا زمینى که توى کوچه برلن است و چهار متر فاصله دارد از خیابان لاله‌زار اینها یک قیمت است و مى‌شود اینها را یک جور قیمت کرد؟ اگر منظور از منطقه‌اى این است که هر صد متر صد متر حساب کنند این منطقه‌اى نیست اگر منظور این است که هر ده هزار متر ده هزار متر حساب کنند این قابل تطبیق نیست آن وقت کمیسیون‌ها باید هر سال تشکیل بشود این منطقه‌ها را تعیین بکند بعد هر مؤدى باید اعتراض بکند و چه بکند، ما الان مى‌نالیم که 60 هزار پرونده مانده است و جناب آقاى وزیر دارایی لایحه توافق آورده‌اند که کار این شصت هزار پرونده گذشته را تمام کنند بنده پیش‌بینى مى‌کنم که در این لایحه دویست هزار پرونده در تهران راجع به مسکن و مستغلات غیر اجبارى به وجود بیاید و دویست هزار تا هم براى کسبه و صنعت‌گران که جناب آقاى مخبر محترم مدافع آن بودند و ما در گزارش کمیسیون دادگسترى گفتیم که این خلاف اصل است و در جاى خود عرض خواهم کرد آن وقت منطقه‌اى هم که هست و تصور می‌کنم علاوه بر پرونده‌هایى که موجود است یک میلیون پرونده اضافى هم پیدا خواهیم کرد آن وقت آیا تشکیلات متناسب با این هست؟ آیا مأمورینى که بتوانند اینها خوب تشخیص بدهند دارید؟ آیا دو سال بعد باز یک لایحه توافقى نخواهید آورد؟ اینها همه یک مسائلى است که همه قابل توجه است و دلیل وجود این تشکیلات هم این است که ما در تنظیم قوانین مالیاتى همان طور که آن روز یکى از ناطقین گفت فقط مأمورین دارایی را شرکت می‌دهیم در تنظیمش و بعد هم آنها تنظیم کردند و آوردند و از تصویب دولت گذشت و به کمیسیون آوردند می‌گویند همین را تصویب کنید این است که این تشکیلات به وجود مى‌آید در حالی که همین طور که در تنظیم قوانین از مأمور دارایی نظر می‌خواهید از مؤدى هم بخواهید از بی‌طرف هم بخواهید از مجموع اینها روى صلاح و مصلحت مملکت در نظر بگیرید آن وقت قوانین مالیاتى شما یک طرفى نمى‌شود و این قوانین قابل اجرا و عمل خواهد بود مالیات را هم دولت می‌گیرد تشکیل پرونده‌هاى کیفرى هم یکى از موجبات تماس مأمورین دارایی با مردم است چون من هم قبول دارم که هر کسى جعل بکند باید مجازات بشود ولى قانونى هست که هر کس در دفاتر اسناد رسمى جعل بکند ده سال حبس دارد اما وقتى که اختیار تعیین این را گذاشتید در دست مأمور دارایی و او باید گزارش بدهد راست است که جناب آقاى ناصر حداکثر توجه را در کمیسیون به تذکرات اصلاحى فرمودند و قول دادند که اگر بخواهند بفرستند براى تعقیب خود وزیر دارایی باید موافقت کند ولى بنده از خودشان می‌پرسم جناب آقاى وزیر دارایی فرضاً مواجه می‌شود با گزارش‌هایى مأمورین که معلوم نیست غرض داشته باشند یا نداشته باشند آیا نمى‌فرستد به دادسرا مى‌فرستد یعنى وقتى ما به مأمورین دارایی این اختیار را دادیم که پرونده‌هاى کیفرى تشکیل بدهند تعقیب کنند، هم خودشان باشند و صرف‌نظر کنند، هم خودشان باشند بنده خیال مى‌کنم که چه تماسى از این بدتر و بالاتر می‌توانید براى مؤدیان با مأمورین دارایی به وجود بیاورید و چطور ممکن است این مأمورین که این قدر اختیار زیاد دارد نرود دنبال بعضى از آمال و هوى و هوس خودش براى این که وقتى به او اختیار دادید و مؤدى هم دست بسته در اختیارش است البته سوء استفاده نمى‌کند یا همین موضوع زندان مؤدى که خوشبختانه قول دادند در کمیسیون دادگسترى که لااقل آئین‌نامه‌اش بیاید از تصویب کمیسیون دادگسترى بگذرد حالا نمی‌دانم در آنجا چه بود اول که لایحه تنظیم شده بود وقتى آمد به کمیسیون دادگسترى نوشته شده بود که حق دارد یا مالیات بگیرد یا به زندان ببرد پس مؤدى در اختیار مأمور دارایی بود دلش می‌خواست مالیات بگیرد دلش می‌خواست زندان بفرستد (مشایخى- مقصود این نبود که اول زندانیش کنند بنده توضیح دادم) عبارت این بود در کمیسیون دادگسترى برخوردیم که این خیلى عجیب است اصلاحش کردیم بعد هم موافقت فرمودید که آئین‌نامه‌اش براى تصویب به کمیسیون دادگسترى بیاید حالا انشاءالله متوجه می‌شوند که منظور از این قوانین این است که مالیات وصول بشود و مالیات باید برود حداکثر روى وصول دارایی چون این که محکومیت جزایى ندارد آدم که نکشته است فقط مالیاتش را نداده اگر هم نداشت از سابق گفته‌اند که المفلس فى امان‌الله آن وقت هم طبق قوانین باید برود عرض حال اعسار بدهد این که نمى‌شود پس چرا بایستى این زرق و برق‌ها را قائل شده چون این زرق و برق‌ها فایده ندارد ولى یک ضرر دارد و ضررش این است که یک سرمایه‌دار خارجى می‌گوید طبق قوانین ایران اگر کسى مالیات نداد می‌رود زندان چه می‌شود فعالیتش کم می‌شود دیگر کار نمی‌کند و می‌گوید خوب ممکن است یک وقتى مالیات ندهم بروم زندان باید قوانین طورى وضع شود که کمک کند مردم بروند کار بکنند امیدوار باشند راه‌ها بسته نشود ایجاد زحمت نشود، امّا هر چه قوانین از این جور حرفها داشت فعالیت را از بین می‌برد کار را از بین می‌برد، یک دوست من می‌گفت که اگر در امریکا یک کسى یک خانه داشته باشد قیمت آن خانه اگر صد هزار دلار است خود به خود حق دارد صد هزار دلار در بانک اعتبار باز بکند بنده خیال مى‌کنم در یک چنین کشورى تنبل‌ترین افراد کار مى‌کنند چون قوانین و تشکیلات طورى درست شده است که افراد فعالیت و کار مى‌کنند امّا شما اینجا یک خانه‌اى دارید مالکید، چند میلیون دارید اگر توانستید ده هزار تومان از بانک بگیرید، آقاى سلطان‌مراد اگر توانستید ده هزار تومان از بانک بگیرید می‌گویند قبول نداریم، پس باید قوانین و تشکیلات ما مساعد و مفید براى کار باشد وقتى هم این جور شد درآمد زیاد مى‌شود آن وقت آن قدر زیاد می‌شود که 140 میلیون تومان که کسر بودجه دارند و مى‌خواهند 100 میلیون تومانش را از این سوراخ سنبه‌ها به دست بیاورند خیلى بیش از این هم گیرتان مى‌آید این مزاحمت‌ها هم تولید نمى‌شود، آمده‌اند یک ماده‌اى گذاشته‌اند براى مالیات بر اراضى البته فکر مالیات بر اراضى فکر بسیار صحیحى است، اراضى احتکار شده و باید جلویش را گرفت ولى ببینیم این پیشنهاد شرکت در احتکار است یعنى آن کسى که احتکار کرده یک چیزى هم به دولت بدهد یا این که طورى هست که احتکار از بین می‌رود حقاً باید این باشد یعنى دولت باید یک روش اقتصادى پیش بگیرد که اگر یک کسى یک زمین بایرى داشت این را تبدیلش کند و آبادش کند بنده یادم مى‌آید موقعى که دکتر مصدق به فکر این مطلب اراضى افتاده بود او این جور قائل شده بود که اگر کسى داخل شهر سیصد متر زمین دارد معاف است و اگر در خارج شهر هزار متر داشته باشد معاف است چرا این کار را کرد؟ براى این که بروند اراضى خودشان را بفروشند خرد کنند، براى این که وقتى خردش کردند وقتى هر کسى مالک 300 متر در شهر و هزار متر در خارج شهر شد این می‌رود یک خانه می‌سازد امّا حالا ما آمده‌ایم و تندتر از او رفته‌ایم در حالى که آن لایحه را دولت بعدى قبول نداشت جزء لوایح غیر مفید تشخیص داد حالا مالیات بر اراضى وضع مى‌کنید کارى بکنید و معافیت قائل بشوید که خرده مالک به وجود بیاید، معافیت قائل بشوید، تخفیف قائل بشوید براى صاحبان اراضى کم از سیصد تا هزار متر تا مردم مجبور بشوند بفروشند و قسمت کنند و شهر هم آباد بشود و الا تقسیم منطقه‌اى خودش مشکل بزرگى است و این مشکل بزرگ را به عرضتتان رساندم مشکل عمده‌اى که مالیات بر اراضى و مالیات بر مسکن هست این است که این دو مالیات در شأن شهردارى است به دلیل این که شهردارى این را قبلاً مى‌گرفته و تصویب‌نامه‌هایى وضع

+++

می‌کرده و عین همین تصویب‌نامه‌ها را دولت از شهردارى گرفته است خوب یک مؤدى که نباید به دولت براى مسکن خودش دو جا مالیات بدهد یک جا به عنوان برق، بالکن، اسفالت به شهردارى یک جا به عنوان مالیات غیر اجارى به دولت، بعد هم تکلیف معلوم است دو جا دست بیقه، دو جا مبارزه، همه جا باید مالیات اراضى بدهد اگر یک اراضى مخصوصى مى‌بینید که بایر اقتاده است و تصور مى‌کنید که همه صاحبانش قصد احتکار دارند و نمى‌توانند آباد کنند به جاى ایجاد این مزاحمت‌ها بیایید حالا که مى‌خواهید قانونى وضع کنید یک کاسه کنید که مردم سر و کارشان با یک دستگاه باشد، مردم این مالیات‌ها را به روى هم بدهند به شهردارى،‏ دو جا مردم را گرفتار نکنید، این قدر مردم دستگاه شهردارى مى‌نالند اینها ایجاد مزاحمت و تماس است یک تماس بزرگ دیگرى ایجاد می‌کنید که باز هم ضرر بزند موضوع این است که اگر کسى خواست معامله بکند باید اول گواهى‌نامه مالیاتى خودش را بیاورد و بعد معامله بکند بنده از شما مى‌پرسم وقتى یک کسى برود محضر بخواهد معامله بکند صدى چهار بابت معامله از او می‌گیرند این خودش یک عایدى است چرا موکول می‌کنید به مفاصا حساب که معامله از بین برود مشترى و خریدار از بین برود صدى چهار هم از او نگیرید بعد هم برود بیفتد در دامن آن آقاى گواهى‌دهنده مالیاتى آن هم که می‌داند این توى تله افتاده است ممکن است خداى نکرده بخواهد از او سوء استفاده بکند آن وقت هم محضر کار نکرده و به شما مالیات نداده و هم صدى چهار از آنها نگرفته‌اید خودش را هم که حق زندان و توقیف دارید، دیگر چرا براى وصول مالیات با داشتن مجموع این مقررات باز می‌آیید یک ماده وضع مى‌کنید که بایستى برود گواهى بیاورد و بعد معامله شود مجموع اینها را که آدم نگاه مى‌کند مثل این است که یک تار عنکبوت‌هایى درست مى‌شود براى جلوگیرى از فعالیت براى این که خود به خود مالیات داده نشود راست است که جناب آقاى نخست‌وزیر مى‌فرمایند ما باید مالیات بگیریم که این دستگاهها بچرخند ما هم معتقدیم که باید مالیات داد کیست که مى‌گوید ندهند؟ ما مى‌گوییم طورى مقررات و قوانین را درست کنید که مالیات وصول بشود معاملات مردم هم انجام بشود، فعالیت‌هاى اقتصادى هم توسعه پیدا بکند نه این که این مقررات مزاحم فعالیت‌هاى اقتصادى شود نکته آخرى که‏ مى‌خواستم عرض کنم موضوع این آئین‌نامه هست آقاین بهتر مى‌دانند که مهمترین موارد اجراى این قوانین که وضع مى‌کنید همان آئین‌نامه‌ها است اغلب هم اختیار این آئین‌نامه‌ها را از مجلس گرفته‌اند می‌روند وضع مى‌کنند و اغلبش هم مخالف قانون است براى این که تشخیص این که مخالف قانون است مجلس باید بدهد البته توى این لایحه آن را آقایان قبول کرده‌اند که بیاید به کمیسیون امّا بقیه آئین‌نامه‌ها را خودشان تصویب مى‌کنند و ممکن است که یک مسائلى از این آئین‌نامه‌ها پیش بیاىد که مخالف با قانون باشد بنده این نکته را خواستم عرض کنم که توجه داشته باشید و ممکن است خود دولت هم موافق باشد بنشینیم این آئین‌نامه‌ها را در کمیسیون‌ها مطالعه کنیم شاید بهتر بتوانیم نتیجه بگیریم بنده خیلى معذرت می‌خواهم از این بسط کلام و تصدیع خاطر آقایان ولى خوب مطالعه‌اى بود که کرده بودم و خواستم به عرض آقایان برسانم‏.

نایب رئیس- آقاى دکتر دادفر

دکتر دادفر- عرضى ندارم‏

نایب رئیس- چون دیگر درخواست بحث نشده است نسبت به ماده اول اعلام رأى مى‌کنم آقایانى که با ماده اول موافقند قیام فرمایند (اکثر برخاستند) تصویب شد.

8- تعیین موقع و دستور جلسه بعد- ختم جلسه

ماده دوم مطرح است. جلسه را ختم مى‌کنیم جلسه آینده روز سه‌شنبه 6 خرداد ساعت 9 صبح خواهد بود دستور هم بقیه این لایحه.

(مجلس 25 دقیقه بعد از ظهر ختم شد)

نایب رئیس مجلس شوراى ملّی- عماد تربتى‏

+++

 

یادداشت ها
Parameter:295261!model&5137 -LayoutId:5137 LayoutNameالگوی متنی کل و اخبار(مشروح مذاکرات)