کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی


صفحه اصلی » مشروح مذاکرات » مشروح مذاکرات مجلس ملی » دوره نوزدهم مجلس ملی

0.0 (0)
مشروح مذاکرات مجلس شورای ملى، دوره ‏19
[1396/06/01]

جلسه: 120 صورت مشروح مذاکرات مجلس روز سه‌شنبه 23 مهر ماه 1336  

 

فهرست مطالب:

1- تصویب صورت مجلس‏

2- تقدیم چند فقره سؤال به وسیله آقاى عمیدى نورى‏

3- بیانات قبل از دستور آقایان: دکتر شاهکار قنات‌آبادی دکتر امین

4- بیانات آقاى نایب‌رئیس راجع به وظایف کمیسیون‌ها

5- تقدیم یک فقره سؤال به وسیله آقاى فضائلى

6- طرح و تصویب گزارش کمیسیون فرهنگ راجع به استفاده از خدمت معلمین در وزارتخانه‌ها

7- تقدیم یک فقره سؤال به وسیله آقاى خرازى

8- تعیین موقع جلسه بعد - ختم جلسه

مشروح مذاکرات مجلس شورای ملى، دوره ‏19

 

 

جلسه: 120

صورت مشروح مذاکرات مجلس روز سه‌شنبه 23 مهر ماه 1336

 

فهرست مطالب:

1- تصویب صورت مجلس‏

2- تقدیم چند فقره سؤال به وسیله آقاى عمیدى نورى‏

3- بیانات قبل از دستور آقایان: دکتر شاهکار قنات‌آبادی دکتر امین

4- بیانات آقاى نایب‌رئیس راجع به وظایف کمیسیون‌ها

5- تقدیم یک فقره سؤال به وسیله آقاى فضائلى

6- طرح و تصویب گزارش کمیسیون فرهنگ راجع به استفاده از خدمت معلمین در وزارتخانه‌ها

7- تقدیم یک فقره سؤال به وسیله آقاى خرازى

8- تعیین موقع جلسه بعد - ختم جلسه

 

مجلس دو ساعت و نیم پیش ازظهر به ریاست آقاى اردلان (نایب رئیس) تشکیل گردید.

1- تصویب صورت مجلس

نایب‌رئیس - صورت غائبین جلسه قبل قرائت می‌شود (به شرح زیر خوانده شد)

غایبین با اجازه - آقایان: بزرگ‌نیا. جلیلى. سنندجى. سعیدى. دشتى. دکتر جهانشاهى. اسفندیارى. دکتر آهى. امید سالار. عبدالحمید بختیار. غضنفرى. ذوالفقارى. مجید ابراهیمى. شادلو. بهادرى. دکتر عدل. دکتر بینا. قبادیان. خرازى. مهندس سلطانى. خلعت‌برى. بوربور. صراف‌زاده. امامى خویی. پناهى. برومند. دکترعمید. بیات ماکو. دکتر بینا. افخمى. دکتر ضیایی. نصیرى. مهندس اردبیلى. اورنگ. مهندس بهبودى. معین‌زاده. دکتر فریدون افشار. صفارى. کاظم شیبانى. موسوى.

غایبین بی‌اجازه - آقایان: دکتر طاهرى. دکتر اصلان افشار. دکتر سعید حکمت. پردلى. اریه. سالار. بهزادى. صارمى. قرشى. رامبد. دکتر سید امامى. تیمورتاش. مهندس فروغى. کورس. مهندس فیروز. دکتر رضایی.

زودرفته با اجازه: آقاى دکتر امین.

نایب‌رئیس - در صورت مجلس نظرى نیست؟ آقاى صارمى

صارمى - بنده به موجب تلگرافى که عرض کرده بودم مریض و بسترى بودم جزء غائبین بی‌اجازه نوشته‌اند.

نایب‌رئیس - اصلاح می‌شود. آقاى تیمورتاش

تیمورتاش - بنده را که در جلسه قبل غائب نوشته‌اند به آقاى روان‌بخش تلفن کرده بودم و اطلاع داده‌ام که برایم کسب اجازه کنند.

نایب‌رئیس - بسیار خوب اصلاح می‌شود. آقاى دکتر امیر حکمت

دکتر امیر حکمت - در بیانات بنده اصلاحات مختصرى هست اگر اجازه فرمایند به تندنویسى بدهم.

نایب‌رئیس - بدهید اصلاح شود، آقاى دکتر نیرومند

دکتر امیر نیرومند - در مطالب بنده یکى دو فقره اشتباه چاپى هست که به تندنویسى می‌دهم.

نایب‌رئیس - بسیار خوب اصلاح می‌شود. دیگر اعتراضى نیست؟ صورت مجلس تصویب می‌شود، آقاى عمیدى نورى

2- تقدیم چند فقره سؤال به وسیله آقاى عمیدى نورى

عمیدى نورى - بنده چند سؤال دارم که تقدیم می‌کنم.

نایب‌رئیس - بسیارخوب ابلاغ خواهد شد. نطق‌هاى قبل از دستور شروع می‌شود. آقاى دکتر شاهکار

3- بیانات قبل از دستور آقایان: دکتر شاهکار، قناب‌آبادی، دکتر امین.

دکتر شاهکار - آقایان محترم: در تاریخ پنج شنبه 21 شهریور ماه امسال چهل و ششمین کنفرانس بین‌المجالس در پارلمان انگلستان تشکیل شد. از 59 پارلمان قریب نهصد نفر نماینده براى این کنفرانس عزام شده بود که ایران به وسیله 12 نماینده از مجلسین و 14 رأى در این کنفرانس شرکت کرد پس از بحث در اطراف گزارش دبیر کل که یک کتابى بود به ترتیب مثلاً آوارگان و نفوذ پارلمان در دولت و تثبیت قیمت‌‌ها نسبت به مواد اولیه صحبت شد که جناب آقاى سناتور جم رئیس کمیسیون در اطراف گزارش دبیر کل و آقاى سناتور مسعودى در اطراف مسئله آوارگان و آقاى دکتر جهانشاهى همکار محترم ما در موضوع تثبیت قیمت‌‌ها و اینجانب هم در موضوع نفوذ پارلمان در دولت‌‌ها صحبت کردم البته آنچه در این کنفرانس بیشتر قابل استفاده بود این مطلب بود که یک عده‌ای از نمایندگان مجالس دنیا قبلاً خودشان را کاملاً آماده کرده بودند و براى این کار یک اکیپ مجهزى فرستاده بودند و مطلب بسیار قابل توجه این بود که در صحنه این کنفرانس که یکى از کنفرانس‌هاى بسیار مهم بین‌المللى بود اهمیت یک هیئت اعزامى پارلمانى هیچ‌گونه وابستگى به بزرگى آن کشورى که این نمایندگان معرف و مبین آن بودند نداشت بلکه رابطه داشت با مقدار کارى که نمایندگان در این کنفرانس می‌کردند مثلاً یک کشور کوچکى مثل کشور سیلان که در صحنه گیتى جاى مهمى ندارد از نظر اینکه یک نمایندگانى داشت فوق‌‌العاده ورزیده و داراى افکارى که مورد توجه کنفرانس واقع شد یک نقش بسیار مهمى را بازى کرد هیئت اعزامى ایران در یک وضعیت به خصوص بود که از دوستى و محبت گردانندگان این کنفرانس استفاده می‌کرد و باید واقعاً اعتراف کنیم که آن سه نفر دیگر آقایان جناب جم و مسعودى و جهانشاهى به حداکثر از نطق‌شان و بیان‌شان وضعیت بسیار بسیار خوبى براى ما فراهم کردند (دولت‌آبادی - جنابعالى هم همینطور) اما از برنامه کنفرانس که بگذریم برخورد با نمایندگان پارلمان‌هاى

+++

 مختلف دنیا دارى این حسن اثر و داراى این اثر نیک بود که از طرز فکر نمایندگان ملل مختلف که نمایندگان احزاب و جمعیت‌هایی بودند که در صحنه کنفرانس شرکت می‌کردند ما آگهی‌‌ها و اطلاعات مهمى به دست آوردیم به طور کلى آقایان آنچه که در این کنفرانس دیده می‌شد این است که خودخواهى و تبعیت از افکار و امیال شخصى و تحمیل نظرهاى فردى هیچ‌گونه جا و محلى نداشت یعنى در دنیاى دمکرات امروز کسى به نام فرد به خودش اجازه نمی‌دهد که در سرنوشت ملتى دخالت کند یعنى دنیاى دمکرات امروز به وسیله دسته‌های مشخص و احزاب معینى پیش می‌رود و سیستم حکومت یک حزبى و تحمیلى در دنیاى دمکرات محکوم به فنا و از بین رفتن است یعنى سیستم یک حزبى و به عبارت ساده‌تر سیستم خودمختارى، دموکراسى‌‌ها امروز در قالب احزاب به بالاترین درجه عظمت رسیده‌اند و مردم از تفرقه و تشتت افکار انفرادى که همیشه آنچه با خودخواهى و خودپرستى و نفع دوستى است گریزانند خواسته‌های مردم و به طور کلى افکار عمومى آنها در پیستانى مرامنامه حزبى آنها دیده می‌شد شخص فرد مادام که متکى به حزب و جمعیت نباشد در زندگى اجتماعى نمی‌‌تواند شرکت کند مردم به شخص رأى نمی‌دهند بلکه به برنامه و راهى که آن حزب و جمعیت پیش گرفته است مورد انتخاب و قبول یارد مردم است مجاز است فکر یک شخص هر ‌اندازه هم که خوب باشد تا وقتى از طرف جمعیت‌‌ها پشتیبانى نشود و مردم آن فکر را از خودشان بدانند جامه عمل به خود بپوشند (صحیح است) نمونه بارز این مطلب قوانینى است که تراوشات فکر یک نفر بود ولو اینکه این قوانین بسیار به نظر مفید بیاید ولیکن در عمل به مرحله اجرا نرسید. دنیاى امروز آقایان افرادی را در قالب اجتماع مستهلک می‌دارد شخص اجتماعى وقتى محترم است که خواست او خواست اجتماع باشد (صحیح است).

شاید در دنیاى امروز براى اولین بار از پشت این تریبون پارلمان ایران بتوان ملت را اینطور تعریف کرد «ملت اجتماعى از افراد متشکل و مجتمع است که داراى عقاید مشخص می‌باشد» با این تعریف آقایان ما برمی‌خوریم به علت ناکامی‌‌ها و سرگردانی‌هاى خودمان آرمان همه در قلب آرمان ملى متمرکز است دولت‌‌ها نماینده افکار متمرکز و مشخص دسته‌های متشکل سیاسى هستند دولت همان را می‌خواهد که مردم در مرامنامه احزاب خود خواسته‌اند این است سر نظم و انضباط دمکراتیک ممالک مترقى دنیا وقتى مردم در کادر احزاب متشکل شدند و تقاضاهاى عمومى در چند مرامنامه خلاصه شد و دولت به نمایندگى از طرف احزاب به حکومت و به اجراى آن مرامنامه پرداخت نیروهاى فراوان خلاقه مردم همه در یک مسیر و براى رسیدن به یک هدف و هدف‌هاى مشخص به کار میافتد و نتیجه آن عظمت و قدرت و رفاه مردم و استقلال مملکت است (صحیح است).

با مطالبی که به عرض آقایان رساندم عدم موفقیت دولت‌هایی که در ایران پى در پى به روى کار آمده‌اند و شاید در سیماى آنها و حتى در ضمیرشان گاهى از اوقات حسن نیت بود علت عدم موفقیت این دولت‌‌ها را به خوبى با مطالبی که عرض شد درک می‌فرمایند دولتی که متکى به حزب و جمعیتى نیست دولتى که برنامه او خواسته مردم و با اطلاع مردم نیست دولتی که صف متشکل مردم در پشت سر او نیست نمی‌‌تواند خواسته‌های مردم را انجام بدهد او از مردم نیست (صحیح است) و بنابراین خواسته‌های مردم غیر از عمل اوست. آقایان این حقایق با زور وشنى است که متأسفانه به عرضتان رسید هیچ وقت دیر نشده هر وقت فردى به فکر اصلاح و رفع عیت بیفتد همان وقت هم غنیمت است (صحیح است) نمایندگان ملت: وقتى مردم متشکل نیستند وقتى احزاب و دسته‌های سیاسى را افکار و امیال شخصى مانع تشکیلند وقتى منافع و نظرهاى خصوصى بر منافع اجتماعى ترجیح داده می‌شود وضعیت همانست که ملاحظه می‌فرمایند آیا وظیفه وجدانى من نیست که به فکر صائب و نظر مصلحانه و حکیمانه اعلیحضرت همایون شاهنشاهى در اینجا تعظیم کنم شخصى است که به این مطلب توجه کامل فرموده و مردم را تشویق به تشکیل احزاب و دسته‌های مشخص سیاسى فرمودند (صحیح است). آقایان آینده نشان خواهد داد آینده نزدیکى نشان خواهد داد که امروز چه اقدام مهمى براى ساختمان محکم و با ثبات آینده مملکت شده است و آن وقت بیش از امروز برأى صائب شاهانه آفرین خواهیم گفت.

نایب‌رئیس - آقاى دکتر یک دقیقه بیشتر وقت ندارید.

دکتر شاهکار - آقاى مهندس جفرودى وقت خودشان را به بنده مرحمت می‌فرمایند.

نایب‌رئیس - آقاى مهندس جفرودى شما وقتتان را به آقاى دکتر شاهکار می‌دهید.

مهندس جفرودى - بنده وقتم را می‌دهم به هم مسلکم در جمعیت آزادى.

نایب‌رئیس – بفرمایید.

دکتر شاهکار - آقایان از مجموع مطالبی که به عرضتان رساندم و شاید هم تا ‌اندازه‌ای براى جبران گذشته است که امروز ما جمعیت آزادى را تشکیل دادیم همان‌طوری که به سلیقه خود عقیده خرابى را پذیرفته‌اند شاید خیلى از دوستان و سروران من تعجب کنند و این سؤال را بار‌ها از من کرده‌اند که چرا من و رفقاى هم مسلک من راه آماده بی‌ضررى را در انتخاب حزب پیش نگرفتیم و جمعیتى را تشکیل دادیم که خیلى دور از حکومت و قدرت است (قنات‌آبادی - زیاد هم دور نیست) شما در معناى دورى و نزدیکى آقاى سید شمس‌الدین با ما اختلاف‌نظر دارید ولى باید عرض کنم که با احترامی که نسبت به احزاب موجود در مجلس دادیم ما راه دورى را طى می‌کنیم ما می‌خواهیم حرکت خودمان را به نفع مردم ومملکت قطع نظر از محیط قدرت پارلمان بیشتر در میان کسانی که دلباخته رفاه مردم و ترقى کشور هستند و با ناسازگاری‌‌ها ساخته‌اند آغاز کنیم ما با کسانى همگام هستیم که به خوبى ضرورت ایجاد یک راه مثبت و مؤثر را به نفع طبقات متوسط مملکت واقف می‌باشند. آقایان عزیز ما راه خود را در میان کاسب‌ها، صنعتگران، پیشه‌وران، خرده مالکین بازرگانان و کارمندان و کلیه کسانى که زندگى آنها نتیجه فعالیت خودشان‌ است باز کرده‌ایم ما در اصل ششم مرامنامه خود گفته‌ایم زندگى حق کسانى است که کار مفید و مؤثر انجام می‌دهند با بیکارى ولگردى بیکارگرى و طفیلى‌گرى مبارزه می‌کنیم دنیاى امروز آقایان راه بازگشت به فئودالیسم را به کسى نمی‌دهد (احسنت) طرفداران تثبیت وضع اجتماعى فعلى خودشان خودشان را محکوم می‌کنند (صحیح است) ما عقیده داریم که ستون فقرات اجتماعى امروز دنیا را طبقه متوسط تشکیل می‌دهد (صحیح است) و قوام و ثبات کشور با پایدارى آنهاست و در هر مملکتى که حکومت در اختیار طبقه متوسط است هم طبقات محروم مرفه شده‌اند و هم مسیر ترقى و طبیعى کشور تأمین گردیده است ما معتقد به متشکل کردن طبقه سوم مردم ایران هستیم و تمام نیروى خود را صرف حمایت و رفاه این طبقه خواهیم کرد کاسب، تاجر، صنعتگر، کار خانه‌دار متوسط پیشه‌ور کارمند دولت خرده مالک همه متکاى ما محسوب می‌شوند ما نمی‌‌گوئیم که راه ملت را فقط ما پیدا کردیم ما نمی‌گودیم همکارى با ملت در انحصاد ماست این راه در پیش همه احزاب باز است و در این مسابقه خدمتگذارى مسلماً کسى پیش می‌افتد که مردم بیشتر حرف او را قبول بکنند ما سمت و جهتى جز رفاه حال مردم ایران در کمک به پایدار شدن طبقه متوسط و حفظ استقلال و اعتلاى مملکت نداریم ما با آغوش باز از کلیه کسانی که عاشق ترقى مملکت و رفاه حال مردم باشند و راه و عقیده ما را بپسندند و می‌خواهند با ما همگام شوند استقبال می‌کنیم ما آرزویی جز عظمت ایران و بقاى پرچم ایران و بقاى سلطنت ایران نداریم (صحیح است احسنت).

نایب‌رئیس - آقاى شمس قنات‌آبادی‏

قنات‌آبادی - البته بعد از بیانات و فرمایشات فصیح و بلیغ جناب آقاى دکتر شاهکار که از نظر اصل مورد قبول همه است این مطلب را قبول داریم در شرایط فعلى در دنیا اقوام و مللى می‌توانند به طرف سعادت و عظمت بروند که دسته جمعى باشند و این مطلب هم خیلى وقت که حل شده یک فکر دستجمعى متشکل بهتر از یک فکر فردى و شخصى است ولى براى پیشرفت این فکر در مملکت خودمان با توجه به سوابق و گذشته‌های‌مان این فکر باید بسیار بسیار تلاش بکنند تا اعتقادى در عامه مردم یعنى همان مردمی که به نام آنها این فکر همکارى کنند و انشاالله این کشتى وطن به ساحل سعادت و عظمتی که لایق ملت ایران است برسد (انشاالله) مطلبى که بنده می‌خواهم عرض کنم یکى از جزئیات مربوط به همان مردم و همان ملت و همان اجتماعى است که به نام آن سخن گفته می‌شود از بعد از 28 مرداد یک تزى در این کشور عنوان شد البته باید این مطلب را قرار کرد که این فکر و این تز ابتدا از طرف شخص شخیص اعیلحضرت همایونى بیان شد و ارائه شد عقلاى قوم هم متوجه این مطلب شدند و به اهمیت این تز و این فکر پى بردند و رویش عمل کردند و کم و بیش عمل می‌کنند گو اینکه هنوز این اعمالی که مربوط به این تز است کامل نیست به دلایلى که عرض می‌کنم این تز مبارزه با یأس و بدبینى بود واقعاً اگر یک ملتى مأیوس باشد یک ملتى در اثر ضربات وارده نا امید بشود بدبین بشود این ملت به طور قطع گور خودش را با دست خودش کنده چون این مطلب خیلى ضرر دارد و مبارزه با این ضرر بزرگ خیلى اهمیت دارد و عقلاى قوم و افرادی که علاقمند به مملکت و کشور بقاء و عظمت قوم هستند روى این تز و روى این فکر باید سریعاً دقیقاً و جداً مبارزه بکنند اما مطلب اینجاست که آیا با صرف اینکه گفته شود نباید مأیوس بود نباید آینده را تاریک دید وضع را دژم و ناهموار فکر کرد مطلب حل می‌شود یا خیر؟ از بدیهیئت است که با صرف گفتن حل نمی‌شود بلکه بایستى یک وسایل و ابزار و یک اعمالى به دنبال ترویج این فکر که یأس و بدبینى موجب انحطاط و اضمحلال ملت‌هاست به وجود بیاورند و آورده شود همان اعمال و رفتار آهسته آهسته یک نیروى عظیمى در ملت به وجود می‌آورد که آن نیروى عظیم یأى و بدبینى و سایر تیرگی‌‌ها را از یک قوم برطرف می‌کند به عقیده بنده اولین وسیله مبارزه با یأس و بدبینى رفاه و آسایش اولیه قوم و ملت است یعنى وقتى ما بخواهیم یک ملتى را امیدوار به آینده بکنیم باید از حال شروع بکنیم صرف اینکه آینده و دورنماى آینده را به او نشان بدهیم بدون اینکه با تقویت همان ملت و با کمک همان ملت وضع حال او را به طرف بهبهودى ببریم نتیجه عکس خواهد داد چون بنده مجالى بیش از یک ربع ندارم و نمی‌خواهم زیاد روى این کلیات صحبت کنم می‌روم روى آن منظوری که اساساً امروز براى آن منظور پشت این تریبون آمده‌ام و توجه

+++

 نمایندگان محترم مجلس شورای ملى مخصوصاً جناب آقاى دکتر مهران و جناب آقاى ذوالفقارى را به این موضوع جلب می‌کنم و آن موضوع کارمندان دولت است همه ما بیش و کم می‌دانیم که الان وضع حقوق و مقررى که به کارمندان دولت پرداخت می‌شود یک شکل بسیار بسیار عجیبى به خود گرفته است یک عده معدودى در یک بنگاه‌هاى معین و مشخصى من اولاً این مطلب را بگویم که نمی‌خواهم این مطلب را انتقاد کنم که چرا فلان کارمند دولت در فلان سازمان ماهى 1500 تومان حقوق می‌گیرد مقصود این نیست من می‌خواهم بگویم چرا دیگران نمی‌گیرند (صحیح است) این مطلب را توجه بفرمایند البته من هم مثل آقایان محترم می‌دانم که وضع بودجه مملکت چه جور است اما می‌خواهم بگویم ما که می‌خواهیم یأس‌‌ها و بدبینى‌‌ها و بغض‌‌ها و کینه‌‌ها از بین این قوم برطرف شود شرط اولش اینست که آنچه ما می‌توانیم بین این زندگى هم آهنگى به وجود بیاوریم (صحیح است).

آقایان بین هیچ قوم و ملتى و بین هیچ اجتماعى نمی‌شود به یک کسى که قوت لابموت ندارد و براى دوا و معالجه عزیزش محتاج است بگوئیم که تو خوش‌بین باش و نسبت به آن کسانی که از همه مزایا برخوردارند نظر بد نداشته باش این یک مطلب فطرى است این یک مطلب طبیعى است اما می‌شود به آن آدمی که وضعش بد است کمک کرد آهسته آهسته تا این با احتیاجات اولیه برسد من چون مسلمانم چون معتقدم به اصول و با اصل مالکیت و حق کاملاً موافقم نمی‌گویم که ثروت ثروتمند را باید گرفت و داد به فقیر این برخلاف منطق من برخلاف دین من و برخلاف عقیده سیاسى من است من می‌گویم باید ما یک کارى بکنیم که فقر او آنهایی که به احتیاجات اولیه محتاجند آنها هم برخوردار شوند یکى از طبقات مهمه این مملکت کارمندان دولت‌اند و این کارمندان برخلاف بعضى شایعات و بعضى حرف‌‌ها و بعضى مطالب اکثرشان مردمان شرافتمند و زحمت‌کش و کارکن هستند.

(یکى از نمایندگان – و قانع) و قانع بسیار حرف صحیحى است. یعنى به حداقل حقوق قناعت می‌کنند. متأسفانه در دادن این حداقل حقوق به این اکثریت قطعى کارمندان یک اشتباهایی شده و مدت‌هاست این کارمندان دولت تلاش می‌کنند براى رفع این اشتباه چون اگر این اشتباه رفع می‌شد و رفع بشود کما اینکه دولت هم وعده داده است که در آینده رفع می‌کند این اشتباهات براى هر کارمند رتبه 3 و رتبه 4 یا بر فرض رتبه 9 تفاوت حقوقی که به دست می‌آید در ماه در حدود 100 تومان می‌شود (صفارى – در رتبه‌های پائین خیلى کمتر می‌شود) بنده حداکثر را گفتم خوب دقت کنید یک همچو جمعیت کثیرى که این هم فعالیت می‌کند کار می‌کند اکثراً تحصیل کرده هستند اکثراً مردمان بدون شبهه علاقمند به وطن و ملیت و قومیت هستند اینها آن فرد شاخص‌شان یعنى رتبه نه‌شان اگر این اشتباهى که در اصل حقوق و اضافه شدن حقوق که طبق قانون استخدام کشورى به وجود آمده اگر مراعات بشود صد تومان اضافه می‌گیرد و سال‌هاى سال‌ است که تفاوت این اشتباه را از دولت‌‌ها می‌خواهند البته با وضع خیلى متین نه اجتماع کردند نه جنجال کردند نجابت ملت ایران و شرافت ملت ایران در این کار‌ها خوب آشکار و ظاهر است در تمام دنیا مرتب در روزنامه‌‌ها وجراید  می‌خوانید که فلان وزارت‌خانه فلان جمعیت فلان کارگر براى اضافه حقوق بیشترى اجتماع کرده‌اند و اعتصاب کرده‌اند اینها نه اعتصاب کردند نه جنجال کردند نه هیاهو کردند از یک طریق خیلى عاقلانه و نجیبانه‌های اقدام کردند. اول نامه نوشتند به شخص اول مملکت اعلیحضرت همایونى بعد هم ادعاهاى خود را آوردند روى کاغذ نوشتند به دیوان عالى کشور. دیوان عالى کشور هم توجه کرده است به قاون استخدام کشورى مخصوصاً ماده 16 و ماده 17 و حق را به اینها داده است و اینها از دولت و دستگاه هیچ چیز علاوه بر آن حقى که مقرر در قانون شده است و در اثر یک اشتباه حساب سال‌هاى سالست که این حق از آنها فوت شده است نمی‌خواهند البته این نامه‌‌ها که نوشته‌اند بنده می‌دهم خدمت جناب آقاى ذوالفقارى که بدهند خدمت جناب آقاى نخست وزیر و ما امیدواریم که این مطلب همان‌طور که وعده فرمودند براى آینده حل شود اما براى گذشته دولت طبق این ادعاهایی که کرده است و طبق این درخواست‌هایی که به کمیسیون پنج نفرى داده هرجایی که زمین بوده است اکثراً تصرف کرده و مال دولت است و ما هم در این جریان خیلى دفاع کردیم اینها همه‌شان ابناى وطن ما هستند اینها همه مال این کشور هستند روى همین تز مبارزه با یأس که عرض کردم عملاً دنبال احقاق حق کارمندان دولت یک پیشنهادى تهیه کردند و حتى یک طرحى هم تهیه کرده بودند و کارمندان محله روشنفکر آوردند به من دادند و من از کسانى بودم که طرح را امضاء کردم و بعد متوجه شدیم که این پیشنهاد خرج بکند نگفتم اما از دولت می‌خواهیم براى اشتباهاتی که در گذشته شده است براى این کارمندانى که از دولت طلب دارند و بایستى این طلب آنها را طبق ‌قانون پرداخت کرد از این زمین‌‌ها بهشان بدهند. اولاً یک نهضت بزرگى براى تهیه مسکن به وجود می‌آید کارمندان می‌روند براى ساختمان خانه باید به آنها کمک هم بشود به وسایل مختلفه همان‌طوری که بانک‌‌ها به بعضى از کسانی که صاحب سرمایه بزرگى هستند رقم‌های میلیون کمک می‌کند هیچ اشکالى ندارد که ‌بانک‌‌ها به این کارمندان دولت بعد از دادن این زمین‌‌ها رقم‌های جزیی براى تهیه مسکن کمک کند مگر یکى از مواد برنامه‌های دولت‌های ما این نیست که مسکن براى مردم تهیه کند واقعاً این را بدانید از کارمندان دولت‌‌ها تقریباً بی‌خانمان‌تر کسى نیست به اینها زمین بدهید کمک هم بهشان بکنید تشویق‌شان هم بکنید و اگر هم قانونى لازم دارد بیاورید ما تصویب می‌کنیم که اینها از این مخمصه نجات پیدا کنند و من انتظار دارم که دولت جناب آقاى دکتر اقبال به این مطلب توجه کنند مطلب دیگری که می‌خواهم عرض کنم اینست این را نه به عنوان نماینده مجلس به عنوان اینکه بنده به اصطلاح خودم اهل تهران هستم استدعا می‌کنم جناب آقاى ذوالفقارى جناب آقاى دکتر مهران به دولت بفرمایید به شهردارى بگوید که این جنوب شهر تهران جزء تهران است از آقایان نمایندگان من خواهش می‌کنم گاهى از آنجا عبور بفرمایند به قدرى این خیابان‌‌ها خراب و کثیف و به قدرى آلوده است که انسان متحیر می‌شود که آیا این شهر است اینجا مرکز یک کشورى است و من تعجب می‌کنم با اینکه شهردارى با چماق با چوب با تمام قوایی که در اختیارش است یک‌شاهى از عوارض را لا وصول نمی‌گذارد (صحیح است) ممکن نیست بگذارد یک شاهى از عوارض لا وصول بماند روز بروز وزارت کشور با دعاى اینکه من وزارت کشورم و قائم مقام انجمن شهر هستم بر همه چیز عوارض می‌بندد و شهردارى هم با کمال دقت این عوارض را تا آن یک شاهى آخر وصول می‌کند ولى ندیدم که یک قدم مثبت این شهردارى بردارد حالا که اینطور است از جان مردم چه می‌خواهند.

مردم شهردارى نمی‌خواهند قبل از تابستان شهردارى خیابان‌‌ها را خراب کرده است و تا حالا مانده است حالا هم فصل آسفالت گذشته است باز خدا پدر گذشته را بیامرزد (حشمتى - خیال کردید شمال شهرخوبست، شمال هم همین طور است) شمال هم همینطور است. چون بنده مال جنوب شهر هستم آنجا عبور می‌کنم آنجا را عرض می‌کنم تمام خیابانهایی که از شمال به جنوب می‌آید خراب کردند خیابان خیام را خراب کرده‌اند که آسفالت بکنند و نمی‌دانم چه می‌خواهند بکنند و چه فکر بکرى این شهردارى کرده است که تاکنون یک وجبش را آسفالت نکرده‌اند که هیچ تمام آن نواحى آلوده به گل و خاک شده‏

(خرازى - اصلاً چرا انجمن شهر تهران را تشکیل نمی‌دهند؟) و متأسفانه در همین خیابان مولوى که از شرق تهران به غرب تهران می‌رود چاله‌های هولناکى دیده می‌شود که وقتى ما تهران می‌آئیم و این خیابان‌‌ها را می‌بینیم اصلاً وزارت راه و راه‌سازى پیش ما پیغمبر می‌شود. باور بفرمایید وقتى از خارج میائیم تهران و در ‌خیابان‌‌ها راه می‌رویم باور بفرمایید ناراحتى‌هایی که در بین راه کشیدیم از یاد می‌بریم از بس که چاله و کثافت در این ‌خیابان‌‌ها وجود دارد و این مال اینست که این دستگاه وظیفه خودش را انجام نمی‌دهد.

نایب‌رئیس - آقاى دکتر امین

دکتر شفیع امین – در تعطیلات تابستان وقت بیشترى بود که ما بهتر با طبقات مختلف تماس بگیریم و یک یادداشت‌هایی کرده‌ام که خدمت همکاران محترم عرض می‌کنم مخصوصاً در قسمت‌های بهدارى و فرهنگ اولاً نامه‌های زیادى از همکاران پزشک آذربایجان یا از جاهاى دیگر رسیده بود که ضمن توضیحاتی که جناب آقاى وزیر بهدارى آقاى دکتر راجى راجع به جذام‌خانه مشهد دادند خیلى حق‌کشى کرده بودند. حقیقت این گله‌ای که این طبقه تحصیل کرده این مملکت کرده‌اند خیلى به جا است آقایان وارد هستند طبیبى که مدت‌ها زحمت کشیده درس خوانده در جاهاى بد در گرما و سرما با میکرب جنگ و مجادله می‌کند انصاف نیست که آقاى وزیر بهدارى بدون مطالعه براى خاطر اینکه یک نفر طبیب را خواسته‌اند بفرستند و نرفته به همه اطباى کشور بتازند و بگویند که اینها از زیر بار مسئولیت در می‌روند و این در روزنامه‌‌ها منعکس بشود و آنها را دلسرد و مأیوس بکند. بنده گمان می‌کنم که آقاى وزیر بهدارى و سایر وزرا باید با قدرت و قوى باشند قانون در دستتان هست به هر طبیبى به هر کارمندى ابلاغ بکنید که به هر جایی بروند من یقین دارم که آقایان همکاران پزشکان اطاعت خواهند کرد و اگر تمرد کرد طبق قانون حق دارید او را تعقیب کنید مجازات کنید و محاکمه کنید بنده تحقیق کردم بنده می‌دانم براى جذامى خانه مشهد طبیب بوده ولى وسیله ندارند عین همین جذامى خانه در آذربایجان نزدیک تبریز است آقایان پزشکان زحمت می‌کشند و ابراز لیاقت می‌کنند ولى وسیله ندارند این جذامى‌هایی که از تمام کشور آمده‌اند چهارصد و پنجاه نفر هستند آب خوردن ندارند از آب شور استفاده می‌کنند طبیب با یک حقوق ناچیز که بهش می‌دهند چطور می‌تواند که چهار فرسخ برود و چهار فرسخ برگردد آیا انصاف نیست که فوق‌‌العاده‌ای بدهند که با راحتى برود و با فکر راحت کار بکند. بنده در این مسافرت در امریکا در یک شهرى در یک قصبه‌ای که جذامى‌های امریکا را نگاه می‌دارند رفتم یک مریض‌خانه بود مرتب و منظم که همه اطباء خودشان و خانواده‌شان با راحتى فکر زندگى می‌کنند. شما آقایان آقاى وزیر بهدارى براى پزشکان حداقل زندگى را در این جذام‌خانه و در این شهر‌ها و قصبات فراهم کنید بعد به آنها بفرمایید بروند آن وقت اگر

+++

 خداى نکرده اطاعت نکردند تنبیه بکنید و در روزنامه‌‌ها منعکس بکنید شما می‌روید از اطباى غیرایرانى دعوت می‌کنید آیا اطباى غیرایرانى که به ایران میایند مجانى خدمت می‌کنند؟ خیر ده برابر پول خواهند خواست شما حداقل زندگى را براى یک طبیب براى یک پزشک‌یار براى یک ماما بدهید و از آنها کار بخواهید. در آذربایجان و در شهرستان‌ها در قصبات که بنده تماس داشتم وزارت بهدارى کوچکترین اقدامى نمی‌کند در تمام آذربایجان با پنج میلیون جمعیت یک آسایشگاه براى مسلولین تهیه نکرده‌اند مسلولین بی‌چاره می‌میرند و تلف می‌شوند مریض‌هایی که می‌توان با معالجه‌های کوچک عرض آنها را مداوا کرد و از پیشرفت مرض آنها جلوگیرى کرد به درجات دوم و سوم و به مراحل بدى می‌رسد که از بین می‌روند آقایان همه نمی‌توانند به تهران بیایند وزارت بهدارى تمام هم و غمش را در اطراف تهران تمرکز داده است اینست که در شهرستان‌ها تا حدى که من خبر دارم هیچ‌جا وسیله نیست. آقایان تصدیق می‌فرمائید که اساس کار وزارت بهدارى بهداشت است یکى از کارهاى مهم بهداشت جلوگیرى از همین سل است در قسمت‌های مختلف کشور متأسفانه و مخصوصاً در آذربایجان سل زیاد شده بنده با کمال تأسف عرض می‌کنم که این مدت که در آذربایجان بودم مریض‌هاى زیادى دیدم که عده‌ای به تهران می‌فرستادیم ولى بعضى نمی‌توانند بیایند و بعضى را در جذامى‌خانه می‌برند به طوری که عرض کردم چندین سال پیش لوله‌کشى جذامى‌خانه باباباغى پیشنهاد شده که با پانزده هزار تومان بیست هزار تومان تأمین می‌شود ولى هیچ کارى نکرده‌اند این را بنده رفته‌ام و دیده‌ام آقایان پزشکان زحمت می‌کشند و فعالیت می‌کنند ولى وزارت بهدارى کمک نمی‌کند بنده توجه جناب آقاى وزیر بهدارى را که خودشان طبیب و وارد هستند و مرد خوش‌نیتى هستند به این موضوع جلب می‌کنم ولى متأسفم که بگویم ایشان با شهرستان‌‌ها و قصبات مختلف تماس نداشته‌اند که بروند و به بینند و تحقیق بکنند و درد آنها را بفهمند چیست دوم راجع به فرهنگ بود خوشبختانه جناب آقاى وزیر فرهنگ اینجا تشریف دارند ایشان زحمت می‌کشند فعالیت می‌کنند براى فرهنگ کشور ولى من خواهش می‌کنم به شهرستان‌‌ها بیشتر توجه بفرمایند تصدیق می‌کنم تهران پایتخت است همه دوست داریم که پایتخت ماکامل بشود مجهز بشود از نظر بهداشتى و فرهنگى ولى تصدیق می‌فرمائید که نمی‌شود به خاطر تهران شهرستان‌‌ها را خراب کرد بنده در اواخر شهریور در تبریز بودم تحقیق کردم عده زیادى محصلین دبستانى و دبیرستانى مراجعه می‌کردند متأسفانه جا نبود با اینکه وزیر فرهنگ هم مرد خوبى است مرد فعالى است ولى جا نیست که قبول بکنند باید برمقدار دبستان‌‌ها و دبیرستان‌‌ها اضافه شود یکى هم راجع به دانشگاه تبریز بود که با کمک وزارت فرهنگ دارد تکمیل می‌شود ولى قسمت‌هایی هست که باید توجه و تکمیل بشود که عرض می‌کنم مخصوصاً دانشکده کشاورزى که محصلین بی‌چاره کلاس سوم هستند ولى هنوز وسیله و استاد ندارند از خارج باید تهیه بکنند یکى هم از جناب آقاى وزیر فرهنگ خواهش می‌کنم که قانون دانشگاه را در شهرستان‌هاى مشهد اصفهان تبریز و شیراز خوب اجرا بکنند شورایی که دارند شورا را محترم بشمارید شورایی که به اسم شوراى شهرستان‌‌ها در تهران دارند این صلاحیت ندارد جناب آقاى وزیر فرهنگ خودشان وزیر مسئول هستند می‌توانند در قسمت‌هایی که شورى تصمیم می‌گیرد نظر بدهند و اقدام بکنند نه اینکه شورایی در تهران تشکیل بشود که وارد به امور آن شهرستان نیست و در آنجا تصمیم بگیرند بنده تقاضا می‌کنم که شوراى دانشگاه‌هاى شهرستان‌‌ها را محترم بشمارند و اهمیت بدهند و اختیارات بیشترى به دانشگاه‌‌ها بدهند. یکى هم محصلین خارج از کشور است که در اروپا و آمریکا مشغول تحصیل هستند از آقاى وزیر فرهنگ خواهش می‌کنم که این عده‌ای که انتخاب خواهند شد مراقبت بفرمایند که از عده‌ای که لایق و بى‌بضاعت هستند و با محیط آنجا آشنا می‌شوند اگر از مملکت خودشان خوبى و خوشى نبینند و به آنها نخواهند گشت قسمت سوم عرض بنده راجع به وزارت راه است آقایان همکاران که به آذربایجان تشریف برده‌اند مخصوصاً آقاى ارسلان خلعتبرى ملاحظه فرمودند راه‌هاى آذربایجان فوق‌‌العاده خراب است کوچک‌ترین کمکى نشده یک صورتى وزارت راه تنظیم کرده و چاپ کرده است راجع به درآمد بنزین و مالیات بنزیم و از اتومبیل‌‌ها که براى آسفالت راه‌‌ها می‌گیرند از سال 1325 تا آخر 35 در حدود 162 میلیون تومان وصول شده است خودشان نوشته‌اند در شش ماهه اول سال 36 سى میلیون تومان وصول کرده‌اند طبق احصائیه‌ای که خودشان داده‌اند در این مدت در حدود پنج میلیون تومان یعنى یک سى و هشتم این اعتبار خرج نشده است این پول‌‌ها به طور مساوى بین استان‌‌ها و شهرستان‌‌ها تقسیم نمی‌شود شاهنشاه علاقه دارند که ملت راضى باشد همیشه می‌فرمایند که با یأس و بدبینى مبارزه کنید صحیح است نظر ایشان حقیقتاً رفاه و آسایش ملت است روزنامه‌‌ها و مطبوعات در این فسمت خدماتى می‌کنند همکاران محترم تذکر می‌دهند ولى باید ما کار مثبت عملاً به مردم نشان بدهیم که دولت در فکر آنهاست خودشان حساب کرده‌اند در این مدت آسفالتى که در تمام شهر تبریز کرده‌اند یک آسفالت 50 کیلومترى است بین تبریز و بستان‌آباد ‌که زیرسازى آن خوب نبوده و سه چهار میلیون تومان خرج کرده‌اند و بعد از شش ماه از بین رفته است‏

(مهندس اردبیلى - خرج نکرده‌اند همه‌اش را خورده‌اند). سه تا پل قرار بود در اطراف شهر تبریز بسازند هنوز نساخته‌اند هر روز نارضایتى زیاد می‌شود باید جلوى این نارضایتى‌‌ها را گرفت دولت می‌تواند جلوى این نارضایتى را بگیرد به عقیده بنده خیلى آسان است خیلى راحت می‌شود جلوى این نارضایتی‌‌ها را گرفت حقیقتاً اوامر عالى شاهنشاه که آسودگى و استراحت ملت ایران است تأمین می‌شود در قسمت راه‌آهن البته وزارت راه فعالیت می‌کند و با علاقه‌ای که شاهنشاه دارند انشاالله این راه‌آهن ساخته خواهد شد. البته ما وظیفه داریم تقدیر بکنیم خوب‌‌ها را و آنچه را که بد است انتقاد بکنیم. سازمان برنامه در آذربایجان کوچک‌ترین کارى نکرده است قرار بود اعتبارى براى دانشگاه تبریز بدهند 14 ماه است با اوامر اکیدى که شاهنشاه فرمودند راجع به اعتبارات آنجا که بنا بود 3 میلیون بدهند تا به حال 14 ماه گذشته و فصل ساختمان دارد تمام می‌شود هنوز ابلاغ نشده است هنوز کنتراتچى در آنجا مشغول کار نشده است از جناب آقاى ذوالفقارى خواهش می‌کنم که یادداشت بفرمایند یکى از نارضایتی‌هایی که بنده در آذربایجان دیدم از دستگاه دادگسترى بود دستگاه دادگسترى تبریز خیلى ضعیف بود البته مردم هزار جور نارضایتى دارند مراجعه می‌کنند بازپرس نیست عضو نیست قاضى نیست (صحیح است) اینها را با قوانین تازه‌ای که درآمده منتقل کرده‌اند به جاهاى دیگر اداره رئیس ندارد عضو ندارد مردم مراجعه می‌کنند براى تعیین تکلیفشان جواب رد می‌شنوند و ناراضى می‌شوند. آقایان تأمین رضایت مردم آسان است و تأمین نظر مردم لازم است بنده عقیده دارم که آنها را می‌شود با کارهاى خیلى کوچک راضى نگاه داشت اینها از شما زندگى لوکس نمی‌خواهند مردم که مراجعه می‌کنند باید بعد از یک ماه دو ماه 3 ماه وضع‌شان روشن بشود استاندار آذربایجان مرد بسیار فعال و نجیب و خوبى است شب و روز زحمت می‌کشد ولى وسیله می‌خواهد از سازمان برنامه اعتبار می‌خواهد براى عمران و آبادى باید پول بدهند براى عمران و آبادى تمام اهالى وطن‌شان را دوست دارند ولى باید از طرف دولت و سازمان برنامه کمک بشود براى عمران و آبادى براى راه‌سازى براى همه چیز وسیله داده شود تا مردم راضى بشوند بی‌خود براى چیزهاى خیلى جزیی ملت را نباید تاراضى کرد مبارزه با یاس و بدبینى خیلى لازم است متأسفانه ممکن است از طرف عناصر داخلى یا خارجى تحریکاتى بشود باید جلوى اینها را گرفت مطبوعات خدمت بزرگى می‌کنند روزنامه‌‌ها همیشه می‌نویسند نباید اظهار یاس و بدبینى بکنید ولى بایستى وسیله‌ای دست مغرضین نداد باید آنچه امکان دارد براى راحتى مردم اقدام بکنیم بنده به نام نماینده ملت و یک نماینده مجلس وظیفه دارم که اینها را عرض کنم با آقایان وزرا تماس بگیرم و تذکر بدهم ولى باید تا دیر نشده است و تا وقت نگذشته است به درد مردم برسند خیلى راحت و آسان است یک نفر دو نفر از آقایان وزرا تشریف ببرند با مردم تماس بگیرند ببینند درد ملت چیست. متأسفانه مثل اینست که آقایان از ملت فاصله می‌گیرند نباید براى استقلال مملکت جانش را سپر کرده است. بنده در نظر داشتم که به وزارت بهدارى تذکر بدهم که در مشکین شهر دویست هزار نفر نفوس است یک ماما ندارند (اردبیلى - بهدارى صفر است) بهدارى صفر است آقاى وزیر بهدارى خوبست حکم صادر کنند براى یک نفر ماما که اعزام بشود اگر حاضر نشد برود او را از خدمت بیکار بکنند اغلب شهرستان‌‌ها به این درد مبتلا هستند بنده امیدوارم که آقایان وزرا مخصوصاً جناب آقاى وزیر جنگ و جناب آقاى معاون نخست‌وزیر که اینجا تشریف دارند به این مطلب توجه بفرمایند.

نایب‌رئیس - آقاى دکتر وقت شما تمام شد.

دکتر امین - بسیار خوب از ژاندارمرى نارضایتى هست باید ببینیم چرا از ژاندارمرى ناراضى هستند. ژاندارمرى بعض افراد بسیار خوبى هستند اگر اشکالى در کارشان و نقصى دارد باید آنها را اصلاح کنیم و کارى کنیم که نارضایتى و بدبینى از بین برود (انشاالله).

4- بیانات آقاى نایب‌رئیس دایر به وظایف کمیسیون‌ها

نایب‌رئیس - وارد دستور می‌شویم ولى قبل از اینکه لایحه مربوطه قرائت شود یک نکته‌ای را تذکر می‌دهم و تقاضا می‌کنم که همه آقایان توجه بفرمایند دیروز هیئت رئیسه با حضور آقایان روساى کمیسیون‌‌ها تشکیل شد و نسبت به لوایحى که تقدیم مجلس شده و در کمیسیون باقى مانده است مذاکراتى شده و اینطور قرار شد که مواد آئین‌نامه امروز براى آقایان خوانده شود که در حضور کمیسیون‌‌ها و تصویب لوایح البته به طورى که نظر دارند و مطابق این آئین‌نامه رفتار بفرمایند تا محتاج نشویم از این ماده‌ای که خوانده می‌شود

+++

 می‌شود استفاده کنیم و موضوع را در خود مجلس مطرح کنیم حالا ماده 28 و 29 آئین‌نامه قرائت می‌شود و امیدوارم که آقایان اعضاء کمیسیون‌‌ها در هر کمیسیونى که عضویت دارند اهتمام بفرمایند و مرتباً تشریف بیاورند گزارش این لوایح را تهیه بفرمایند براى اینکه مجلس بدون دستور و بدون کار نماند حالا مواد 28 و 29 قرائت می‌شود.

(به شرح زیر قرائت شد).

ماده 28 - هر طرح یا لایحه‌ای که به کمیسیون ارجاع می‌شود باید گزارش آن منتهى ظرف یک ماه از تاریخ وصول به دفتر کمیسیون به مجلس شوراى ملى داده شود وگرنه هر یک از نمایندگان با دولت حق دارد از مجلس تقاضا نماید که آن را جزو دستور مجلس قرار دهد و حق تقدم طبق ماده 72 تعیین خواهد شد ولى در مورد لوایح مفصل هرگاه کمیسیون نتوانست رسیدگى به آن را در این مدت تمام کند باید به رئیس مجلس گزارش دهد و براى اتمام مطالعات و اتخاذ تصمیم تقاضاى تمدید نماید که به تصویب مجلس برسد ولى به هر حال این تمدید نباید بیش از یک مرتبه و طولانى‌تر از دو ماه باشد و در هر صورت درخواست تمدید باعث وقفه کار کمیسیون نخواهد شد و اگر کمیسیون پس از انقضاى مهلت باز هم نتیجه نگرفته باشد رئیس مجلس مکلف است لایحه را در مجلس مطرح سازد.

ماده 29 - گزارش کمیسیون‌‌ها به رئیس مجلس داده می‌شود و رئیس کمیسیون مکلف است ماه به ماه صورتى از گزارش‌هاى مزبور فهرستى از کلیه کارهایی که به هر کمیسیون ارجاع شده و هنوز خاتمه نیافته باشد تهیه و در معرض ملاحظه نمایندگان بگذارد.

نایب‌رئیس - بنابراین آقایان توجه فرمایند که از این دو ماده انحرافى حاصل شود. آقاى دکتر شاهکار

دکتر شاهکار - خواستم عرض کنم آن قوانین آزمایشى که آقاى گلشائیان گذراندند همان‌طور که نظر مبارک است قرار شد که حداکثر بعد از یک سال براى تصویب به مجلس بیاید این قوانین حاضر است و باید به مجلس بیاید امر بفرمایید که دولت و آقاى کفیل وزارت دادگسترى این قوانین را به مجلس بیاورند.

نایب‌رئیس - این موضوع مطرح نیست آقاى فضائلى‏

5- تقدیم یک فقره سؤال به وسیله آقاى فضائلى‏

فضائلى - سؤالى است از آقاى وزیر گمرکات و انحصارات و بازرگانى که تقدیم می‌شود.

نایب‌رئیس - ابلاغ می‌شود.

6- طرح و تصویب گزارش کمیسیون فرهنگ راجع به استفاده از خدمت معلمین در وزارت‌خانه‌ها.

نایب‌رئیس - گزارش کمیسیون فرهنگ راجع به استفاده از خدمت استادان در وزارت‌خانه‌‌ها مطرح است. گزارش کمیسیون قرائت می‌شود (اینطور خوانده شد) گزارش از کمیسیون فرهنگ به مجلس شوراى ملى کمیسیون فرهنگ لایحه راجع به استفاده از خدمت استادان و دانشیاران و دبیران در وزارت‌خانه‌‌ها و مؤسسات دولتى را با حضور آقاى وزیر فرهنگ براى شور دوم رسیدگى و با اصلاحاتى که به عمل آورد تصویب نمود اینک گزارش آن را به شرح زیر تقدیم می‌دارد:

ماده 1 - مادام که وزارت‌خانه‌‌ها و مؤسسات دولتى براى خدمت تدریس در آموزشگاه‌هاى اختصاصى خود احتیاج به خدمت استادان و دانشیاران یا دبیران دارند می‌توانند در مورد استادان و دانشیاران با موافقت دانشگاه و در مورد دبیران با موافقت وزارت فرهنگ ساعات اضافى تدریس (به نحوى که منافات با وظایف آنان در دانشکده و یا دبیرستان مربوط نداشته باشد) براى آنان تعیین نمایند مأخذ پرداخت حق‌التدریس در آموزشگاه‌هاى عالى حداکثر ساعتى 1500 ریال و در سایر آموزشگاه‌‌ها حداکثر در دوره دوم متوسطه ساعتى 100 ریال و در دوره اول متوسطه ساعتى 70 ریال خواهد بود.

تبصره - پرداخت حق‌التدریس استادان و دانشیاران از اول فروردین 35 تا تاریخ تصویب این قانون در آموزشگاه‌هاى اختصاصى وزارت‌خانه‌‌ها در صورت انجام وظیفه و به شرطی که از میزان مقرر در این قانون تجاوز ننماید بلامانع می‌باشد.

ماده 2 - هر گاه وزارت‌خانه‌‌ها یا مؤسسات دولتى براى انجام خدمات فنى و تخصصى به غیر از تدریس احتیاج به متخصص داشته باشند که تأمین آن از بین کارمندان دولتى ممکن نباشد و استخدام چنین متخصصى هم مقدور نگردد و انحصار استفاده از وجود یکى از استادان یا دانشیاران و رؤساء بخش‌‌ها و درمانگاه‌‌ها محسوس شود وزارت‌خانه یا مؤسسه مربوط می‌تواند به دانشگاه رجوع نماید دانشگاه با تصویب شوراى دانشکده و شوراى دانشگاه متخصص ذی‌صلاحیت را از میان استادان و دانشیاران و رؤساء بخش‌‌ها و درمانگاه‌‌ها انتخاب و به وزارت‌خانه یا مؤسسه مربوط معرفى می‌کند که از ساعات آزاد او به نحوى که منافات با وظایف او در دانشکده یا بخش یا درمانگاه نداشته باشد استفاده نمایند.

تبصره 1 - استادان و دانشیاران و رؤساء بخش‌‌ها و درمانگاه‌هایی که در یکى از وزارت‌خانه‌‌ها یا مؤسسات دولتى بیش از هفت سال به خدمت ثانوى مشغول بوده‌اند و در موقع تصویب این قانون نیز مشغول خدمت می‌باشند در صورت احتیاج آن وزارت‌خانه یا مؤسسه از تشریفات مندرج در ماده 2 معاف خواهند بود و می‌توانند با استفاده از مزایاى مندرج در این قانون به خدمت ادامه دهند.

تبصره 2- به استاد و دانشیار و رؤساء بخش و درمانگاهى که به ترتیب فوق به خدمت ثانوى در وزارت‌خانه یا مؤسسه دولتى مشغول می‌شود بر حسب میزان کار و ساعات خدمت ثانوى به شرط آنکه حداکثر از ده هزار ریال تجاوز ننماید به عنوان حق‌الزحمه خدمت اضافى پرداخت می‌شود و پرداخت این حق‌الزحمه به هر یک از استادان و دانشیاران و رؤساء بخش‌‌ها و درمانگاه‌‌ها فقط در یک وزارت‌خانه یا مؤسسه دولتى مجاز خواهد بود.

تبصره 3 - استادان و دانشیاران و روساء بخش و درمانگاه‌‌ها علاوه بر حقوق و مزایاى قانونى مربوط به خدمت اصلى خود فقط می‌توانند از یکى از موارد این ماده و ماده قبل استفاده نمایند و نمی‌توانند از وزارت‌خانه‌‌ها یا مؤسسات دولتى به هیچ عنوان دیگر حقوق یا حق‌الزحمه یا فوق‌‌العاده دیگرى دریافت نمایند.

مخبر کمیسیون فرهنگ دیهیم.

نایب‌رئیس - گزارش کمیسیون امور استخدام هم قرائت می‌شود

(به شرح ذیل خوانده شد)

گزارش از کمیسیون امور استخدام به مجلس شوراى ملى کمیسیون امور استخدام در جلسات متعدد با حضور آقاى وزیر فرهنگ لایحه استفاده از خدمت استادان و دانشیاران در وزارت‌خانه‌‌ها و مؤسسات دولتى را براى شور دوم رسیدگى و در نتیجه خبر کمیسیون را تأیید و اینک گزارش آن را به مجلس شوراى ملى تقدیم می‌دارد.

مخبر کمیسیون امور استخدام احمد مهران.

نایب‌رئیس - آقاى عمیدى نورى در ماده اول مخالفید؟

عمیدى نورى – در کلیات عرایضى دارم.

نایب‌رئیس - چون شور دوم است کلیات اول ندارد می‌توانید در کلیات آخر صحبت کنید. ماده اول مطرح است آقاى صارمى مخالفید؟

صارمى – بلى.

نایب‌رئیس – بفرمایید.

صارمى - متأسفانه در مملکت ما نسبت به افراد مطلعى و دانشمند و متخصص احتیاج فوق‌‌العاده زیادى وجود دارد و بایستى بگویم که تعداد این قبیل افراد بسیار قلیل و ناچیز است به همین جهت همه دوره می‌بینیم لوایحى می‌آورند و در کمیسیون‌های سازمان برنامه یا مجلس براى استخدام متخصص خارجى و این استخدامى که نسبت به متخصصین خارجى می‌شود به طور کلى داراى مضار و زیان‌هاى فوق‌‌العاده‌ای خواهد بود که حداقل اینست که در موضوع اقتصادیات کشور ما تأثیر خواهد داشت با این احتیاجى که وجود دارد من نمی‌دانم به چه مناسبت این همه تضییقات براى یک عده‌ای که داراى تحصیلات عالیه هستند فراهم می‌کنند و از وجود آنها در این کشور استفاده نمی‌کنند بنده خودم اگر یک روزى می‌گفتند استاد دانشگاه تصور می‌کردم که یک فردى است که کلیه احتیاجات زندگیش تأمین شده است و داراى ثروت و مکنت فوق‌‌العاده‌ای است و مشاغل مختلفه را در این مملکت اشغال کرده و انحصار به خودش داده بعد در طى عمل و در جریان کار می‌بینیم به اینکه وضعیت اینطور نیست گذشته از اینکه اوضاع زندگى بسیارى از طبقه تحصیل کرده در مضیقه و تنگنا هست با اینکه وجود آنها در این مملکت قابل استفاده است و در هر یک از مؤسسات این کشور می‌توانند از وجود آنها استفاده بکنند با این تنگنا و احتیاج عمومى که وجود دارد تضییقاتى را براى آنها قائل شدن از قبیل وضع این قانون مورد نخواهد داشت من نمی‌دانم چه عیب دارد که دست دولت و وزارت‌خانه باز باشد که از این طبقات در مورد لزوم استفاده بکنند و حقیقت اینست که بنده خودم در بعضى از سازمان‌‌ها که مشاهده کردم با خودم شرکت داشتم من تیتر استادى ندارم که بگویم دفاع از طبقه مربوطه خودم است یا به نفع خودم است ولى در بعضى از سازمان‌‌ها که این افراد شرکت داشته‌اند و تصدى داشته‌اند منافع فوق‌‌العاده‌ای براى این سازمان‌‌ها به وجود آورده‌اند و حتى اکثر افراد پاکدامن این کشور از این طبقه هستند بنابراین ما اینها را بگوئیم به اینکه شما جز تدریس شاغل شغل دیگرى نباشید و اگر احتیاج داشته باشیم برویم از خارج استخدام بکنیم و بهشان حقوق گزاف بدهیم شما در سازمان برنامه افرادى دارید که امروز که متخصص خارجى را استخدام کرده‌اند و آمده‌اند به آنجا به آنها احترام می‌گذارند من دور از شأن مجلس می‌دانم به اینکه اسم آنها را در اینجا بیاورم اگر چنانچه متذکر می‌شدم خود آقایان تصدیق می‌فرمودند که وجودهاى نافعى در آن سازمان‌ها و این کشور هستند پیس براى یک چنین طبقه‌ای این محدودیت‌‌ها و این تضییقات مقرره در ماده یک بکى زائد و بی‌مورد خواهد بود الان یک قسمت از سازمان‌‌های دولتى شما را این افراد اداره می‌کنند این لایحه که گذشت و تصویب شد بایستى اینها

+++

 را بیرون گذاشت تا این تشریفات را انجام داد و شاید براى یک مدت متمادى نتوانند کار بکنند در تبصره یک ماده دو می‌گوید استادان و دانشیاران و رؤساى بخش‌‌ها و درمانگاه‌‌ها.

نایب‌رئیس - آقاى صارمى در ماده یک صحبت کنید.

صارمى - بسیار خوب بنده خیال می‌کردم که در کلیات می‌توانم صحبت کنم. عمیدى نورى فرمودند که در کلیات نمی‌شود صحبت کرد صارمى بسیار خوب بنابراین بنده نسبت به کل این لایحه‌ای که تقدیم شده است مخالف هستم و خاصه نسبت به ماده یک که باز قائل به تبصره خاصى شده است که در موضوع تدریس است و با توجه تبصره‌ای که در ماده بعد هست و ارتباط پیدا می‌کند با ماده یک قانون استادان و دانشیاران و رؤساى بخش‌‌ها و درمانگاه‌‌ها.

نایب‌رئیس - کدام تبصره را می‌فرمائید؟

صارمى - تبصره 3 که ارتباط پیدا می‌کند با ماده یک (عمیدى مربوط به ماده یک نیست)

نایب‌رئیس - حالا فقط در ماده اول می‌توانید صحبت کنید.

صارمى - بنابراین اگر چنانچه اجازه می‌فرمائید بعد در هر یک از تبصره‌‌ها عرایضم را عرض می‌کنم نسبت به ماده یک عرایضم را در همینجا خاتمه می‌دهم.

نایب‌رئیس - بسیار خوب آقاى دولت‌آبادی.

دولت‌آبادی - لایحه‌ای که امروز مطرح است بسیار لایحه مفیدى است و الان در اطراف ماده یک صحبت می‌کنم براى استحضار آقایان رفقا باید عرض کنم که الان شور دوم لایحه است یعنى آنچه لازمه دقت بوده است پیشنهادهایی که از طرف آقایان نمایندگان محترم در شور اول داده شده است همه در کمیسیون مورد دقت و رسیدگى قرار گرفته است و به قدرى که ممکن و میسر بوده است که تأمین منظور اولیه از این ماده بشود همه آن پیشنهادات رعایت شده است و چون در شور دوم نمی‌شود پیشنهاد تازه‌ای داد جا دارد که این لایحه زودتر تصویب بشود که بتوانند از آن استفاده بکنند اجمالاً عرض می‌کنم آن روز روز سعادت این مملکت خواهد بود که کلمه دانش و فرهنگ سرلوحه تمام امور ما قرار بگیرد تا آن روزى که ما با صمیم قلب با اعتقاد کامل بتوانیم به جانب این هدف قدم برداریم همه ناکامى‌‌ها را خواهیم کشید و تردید هم نیست که باید به آن بدبختى‌‌ها تسلیم باشیم «هرچه ناکامى ببینى جرم نادانى تواست چرخ کج رفتار نبود بخت بدفرجام نیست» البته مشکلات کار فرهنگ زیاد است اما باید همه را با حوصله و تدبیر راهنماى عملیش را پیدا کرد و آن مشکلات را حل کرد یکى از راه‌هاى این که ما بتوانیم فدم مثبت برداریم براى حل مشکلات این لایحه است عده‌ای از فضلا هستند در این مملکت که چون کار آموزشى ما ضعیف است در همه‌جا بایستى از وجود آنها استفاده کرد و این راهى که باز شده است براى این است اگر استادان و دانشیاران ودبیرانى هستند که معلومات و اطلاعات آنها علاوه بردانشکده‌‌ها باید در جاهاى دیگر هم مورد استفاده قرار گیرد راهى باز باش بنابراین مطلبى که مورد نظر همکار محترم بنده جناب آقاى صارمى بوده تنها راه تأمینش همین لایحه است بنده می‌خواهم تقاضا کنم چون شور دوم لایحه است زودتر تصویب بشود و براى اجرا در اختیار دولت قرار بگیرد.

نایب‌رئیس - آقاى بهبهانى.

بهبهانى – موافقم.

نایب‌رئیس - آقاى دکتر شاهکار.

دکتر شاهکار – موافقم.

نایب‌رئیس - آقاى دکتر دادفر .

دکتر دادفر - بنده هم موافقم‏.

نایب‌رئیس - بنابراین رأى می‌گیریم به ماده اول آقایانى که موافقند قیام فرمایند (اکثر برخاستند) تصویب شد ماده دوم قرائت می‌شود

(به شرح زیر قرائت شد).

ماده 2 - هرگاه وزارت‌خانه‌‌ها یا مؤسسات دولتى براى انجام خدمات فنى و تخصصى به غیر از تدریس احتیاج به متخصصى داشته باشند که تأمین آن از بین کارمندان دولتى ممکن نباشد و استخدام چنین متخصصى هم مقدور نگردد و انحصار استفاده از وجود یکى ازاستادان یا دانشیاران و وزارت‌خانه یا مؤسسه مربوط مراتب را به هیئت وزیران گزارش می‌دهد و در صورتى که هیئت وزیران لزوم استفاده استفاده از خدمت استاد یا دانشیار را تأیید نمود وزارت‌خانه یا مؤسسه مربوطه می‌تواند به دانشگاه رجوع نماید دانشگاه با تصویب شوراى دانشکده و شوراى دانشگاه متخصصین ذی‌صلاحیت را از میان استادان و دانشیاران و رؤساء بخش‌ها و درمانگاه‌‌ها انتخاب و به وزارت‌خانه یا مؤسسه مربوط معرفى می‌کند که از ساعات آزاد او به نحوی که منافات با وظایف او در دانشکده یا بخش یا درمانگاه نداشته باشد استفاده نمایند.

تبصره 1- استادان و دانشیاران و رؤسا بخش‌ها و درمانگاه‌هایی که در یکى از وزارت‌خانه‌‌ها یا مؤسسات دولتى بیش از هفت سال به خدمت ثانوى مشغول بوده‌اند و در موقع تصویب این قانون نیز مشغول خدمت می‌باشند و در صورت احتیاج آن وزارت‌خانه یا مؤسسه از تشریفات مندرج در ماده 2 معاف خواهند بود و می‌توانند با استفاده از مزایاى مندرج در این قانون به خدمت ادامه دهند.

تبصره 2- به استاد و دانشیار و رؤسا بخش و درمانگاهى که به ترتیب فوق به خدمت ثانوى در وزارت‌خانه یا مؤسسه دولتى مشغول می‌شود برحسب میزان کار و ساعات خدمت ثانوى به شرط آنکه حداکثر از ده هزار ریال تجاوز ننماید به عنوان حق‌الزحمه خدمت اضافى پرداخت می‌شود و پرداخت این حق‌الزحمه به هر یک از استادان و دانشیاران و رؤسا بخش‌ها و درمانگاه‌‌ها فقط در یک وزارت‌خانه یا مؤسسه دولتى مجاز خواهد بود.

تبصره 2- استادان و دانشیاران و رؤساى بخش و درمانگاه‌‌ها علاوه بر حقوق و مزایاى قانونى مربوط به خدمت اصلى خود فقط می‌توانند از یکى از موارد این ماده و ماده قبل استفاده نمایند و نمى‌توانند از وزارت‌خانه‌‌ها یا مؤسسات دولتى به هیچ عنوان دیگر حقوق یا حق‌الزحمه یا فوق‌‌العاده دیگرى دریافت نمایند.

نایب‌رئیس - آقاى مهندس هدایت مخالفید بفرمایید.

مهندس هدایت - این لایحه یکى از لوایح بسیار مفیدیست که دولت تقدیم مجلس کرده و بنده علت مخالفتم براى محدودیتى است که به عنوان حق‌الزحمه و پاداش در مقابل خدمت ثانوى استادان و دانشیاران و رؤساى بخش‌ها در این لایحه ذکر کرده‌اند و آن ذکر مبلغ ده هزار ریال است آقایان ملاحظه بفرمایید که متأسفانه فعلاً مقدار کافى متخصص در مملکت نداریم و براى این که حداکثر از متخصصین موجود مملکت استفاده بکنیم باید این راه باز شود که از متخصصین‌مان بتوانیم در وزارت‌خانه‌‌ها و ادارات دولتى استفاده بکنیم. یک عده از متخصصین ما به صورت استاد و دانشیار مشغول خدمت هستند که فعلاً ممنوع از خدمت در وزارت‌خانه‌‌ها می‌باشند آقایان ملاحظه فرموده‌اید و بار‌ها اینجا انتقاد شده است اشخاصى را به عنوان متخصص خارجى به این مملکت آورده‌اند و در هر حال حاضر هم موجود است و حقوق‌هاى گزاف هم می‌گیرند و می‌گویند ما متخصص نداریم مهندس عادى خارجى را شما در ماه متجاوز از یکصد هزار ریال به آسانى می‌پردازید و بهترین مهندس ما در این مملکت حقوقش از چهارده هزار ریال در ماه تجاوز نمی‌کند (صحیح است). آقایان این بسیار شرم‌آور است بسیار شرم‌آور است که در این مملکت یک ایرانى تحصیل کرده با همان میزان تحصیل و با همان قدرت کار یک دهم یک خارجى حقوق بگیرد و هیچ‌گونه مزایایی هم نداشته باشد (صحیح است). بنده به این جهات با این لایحه و این ماده مخالفت کرده‌ام و یک پنشنهاد تجزیه هم داده‌ام و از آقایان محترم تقاضا می‌کنم که براى حفظ آبروى متخصصین ایرانى به این تجزیه رأى بدهند که این تبصره از این ماده حذف شود (صحیح است).

نایب‌رئیس - آقاى تیمور‌تاش (تیمورتاش - مخالفم) آقاى پرفسور اعلم موافقید بفرمایید.

پرفسور اعلم - بنده بسیار متشکرم از آقایان نمایندگان که می‌بینم مخالفت آقایان همه براى موافقت با‌‌ این لایحه است چون به لزوم گذشتن این لایحه پى برده‌اند و بایستى هم بگذرد الان دانشکده افسرى ما و بعضى از دستگاهه‌هاى آموزشى ما به علت قوانین که موجود بود استاد و معلم ندارد آقایان استادان به واسطه اینکه حقوق از دانشگاه می‌گیرند نمی‌توانند در جاهاى دیگر کار بکنند و لازمست که حتماً این قانون بگذرد براى اینکه آقایان بتوانند به استفاده خودشان برسند بنده وارد این موضوع نمی‌شوم آقایان به حد کافى فرمودند استادان لازم است در دستگاه‌هاى دیگر کار بکنند در همه جاى دنیا با اینکه فضلاى بسیار هست این عمل معمول است و لازمست با تشکر و عرض این مقدمه، در سه جا در این ماده و تبصره اشتباه چاپى شده است که بنده می‌خواهم گزارش بدهم و استدعا کنم اصلاح بفرمایید یکى اینکه استفاده از استاد و دانشیار نوشته شده این استاد و دانشیار و رئیس بخش و رئیس درمانگاه است (صحیح است). یکى هم که فرمودند اگر رأى دادند و موافقت فرمودند با پیشنهاد همکار محترم آقاى مهندس هدایت یا موافقت نفرمودند به هر حال نوشته است حداکثر در ده هزار ریال این ماهیانه است اگر هرچه فرمودند باز هم ماهیانه است این اشتباه در این جا است (محمد على مسعودى - محدود نباید کرد) بنده خیلى متشکرم از لطف شما بنده هم معتقدم که نباید بشود ولى اگر شد ماهیانه است. تبصره 3- نوشته است که استادان و دانشیاران و رؤساء بخش و درمانگاه‌‌ها علاوه بر حقوق و مزایاى قانونى مربوط به خدمت اصلى خود فقط می‌توانند از یکى از موارد این ماده و ماده قبل استفاده نمایند. اگر ماده قبل باشد درست در نمیاید یا ماده قبل درست است این تذکرات را استدعا می‌کنم که دستور بفرمایید اصلاً شود.

نایب‌رئیس - اتفاقاً بنده دیشب که می‌خواندم همین تذکرى را که جناب آقاى دکتر فرمودند بنده هم برخوردم و اشتباه شده است ولى چون در لایحه دولت هم عیناً همین بود بنده علاوه نکردم آنجا یک یا لازم دارد و در جاى دیگر هم یک ماهیانه در کمیسیون اشتباه شده است.

+++

عمیدى نورى - اشتباه چاپ نیست باید برگردد به کمیسیون.‏

نایب‌رئیس - آقاى تیمورتاش.‏

تیمورتاش - علت مخالفت بنده با این ماده عین موافقتى است که با روح مطلب دارد و به این ملاحظه است که با این ماده واقعاً مخالفم و با مقدمه‌ای که بر این لایحه مترتب است می‌گوید که ما متخصصى داریم، کسى را داریم که مورد حاجت است و‌ می‌خواهیم از او استفاده کنیم به جاى اینکه برویم بیگانه استخدام کنیم، بنده اینجا می‌خواهم عرض کنم که به هیچ‌وجه من‌الوجوه با استخدام بیگانه مخالف نیستم و عقیده‌ام این است که اگر بخواهیم این مملکت آباد بشود ما قطعاً محتاج به متخصص خارجى هستیم اما مادام که خودمان متخصص نداشته باشیم (صحیح است). بنده چیزى را که از این ماده استنباط می‌کنم این است که یک بابایی آمده است، جان کنده است، تحصیل کرده است، علم آموخته شده و امروز در مظان این است که بتواند خدمتى به مملکت خودش بکند یک چنین بابایی که باید در طبقه بالاى جامعه باشد این را به عنوان یک برده می‌خواهید زنجیرش بکنید با این فکر است که من مخالفم و عقیده‌مندم که نباید آزادى این شخص این بابا را ازش سلب کرد، عرض می‌کنم استادان و دانشیاران و این طبقه بالاى کشور ما و امید امروز ما و کسانى که باید فرزندان ما را براى فردا تربیت کنند حقوقى می‌گیرند مزایایی هم دارند که بنده عرضى ندارم اگر شما اینقدر براى این بابا وجدان قائل نشوید که بعد از اینکه این لایحه را مرقوم فرمودید بنویسید که در اوقات آزادیش می‌تواند استفاده کند اگر براى این بابا اینقدر وجدان قائل نشوید که از اوقات آزادیش را بى‌آنکه گزند و آسیبى به وظیفه دیگرش برسد استفاده بکند این از هر برده‌ای برده‌تر است. این از هر غلامى غلام‌تر است این اصلاً دون‌شأن شما و این فردى است که اسمش را استاد یا دانشیار بگذارید (محمدعلى اقبال - الزامى ندارد که آن استاد بیاید) عرض کردم الزامى ندارد ولى اگر استادى براى اینکه بتواند تأمین مخارج روزمره خودش را بکند حاضر شود کار بکند شما هم باید قبول کنید؟ بنده خیلى صاف و پوست کنده عرض می‌کنم چون جمعیت آزادى که من افتخار عضویتش را دارم همیشه هرگونه آزادى فردى را محترم می‌شمارد و پاى بند به آن هست بنده اینجا عرض می‌کنم که این دون شأن استاد دانش‌یار و ‌همچنین اگر جسارت به ساحت مقدس نباشد عرض می‌کنم دوشأن وزارت فرهنگ است که بگوید دانشیار و استادى که بعد از این همه طمطراق بهش می‌گوئید که او حق دارد از ساعات آزادیش استفاده کند اینقدر مقید به این قیود باشد آقایان شما را به خدا این فکر را قبول کنید که باید به مردم مثل مردم رفتار کرد، باید براى هر کسى حداقل این تشخیص را داد که چه وقت او حسن‌نیت دارد اگر حسن‌نیت دارد استقبال بشود و اگر حسن‌نیت نداشت با شهامت بگوئید که قبولت نداریم اما بی‌خود و بی‌جهت اینقدر قیود به پاى اشخاص نبندید این خلاف اصل است.‏

نایب‌رئیس - جناب آقاى وزیر فرهنگ.

وزیر فرهنگ (دکتر مهران) – در آذر سال 1333 ضمن یکى از لوایح فرهنگى یک تبصره به تصویب رسید و این بود که هیچ یک از استادان و دانشیاران حق ندارند با استفاده از حقوق استادى و دانشیارى خدمت موظف دیگرى را در یکى از وزارت‌خانه‌‌ها انجام بدهند نتیجه این شد که هیچ یک از وزارت‌خانه‌‌ها و مؤسسات دولتى در حال حاضر نمی‌توانند از وجود استادان و دانشیاران با پرداخت حقوق دیگرى علاوه بر حقوق استادى و دانشیارى استفاده کنند دولت در عمل متوجه شد که بعضى از استادان و دانشیاران چون در رشته‌های خاصى متخصص هستند و منحصر هستند و وجودشان در سایر دستگاه‌‌ها مفید است به این جهت این لایحه را تقدیم کردیم. اما بنده از آقایانى که مخالفت فرمودند تشکر می‌کنم براى اینکه می‌بینم یک قدم جلوتر از دولت برمی‌دارند و قایل هستند که براى این طبقه تحصیل کرده به خصوص مزایاى بیشترى قائل شوند ولى علت اینکه این پیشنهاد به این طریق شده و این حق‌الزحمه به میزان حداکثر ده هزار ریال تعیین شده است چند دلیل دارد یکى اینکه ما معتقد هستیم که خدمت یک استاد و دانشیار همان خدمت معلمى است که در دانشگاه می‌کند و باید این اعتقاد را داشت براى اینکه اگر ما دستگاه‌هاى علمى مملکت را تقویت نکنیم همیشه به آن متخصص خارجى که فرمودید نیازمند خواهیم بود و همیشه مجبوریم در دستگاه‌مان از وجود اشخاصى که مشاغل دیگرى دارند باز در دستگاه‌هاى دیگر استفاده بکنیم بدون تردید یک استاد و دانشیار اگر از خدمت استادى و دانشیارى خود بکاهد ولو اینکه از ساعات تدریس نکاهد به طور یقین از کارهاى علمى که براى انجام وظایفش لازم است باید بکاهد (صحیح است). این است که باید اعتقاد به این داشت که فرع زائد براصل را نباید قبول کنیم ما می‌خواهیم به طور موقت ازیک استاد و دانشیارى که فعلاً به جاى او کسى را نداریم استفاده کنیم اگر یک روزى هم یک نفر آمد. یک جوان تحصیل کرده‌ای از خارج آمد و در آن رشته تخصص داشت به آن آقاى استاد و دانشیار می‌گوئیم که تو برو کار خودت را بکن کار استادى خودت را انجام بده و اینجا را می‌دهیم به آن جوان تحصیل کرده‌ای که تازه آمده است، اما هزار تومان روى چند مأخذ است باید عرض کنم ما حقوق متوسط استاد را در نظر گرفتیم بین حداقل و حداکثر حقوقى که می‌گیرد یک رقم متوسطى در نظر گرفتیم که آن ده هزار ریال است‏.

(مهندس هدایت - حقوق یک بنا) البته دولت از لحاظ خودش شاید بهتر این باشد که این محدودیت نباشد براى آنکه به هر کس هر چقدر خواست بدهد اما به نظر بنده بالاخره مصلحت در این است که یک مأخذى تعیین بشود زیرا که در عین حال که بنده عرض می‌کنم ممکن است دست و بال دولت به این درجه باز باشد خداى نخواسته موجب سوء‌استفاده بعضى اشخاص هم بشود ما باید قائل بشویم که همان‌طور که حقوق افراد مطابق قانون تعیین شده یک حداکثر و یک حداقل رتبه یک مأخذى هم باید براى این کار ثانوى معین بشود کما اینکه در ماده یک هم ملاحظه فرموده‌اید براى ساعات تدریس یک مأخذى تعیین شده و به نظر بنده آقایان موافقت بفرمایند با همین لایحه‌ای که تقدیم شده و به همین وضع تصویب بفرمایید امیدوارم در حل مشکلاتى پیش نیاید و ما اصولاً میل نداریم که بگوئیم یک شخص شاغل دو مقام باشد و به همین دلیل هم در ماده دوم ملاحظه می‌فرمائید که خیلى تشریفات قائل شدیم براى این کار و به عقیده بنده تشریفات هم لازم است اینکه آقایان فرمودید تضییقات و محدودیت‌های نبود این یک تشریفاتى است، ما نمی‌خواهیم دستگاه عملى خودمان را با تهیه مشاغل براى استادان ضعیف کنیم این صحیح نیست و نقص غرض است براى اینکه همین دستگاه‌های علمى مملکت است که براى ما متخصص می‌سازد اگر ما استاد و دانشیار را در این دستگاه‌‌ها ضعیف کنیم و از قدرت عمل و کارشان بکاهیم. به طور یقین براى ما امکان تربیت یک متخصص خوب در آینده از بین خواهد رفت به این جهت است که بنده استدعا می‌کنم با این لایحه به طوری که پیشنهاد شده موافقت بفرمایند.

نایب‌رئیس - آقاى دکتر امین موافقید بفرمایید.

دکتر امین - بنده عقیده دارم که این قانونى که وزارت فرهنگ آورده است از بهترین قوانینى است می‌تواند کمک به حال آموزشگاه‌‌ها و مدارس و هم دانشکده‌‌ها باشد خوشبختانه می‌بینم در مملکت ما دانشمندان و علما را دانشگاه‌‌ها ضبط کرده‌اند و این قانون اتفاقاً مورد احتیاج مملکت و مورد احتیاج دانشکده افسرى است به عقیده بنده با تصویب این قانون خیلى از احتیاجات حل خواهد شد و بنده یک تذکراتى داشتم که جناب آقاى پرفسور جمشید اعلم فرمودند بنده توضیحاً می‌خواهم عرض کنم که در دانشکده پزشکى رئیس بخش و رئیس درمانگاه داراى رتبه استادى و دانشیارى است و اینکه همکار محترم جناب آقاى تیمورتاش فرمودند که بایستى آزادى داشته باشد در دانشگاه‌‌ها قانون هست که نصف وقت دانشیار و استاد باید در دانشگاه صرف شود اغلب ممکن است هفته‌ای دو ساعت یا چهار ساعت درس داشته باشند بقیه را باید اضافه بدهند چون قانون منع کرده جناب آقاى وزیر فرهنگ هم توضیح دادند. به همین جهت قوانین اولیه هم توضیح داده که حتماً نصف روز استاد و دانشیار و رئیس درمانگاه باید صرف دانشگاه بشود ولى بعضى‌‌ها کارشان کم است و می‌توانند از وقت اضافه خود با این حقوق استفاده کنند.

نایب‌رئیس - آقاى صارمى.‏

صارمى - تذکراتى که جناب آقاى وزیر فرهنگ فرمودند در مقام خودش بسیار صحیح و درست است ولى جناب وزیر فرهنگ اگر استادى باشد که وظایف تدریس را به نحو اتم و اکمل انجام بدهد می‌توانید در هفته چندین ساعت از وجود او براى کارهاى خارج استفاده کنید؟ این مانع از پیشرفت تعلیم و تربیت نخواهد بود و بایستى عرض کنم که در این مملکت احتیاج به استفاده از وجود این آقایان فوق‌‌العاده زیاد است بنابراین محدودیت نبایستى قائل شد و باید استفاده کامل هم کرد. در تبصره 1 یک حد نصابى تعیین کرده‌اند من نمی‌دانم این حد نصاب از کجا پیدا شده استادان و دانشیاران و رؤساى بخش‌‌ها و درمانگاه‌‌ها که در یکى از وزارت‌خانه‌‌ها و مؤسسات دولتى که بیش از هفت سال به خدمت ثانوى مشغول بوده‌اند این هفت سال از کجا آمده است (دکتر دادفر - از سازمان برنامه هفت ساله است) سازمان برنامه هفت ساله اگر استادانى وجود داشته باشند که فقط سازمان برنامه می‌تواند از وجودشان استفاده بکند بایستى مورد استفاده قرار بگیرند ولى اگر افرادى باشند که قابل استفاده باشند ولى در سازمان برنامه خدمت یکنند نبایستى مورد استفاده قرار داد؟ این تبعیض مورد ندارد مثل اینکه بگوییم که یک قسمت از سازمان ادارى کشور مورد استثنا است آقایان در سایر سازمان‌های ادارى هم افرادى مورد استفاده خواهند بود و ممکن است که در تاریخ وضع و در عین تصویب این قانون عده‌ای در مؤسسات دولتى مشغول کار باشند و از وجود آنها استفاده نشده باشد و استفاده بشود بنابراین مدت هفت سال مورد ندارد حالا که شما تمام محدودیت‌ها را قائل شده‌اید تشریفات فوق‌‌العاده هم قائل شده‌اید و در آینده هم با انجام این تشریفات مشکل است که روی هم‌رفته بتوان استفاده زیادترى کرد و تبصره یک مدت هفت سال را حذف کنید و قید شود اشخاصى که فعلاً در آنجا مشغول خدمت هستند و خدمت خواهند کرد بنابراین

+++

 براى حذف این جمله بنده یک پیشنهاد تجزیه تقدیم کرده‌ام و امیدوارم که مورد توجه قرار بگیرد و حداقل به اینجا منتهى شود افرادى که در تاریخ تصویب این قانون مورد استفاده قرار گرفته‌اند و در مؤسسات دولتى خدماتى انجام می‌دهند در آتیه کماکان مورد استفاده قرار بگیرند.

نایب‌رئیس - جناب آقاى وزیر فرهنگ.

وزیر فرهنگ - بنده یک عرضى می‌خواهم بکنم که آقایان هیچ تصور نفرمائید که بنده مخالفم به استاد و یا دانشیار حقوق بیشترى داده شود این فرمایشى که فرمودند مستخدم از خارج می‌آید و ده هزار تومان و هزار تومان البته این یک مسئله‌ای است که قابل مطالعه و قابل توجه است و باید معتقد بود که هر کسى به فراخور مقام علمى و تحصیلاتش و احتیاجى که مملکت به وجود او دارد باید زندگانیش به خوبى تأمین شود (صحیح است). اما مطلب مطلب دیگرى است مطلب این است که اگر بنا بشود یک استادى را که ماهى هزار تومان از دانشگاه که رتبه دارد و صاحب یک مزایایی است و براى کار اصلیش این مقدار حقوق می‌گیرد بخواهیم ببریم در یک دستگاه دیگرى ماهى چهار هزار تومان بدهیم غلط است به عقیده بنده غلط است یا باید بگوئیم که جنابعالى از خدمت استادى کناره بگیرید و این کار ثانوى را بکنید و یا اینکه می‌خواهیم که دانشگاه وجود داشته باشد ما مى‌خواهیم این مؤسسه بزرگ علمى و مؤسسات مشابهش که امیدواریم در شهرستان‌ها روز به روز تقویت شود و بهتر بشود اینها براى ما آدم متخصص تهیه بکنند حالا این را می‌فرمائید که دو ساعت و چهار ساعت درس می‌دهند و بقیه‌اش را بروند در خارج کار بکنند مانعى ندارد. بنده به آقا عرض می‌کنم که خیلى مانع دارد براى این که بدون تردید به کار علمى او لطمه وارد خواهد ساخد، براى اینکه هر معلمى که بخواهد چهار ساعت در دانشگاه درس بدهد باید ده ساعت و پانزده ساعت مطالعه بکند در دانشگاه کار کند تحقیق و تتبع کند اگر می‌خواهد استاد باشد تشریفات نیست و بدون تردید همین ارجاع کار ثانوى به این اشخاص هم تا حدودى مخل کار اینها خواهد شد و اگر این کار را می‌کنیم از لحاظ احتیاج مسلم و مبرمى است که داریم و بنا بر این نباید ما به کار اصلى اشخاص که الان دارند یک کار حیاتى مملکت را انجام می‌دهند لطمه وارد کنیم و اضافه کردن یا محدود کردن این قسمت به عقیده بنده ضرر دارد اینکه فرمودند راجع به هفت سال راجع به آن تبصره هیچ ارتباطى به برنامه هفت ساله ندارد زیرا برنامه هفت ساله در سال سومش هستیم تازه این قانون هم که می‌گذرد چه ارتباط به آن دارد گفته شد در کمیسیون که اشخاصى هستند در یک مؤسساتى خدمت کرده‌اند یا مشغول کار هستند و این اشخاص بعد از چند سال احتیاج‌ آن دستگاه به وجودشان مسلم شده چه ضرورتى دارد که این تشریفات را براى آنها قائل شویم؟

آنجا مذاکره شد گفتند آنهایی که یک مدتى کار کرده‌اند معاف بشوند بعضى گفتند پنج سال و بعضى گفتند ده سال، ما متوسطش را گذاشتیم هفت سال می‌گذاشتند باز این صحبت به میان می‌آمد که چرا هشت سال، بنابراین این تبصره فقط براى این است که در کمیسیون آقایان تصور کردند که براى کسانى که چندین سال در یک دستگاهى کار کرده‌اند و احتیاج یک دستگاه دولتى به آنها در این مدت مسلم و قطعى شده، دیگر این تشریفات که نوشته شد و تصویب مجدد هیئت وزیران و پیشنهادهایی که شده اینها ضرر ندارد به عقیده بنده صحیح است، به این جهت است که بنده این پیشنهادى که از طرف خود آقایان شده بود در کمیسیون قبول کردم و هیچ ارتباطى به برنامه ساله ندارد.

نایب‌رئیس - آقاى دکتر رضایی.

دکتر رضایی - براى بنده جاى بسى فخر و مباهات است که راجع به دانشگاه یعنى یکى از مهمترین و مؤثرترین عوامل براى پیشرفت هراجتماع در پشت این تریبون صحبت می‌کنم. جاى تردید نیست، جاى هیچگونه تردید نیست که دانشگاه و دانشگاه‌‌ها در هر اجتماعى یکى از مهمترین و مؤثرترین عوامل پیشرفت آن اجتماع به شمار می‌روند و بایستى به شمار بروند (صحیح است) و به همین دلیل است که بنده کمال علاقه را در این لایحه دارم و در جلسات متعددى که این لایحه در کمیسیون استخدام مطرح بود با کمال میل و علاقه در مباحثات شرکت کردم و تذکرات لازم را دارد دلیل دیگرى که بنده خودم به این لایحه بی‌اندازه علاقمند هستم این است که تا چندى قبل خودم افتخار دانشجویی را داشته و می‌دانم که این دانشگاه چه نقش مهمى در آتیه افراد در اجتماع بازى می‌کند و به همین دلیل است که معتقدم ما وظیفه داریم هر قدمى که از عهده ما بربیاید براى پیشرفت این دستگاه برداریم، اما راجع به دانشگاه ما و خاصه دانشگاه تهران بنده عرایضى دارم که امیدوارم.

نایب‌رئیس - در این ماده صحبت کنید.

دکتر رضایی - امیدوارم آقایان هم به عرایض بنده توجه بفرمایند بنده کاملاً تصدیق می‌کنم جناب آقاى مهندس جفرودى که حقوق اساتید کافى نیست و بقول دوست گرام جناب آقاى مهندس هدایت با شکم گرسنه نمی‌شود کار کرد. اما دوستان گرام و سروران گرام به عقیده من دانشگاه دردش با این لایحه دوا نمی‌شود به عقیده من ماده دوم این لایحه درد دانشگاه ما را علاج نخواهد کرد، به عقیده بنده یک رفرم اساسى و کامل در دانشگاه بایستى به وجود بیاید و در رأس این.

نایب‌رئیس - این قسمت مربوط به ماده نیست در موضوع صحبت بفرمایید.

دکتر رضایی - به همین دلیل است که بنده با این ماده دوم که یکى از موادیست که بایستى درش اصلاح به عمل بیاید یعنى اضافه حقوق استادان و دانشیاران موافق هستم (صارمى - موضوع اضافه حقوق نیست موضوع استفاده از استادان است) عرض می‌کنم جناب آقاى صارمى.

نایب‌رئیس - مباحثه نکنید به ایشان چکار دارید؟

دکتر رضایی - اطاعت می‌شود این لایحه سبب خواهد شد که اساتید از وقت آزادشان استفاده کنند و در خارج تدریس کنند هم به مملکت کمک کنند و هم به خودشان کمکى بشود. اما جناب تیمورتاش یک اشتباهى راجع به ساعات آزاد فرمودند و از آنجایی که عضو کمیسیون استخدام هستم بایستى توضیح بدهم که منظور تنظیم‌کنندگان این لایحه این نبوده است که آزادى اساتید را از بین ببرند، به هیچ‌وجه منظور از گنجانیدن لغت ساعات آزاد در این ماده این نبوده است ملاحظه بفرمایید وقتى ما یک شخصى را استاد اطلاق می‌کنیم یعنى این شخص بایستى خودش و ساعات کارش را در اختیار دانشگاه می‌گذارد و دانشگاه حق دارد از این استاد به هر نحوى که می‌خواهد براى تدریس علوم استفاده کند البته در ساعات آزاد هر آینه شخصى کار دیگرى خواست بکند آزاد است. اما ملاحظه بفرمایید که این لغت را که اینجا گذاشتیم علتش اینست که مثلاً دانشگاه برنامه را هنگامى که تغییر می‌دهد به وجود این استاد از ساعت 9 صبح تا ساعت 12 ممکن است احتیاج داشته باشد و ما می‌خواهیم استاد حق نداشته باشد بگوید که خیر من می‌خواهم از ساعت 9 تا 12 در خارج کار کنم بلکه منظور این است که بگوئیم شما در ساعات آزادتان حق استفاده از کار خارج دارید و ساعاتى را که دانشگاه می‌خواهد مشغول کار دانشگاه باشید

(تیمورتاش - به عقیده بنده مفهوم آزاد همین بود که شما فرمودید) به عقیده بنده این امر کاملاً ضرورى است و به عرایض خود خاتمه می‌دهم و معتقدم که براى دانشگاه باید یک کار اساسى بشود و فقط این یک قسمت از درد را ممکن است دوا بکند بایستى یک اصلاح کلى در امور دانشگاه انجام بگیرد.

نایب‌رئیس - آقاى مخبر کمیسیون فرهنگ

مخبر کمیسیون فرهنگ (دیهیم) - از اینکه نمایندگان محترم در مقام و شخصیت استادان صحبت می‌کنند همه علاقمند به این مقام استاد هستند جداً مقام شامخ مجلس دوره نوزده را نشان می‌دهد موضوع خیلى روشن است مقام استاد، مقام دبیر، مقام دانشیار مافوق آنست که در اطراف آن بحث شده و خواهد شد ولى یک موضوع کوچک و در عین حال قابل توجه هست که باید نمایندگان محترم توجه بیشترى مبذول بفرمایند مقام معنویت استاد را با حقوق نمی‌شود سنجید مادیات و معنویات در یکجا جمع نمی‌شوند اگر به یک استاد به عقیده بنده بیست هزار تومان در ماه بدهند با این پول نمی‌شود نشان داد که این استاد مقامش شامخ است مقامش بزرگ است که بیست هزار تومان می‌دهند، مقام استادى و دبیرى و آموزگارى با حفظ این کلمه محرز و فقط کلمه استادى روشن است موضوعى که هست از پیشنهاد وزارت فرهنگ و این لایحه منظور اینست چنانچه به عرض رسید سابق یک لایحه‌ای اینجا تصویب شده است که استادان نمی‌توانند در جاهاى دیگر مشغول باشند و این اسباب اشکال شده بود مثلاً دانشکده افسرى الان استاد ندارد وزارت فرهنگ با تنظیم این لایحه خواسته است که یک کمکى به دانشکده افسرى بکند این که چرا حقوق را معین کرده‌اند میزان حق‌الزحمه را تعیین کرده‌اند به عقیده بنده بهتراست محدود باشد براى اینکه اگر محدود نباشد باید یک وزارت‌خانه یا یک مؤسسه و بنگاه در تعیین حق‌الزحمه چانه بازارى درست بکند این خودش یک نوع اهانت است یک استاد دو هزار تومان در جایی می‌گیرد و یک استاد کمتر و این مورد ندارد که هر مؤسسه‌ای حق‌الزحمه را خودش تعیین کند این یک نوع اهانت است و اصلاً عملى نیست، اینکه استاد با فکر اینکه مجلس تعیین کرده است که باید بیش از هزار تومان حق‌الزحمه نگیرد می‌رود کار می‌کند این یک نوع عنوانى است در دست استاد ولى چنانچه غیر از این باشد فرض بفرمایید در دانشگاه افسرى به یک استاد اضافه کار 1500 تومان بدهند و در دانشکده دیگر 1600 تومان چون آن استاد مقام و شخصیت خودش را در بالا بردن 100 تومان حقوقش می‌داند و باید 100 تومان بیشتر بگیرد تا بگوید از استاد اول بالاترم از آن استاد اولى قابلترم این خودش یک نوع اهانتى است، بنده تقاضا می‌کنم نمایندگان محترم موافقت بفرمایند این لایحه تصویب بشود براى اینکه امروز یک ماه است از اول سال گذشته و در بعضى از دستگاه‌‌ها و وزارت‌خانه‌‌ها بدون متخصص و بدون استاد کار می‌کنند، و اینکه آقایان ایراد فرمودند که چرا هفت سال است و یک استادى که در وزارت‌خانه‌ای مشغول کار است چرا مشمول این قانون نیست این یک موضوع روشنى است استادى که در حین تصویب این لایحه هفت سال است در

+++

 یک وزارت‌خانه‌هاى مشغول است و آن وزارت‌خانه هم راضى از کار اوست این را پیشنهاد می‌کنند که بماند آنجا و دیگر لازم نباشد که پیشن‌ها بکند به هیئت وزیران هیئت وزیران تصویب بکند بفرستد به دانشگاه شوراى دانشگاه تشکیل بشود به وزارت فرهنگ بنویسد که از او دعوت بکند و این چرا هفت سال شده است اگر پنج سال هم می‌شد می‌گفتند که چرا 5 سال شد 9 سال می‌شد می‌گفتند که چرا 9 سال شده است این 7 سال براى اینست که آن راه یک عدد تقریباً کامل دانسته‌اند که یک استاد هفت سال در یک وزارت‌خانه‌ای مشغول است آن وزارت‌خانه هم از کار او رضایت دارد حالا با تصریب این قانون هم مشغول کاراست چه اشکالى دارد از وجود او استفاده بشود بنده تقاضا دارم موافقت بفرمایید این لایحه تصویب بشود یک خدمت کلى است هم براى دانشجویان و هم در عین حال براى استادان البته همان‌طور که جناب آقاى دکتر رضایی فرمودند با این وضع جبران نمی‌شود اما یک مأخذى هم هست خود وزیر دو هزار و پانصد تومان می‌گیرد استاد حالا حداکثرش 1700 تومان می‌گیرد هزار تومان هم بیشتر بگیرد می‌شود دو هزار و هفتصد تومان اگر حقوق یک استاد کم است می‌شود گفت که حقوق‌هاى همه کم است باید یک مأخذى درست در بیاید وزیر فرهنگش که لایحه آورده است خودش 2500 تومان حقوق می‌گیرد دیگر چطور می‌شود یک لایحه‌ای بیاورد که به استاد چهار هزار تومان بدهید بودجه دولت را باید در نظر گرفت از اینکه بنده افتخار دارم که آموزگار هستم و چهارده سال در فرهنگ به خدمت آموزگارى خدمت کردم و جزء افتخاراتم می‌دانم اشخاص و نمایندگان محترمى که از مقام شامخ استادى طرفدارى می‌کنند بنده به نام یک آموزگار از احساسات بی‌غرضانه آقایان سپاسگزارى و تشکر می‌کنم و تقاضا دارم که لایحه را تصویب بفرمایید.

نایب‌رئیس - پیشنهاد کفایت مذاکرات رسیده است که قرائت می‌شود (به شرح زیر قرائت شد) مقام محترم ریاست مجلس شورای ملى پیشنهاد می‌نمایم به کفایت مذاکرات رأى گرفته شود دکتر بینا.

نایب‌رئیس - آقاى دکتر بینا

دکتر بینا - حقیقتاً باید از نمایندگان محترم مجلس شوراى ملى دوره نوزدهم سپاسگزارى بشود که با علاقه تامى براى کار دانشگاه و کار آقایان اساتید و دانشیاران این علاقه رأى می‌دهند و حتى پا را فراتر گذاشته‌اند و آنچه که وزرات فرهنگ و دولت خواسته‌اند با اتحاد کلمه می‌خواهند بالاتر از آنچه که دولت می‌خواهد. نمایندگان محترم مجلس شوراى ملى به علم و دانش و دانشگاه کمک بفرمایند ولى حقیقت مطلب را عرض می‌کنم. جناب آقاى وزیر فرهنگ اینجا نفرمودند این ماده و این لایحه نه مربوط به دانشگاه است و نه مربوط به وزارت فرهنگ است نه دانشگاه خواسته است این لایحه را بیاورد و نه وزارت فرهنگ اصرار داشت مؤسسات دولتى و نظامى و مدارس احتیاج پیدا کرده بودند و آقاى وزیر فرهنگ و دانشگاه را مجبور کردند که این لایحه را بیاورند اگر محدودیتى قائل شده‌اند حقیقتاً براى این است که استادان هم از کار اصلى خودشان منحرف نشوند و دولت هم بتواند از اوقات آزاد آنها استفاده بکند. حالا چون به قدر کافى در اطراف این لایحه مذاکره شده و این محدودیت‌‌ها هم شاید به نفع دانشگاه و به نفع خود آقایان اساتید است اگر رأى بدهند بسیار به موقع خواهد بود.

نایب‌رئیس - آقاى مهندس جفرودى

مهندس جفرودی - بنده اذعان می‌کنم و تصدیق می‌کنم که آقایان نمایندگان محترم مجلس شوراى ملى علاقه‌شان به دانشگاه و فرهنگ مملکت فوق‌‌العاده زیاد است در دوره 18 و 19 ضمن لوایح مختلف این علاقه شدید را به کمال نشان دادند و بنده نمی‌توانم ادعا بکنم که علاقه من از آقایان حتى کمى هم بیشتر است به هیچ‌وجه این ادعا را ندارم و این را رسماً به نام یک فرد دانشگاهى تأیید می‌کنم اینکه با این کفایت مذاکرات بنده مخالف هستم براى اینکه فکر می‌کنم هنوز مواردى هست که باید به عرض نمایندگان محترم برسد تا به این لایحه به صورتى که می‌خواهند رأى بدهند این مطالب را بدانند مدافعاتى که جناب آقاى وزیر فرهنگ از ماده دوم فرمودند به نظر بنده یک وظیفه ادارى ایشان است و من می‌دانم وجداناً از این مدافعات بی‌نهایت ناراحت هستند (خنده نمایندگان) براى اینکه ایشان یک فرد فرهنگى هستند.

نایب‌رئیس - آقاى مهندس جفرودى خواهش می‌کنم در کفایت مذاکرات صحبت بفرمایید.

مهندس جفرودى - ایشان یک فرد فرهنگى هستند و کمال علاقه را به فرهنگ مملکت دارند و هر جا که یک فردى را خدمتگذار فرهنگ تشخیص بدهند با تمام قوا کمک می‌کنند بنده این را اینجا تأیید می‌کنم اما جهات مخالفت بنده با کفایت مذاکرات اینست که استاد و دانشیار که مشمول این لایحه می‌شوند (پرفسور اعلم - رئیس درمانگاه و رئیس بخش هم می‌شوند) رئیس درمانگاه و رئیس بخش اینها علاوه بر ساعاتى که طبق تصویب شوراى دانشکده‌‌ها و شوراى دانشگاه موقعى که در روز در کلاس درس حاضر بشوند در مدارس تخصصى تمام اوقات شب آنها باید صرف تصحیح پروژه‌‌ها و تکالیف کتبى دانشجویان بشود پروژه هر دانشجو اقلاً ده ساعت وقت کار استاد را می‌گیرد و اگر در یک کلاس چهل نفر دانشجو باشند ملاحظه می‌فرمائید که این استاد تا چه ‌اندازه باید صرف وقت بکند اما این که جناب آقاى وزیر فرهنگ فرمودند که یک استاد کار اصلیش در دانشگاه است صد درصد مورد تأیید است و اگر در خارج کار بکند این وقت او را می‌گیرد و نمی‌تواند به کار اصلیش برسد به این دلیل عرض می‌کنم صحیح نیست که در تمام دنیا استادان دانشگاه با کار خارجى که دارند تخصص پیدا می‌کنند.

نایب‌رئیس – در اصل موضوع صحبت بفرمایید.

مهندس جفرودى - اینها مطالبى است که به عرض نرسیده.

نایب‌رئیس – در کلیات می‌توانید این بیانات را بفرمایید.

دکتر بینا - پیشنهاد کفایت مذاکرات در رأى بدهید تجزیه را دوباره‏ مطرح می‌کنیم.

مهندس جفرودى – از مقام ریاست استدعا می‌کنم اجازه بفرمایید صحبت کنم.

نایب‌رئیس - راجع به اصل موضوع صحبت بفرمایید و دلایل مخالفت خودتان را با کفایت مذاکرات بفرمایید.

مهندس جفرودى - این مطالبى راکه با اجازه مقام ریاست به عرض آقایان می‌رسانم اینها بیان نشده است استاد اگر در خارج از حدود تخصصى خودش کار بکند این بر تبحر و تجربه‌اش افزوده خواهد شد مثل یک طبیبى که در خارج می‌تواند بیمار را ببیند و معالجه بکند و بتواند از این راه تجربه پیدا کند و یک استاد کتابى نباشد مادام که بنده در دانشکده فنى تدریس می‌کنم اگر در مملکت سدى نسازم شاگردان من چه اعتقادى می‌توانند به گفته‌های من داشته باشند آقایان ملاحظه بفرمایید. آقاى دکتر رفیعى رئیس مؤسسه حصارک ماهى هزار تومان می‌گیرد و آقاى دکتر دلیپى ماهى چهارده هزار تومان می‌گیرند اگر دکتر رفیعى توانسته است از راه تخصص خودش.

نایب‌رئیس - آقاى مهندس از موضوع خارج نشوید.

مهندس جفرودی - به این دلیل بنده مخالف با کفایت مذاکرات هستم.

نایب‌رئیس - رأى می‌گیرم به کفایت مذاکرات آقایانى که موافق هستند قیام بفرمایند (اغلب برخاستند) تصویب شد پیشنهاد تجزیه داده شده و تذکر می‌دهم که در تجزیه توضیح مخالف و موافق ندارد و فقط باید به آن قسمت به طور جداگانه رأى گرفت پیشنهاد تجزیه قرائت می‌شود

(به شرح زیر قرائت شد)

پیشنهاد می‌کنم در تبصره دوم ماده دو لایحه راجع به استفاده از استادان و دانشیاران و دبیران جمله (به شرط آنکه حداکثر از ده هزار ریال تجاوز ننماید). به عنوان تجزیه از تبصره حذف گردد.

نایب‌رئیس - حالا تبصره خوانده می‌شود، یک دفعه بدون این جمله رأى می‌گیریم اگر رأى داده شد که حذف می‌شود والا با آن جمله رأى گرفته می‌شود توجه بفرمایید رأى گرفته می‌شود و آن قسمتى که در راپورت کمیسیون هست خوانده نمی‌شود و رأى می‌گیریم. اگر تصویب نشد اصل پیشنهاد را رأى می‌گیریم اول به معناى حذف جمله است که پیشنهاد شده آقایانى که رأى می‌دهند به آن قسمتى که خوانده می‌شود بدون جمله است اگر موافقید با آن جمله رأى نمی‌دهید و اگر مخالفید رأى می‌دهید بنابراین به پیشنهاد دولت و کمیسیون در آخر رأى گرفته می‌شود تبصره را بدون آن جمله قرائت کنید (تبصره 2 به شرح زیر قرائت شد)

تبصره 2 - به استاد و دانشیار و رؤساء بخش و درمانگاهى که به ترتیب فوق به خدمت ثانوى در وزارت‌خانه یا مؤسسه دولتى مشغول می‌شود برحسب میزان کار و ساعات خدمت ثانوى حق‌الزحمه خدمت اضافى پرداخت می‌شود و پرداخت این حق‌الزحمه به هر یک از استادان و دانشیاران و رؤساء بخش‌ها و درمانگاه‌‌ها فقط در یک وزارت‌خانه یا مؤسسه دولتى مجاز خواهد بود.

نایب‌رئیس - رأى گرفته می‌شود به تبصره 2 ماده دوم بدون جمله‌ای که خوانده نشد (به شرط آنکه حداکثر از ده هزار ریال ماهیانه تجاوز ننماید به عنوان) آقایانى که موافقند قیام فرمایند (عده کمى برخاستند) تصویب نشد. حالا رأى می‌گیریم به خود ماده به آن چیزی که کمیسیون پیشنهاد کرده است آقایانى که موافقند قیام بفرمایند (اکثر برخاستند) تصویب شد یک پیشنهاد تجزیه دیگرى هم هست آقاى صارمى نسبت به جمله (بیش از هفت سال به خدمت ثانوى مشغول بوده‌اند) در تبصره 1 ماده 2 تجزیه و به تجزیه آن رأى گرفته می‌شود پیشنهاد تجزیه قرائت می‌شود

(به شرح زیر قرائت شد)

پیشنهاد می‌نماید که جمله (بیش از هفت سال به خدمت ثانوى مشغول بوده‌اند) از تبصره یک ماده دو تجزیه شود. صارمى

نایب‌رئیس – آقایانی که با تبصره 1 ماده 2 بدون این جمله موافق هستند قیام بفرمایند (اکثر برخاستند) تصویب شد حالا رأى گرفته می‌شود به ماده با تبصره‌ها

+++

 بدون آن جمله که از بین رفت آقایانی که با ماده 2 و تبصره‌هایش موافقند قیام بفرمایند (اکثر برخاستند) تصویب شد حالا کلیات مطرح است آقاى عمیدى نورى مخالفید؟ (عمیدى نورى - بلى) بفرمایید .

عمیدى نورى - البته هر کس عقیده‌ای دارد و حق دارد عقیده‌اش را در لوایح بگوید البته لایحه تصویب شده است این یک حقى است که براى ما محفوظ است بنده چون در مجلس هیجدهم افتخار شرکت را داشتم و رأى داده بودم به اینکه آقایان استاد‌ها بایستى در جاى دیگرى خدمت بکنند امروز هم داراى همین عقیده هستم با اینکه برخلاف عقیده نمایندگان محترم هست به این جهت به عنوان مخالف در کلیات می‌خواهم بحث بکنم حالا توجه نفرمودید باز هم عرض می‌کنم ولى از نظر مملکت و تاریخ باید بماند براى اینکه این همان مجلس است و اغلب آقایانى که امروز این حرارت را به خرج دادید از نظر اینکه استادان در وزارت‌خانه دیگرى خدمت بکنند یا در جاى دیگرى درس بدهند همان موقع با همین حرارتى که امروز بحث می‌شد جداً ایستادید و گفتید که این آقایان استادانى که ما امروز حقوق‌شان را می‌خواهیم ببریم بالا اقلاً به کار استادى بپردازند و بتوانند دانشگاه از وجود آنها استفاده کند به این جهت در آن موقعى که حقوق‌شان بالا رفت مقام‌شان بالا رفت این تبصره هم ضمیمه شد امروز روى احتیاجى که دولت به آن توجه کرد به فکر افتاد که از ساعات آزاد تدریس بعضى از آقایان استفاده کند مخبر کمیسیون هم موردش را اظهار داشت که یک عده‌ای در دانشکده افسرى باید درس بدهند و در یکى از تبصره‌‌ها گفته است از سال 35 حقوق‌شان را بگیرند شما در مهر 36 هستید به موجب این تبصره حقوق کسانى که از سال 35 مشغول شده‌اند می‌خواهید بدهید یعنى یک احتیاجى براى دولت پیش آمده است که از وجود یک عده اساتید براى تدریس در یک آموزشگاه اختصاصى استفاده بشود متأسفانه روح این لایحه فرق کرد و از این موضوع خارج شد آمد در ماده دوم به عنوان تخصص به خدمت گماشته شد یعنى با این لایحه‌ای که شما تصویب می‌کنید اشخاصى هستند طبق همین لایحه که هم دبیر است و هم استاد است و هم به خدمت وزارت‌خانه دیگرى برقرار بشود و بنده معتقد هستم که در مملکتى که الان بیکارى است بسیارى از جوان‌هاى مملکت هستند که در وزارت‌خانه‌‌ها و ادارات به روى آنها بسته است ما اینها را محروم بکنیم و اینها را راه ندهیم به ادارات و از وجود آنها استفاده نکنیم و بگوئیم یک عده کسانى که امروز در مقاماتى هستند و البته مقام استادى یا دبیرى دارند و به همین جهت با ادارات و دوایر دیگر ارتباط صمیمى دارند اینها استخدام بشوند به عنوان متخصص و به عنوان دیگرى، هم درس بدهند و هم خدمت بکنند دو حقوق و سه حقوق بگیرند و ایجاد عدم رضایت بیشترى در اجتماع بشود؟ به این جهت بود که من خواستم این نکته را به عرض برسانم و عقیده خودم را مجدداً تکرار کنم که این وضع یک ضرر اجتماعى در مملکت دارد اما از ضرر علمى آن بنده از جناب آقاى دکتر مهران که به ایشان اعتقاد دارم و به تخصص‌شان هم اعتقاد دارم از ایشان می‌پرسم با کمال وجدان و شرافت تشریف بیاورند اینجا و بگویند آیا در کشورهاى دیگر به استاد دانشگاه می‌گویند که نصف مدت خدمت را تو درس بده معنیش این است که نصف دیگرش را برود جاى دیگر و کار دیگرى بکند؟

خیر، معنیش این است که نصف اوقات دیگرش را باید برود و مطالعه کند باید سطح علمى خودش را ببرد بالا باید همان‌طور که آقاى مهندس جفرودى اینجا گفتند پروژه‌‌ها و کور‌ها و درس‌هاى شاگردان خودش را مطالعه کند و با آنها همکارى بکند وقتى که شما امروز آمدید و مقام دانشگاه که به همین جهت ما آمدیم و حقوق اینها را بالا بردیم و بهشان هم احترام گذاشتیم امروز بجایی بگذاریم که بتوانند در ساعات آزاد خودشان بروند در یک وزارت‌خانه‌ای کار بکنند و در یک جاى دیگرى درس بدهند این نقض غرض است این آن نیست که ما بگوئیم که به مردم و فرهنگ خدمت می‌کنیم بنده الان مثال میزنم خدا شاهد است که الان دوره دکتراى حقوق دردانشکده که اخیراً تشکیل شده بود یکى از این آقایان که دکتر شده بود چند روز پیش منزل بنده بود شرح می‌داد طرز تحصیلش را می‌گفت ما چند استاد امریکایی داشتیم و چند استاد ایرانى هم بودند می‌گفت که این استادان امریکایی وقتی که درس می‌دادند ما لذت می‌بردیم از طرز درس دادن اینها این‌ها وارد بودند در دادن درس و یک یک ما را می‌شناختند و سؤالاتى که براى هر یک ما تهیه کرده بودند قبل از اینکه ما می‌آمدیم سر کلاس استاد می‌آمد در کلاس و تمام مطالب را یادداشت می‌کرد ولى ببخشید معذرت می‌خواهم بعضى از استادان ما از کور‌ها و از درس‌ها و سمینارهایی که پهلوى ما بود استفاده می‌کردند و در کلاس هم کتاب‌ها را می‌گفتند بخوانید این براى این نیست که استاد ما سطح تحصیلش کمتر از استاد امریکایی است این براى این است که او وقت دارد و در اوقات آزادى با وجدان و شرافت می‌رود و مطالعه می‌کند کتب جدید، اطلاعات جدید، سطح فکر و معلومات خودش را می‌برد بالا اما استادان ما وقت مطالعه ندارند در یک وزارت‌خانه خدمت می‌کنند به عنوان متخصص ساعات آزادشان را تشریف می‌برند جاى دیگر و درس می‌دهند اینها وقت ندارند مطالعه کنند این چطور می‌تواند فکرش برود جلو؟ کتب و معلومات جدید دنیا می‌رود جلو نتیجه چه می‌شود؟ نتیجه این می‌شودکه جوانان ما 6 سال ابتدایی 6 سال متوسطه 5 سال هم دوره دکترا دیپلم‌شان را می‌گیرند خیلى خوشوقت هستند که دکتر شده‌اند و بعد می‌بینیم که سطح معلومات‌شان بالا نیست خدا شاهد است یک دیپلمه علمى دبیرستان از اروپا براى بنده کاغذ نوشت که من رفتم در کلاس درس در انگلستان وقتى که سر کلاس رفتم دیپلمه علمى هستم میکروسکوپ را جلو من گذاشتند من نمی‌دانستم چطور باید باز بکنم آقایان فرهنگ و علم راهش صرفاً توسعه نیست کمیت اهمیت ندارد کیفیت اهمیت دارد کارى بکنید که این مدارس شما این دانشگاه‌های شما از نظر علمى برود بالا اگر ما صدتا دبیرستان داشته باشیم همه ناقص یک دبیرستان کامل ارزش دارد بر چند دبیرستان ناقص، راست است استاد حقوقش کم است من هم موافقم ببرید بالا اما وقتش را ندزدید نگوئید به عنوان اینکه استاد حقوقش کم است من وقتش را می‌دزدم برود جاى دیگر درس بدهد ببخشید من با کمال صراحت این عرایض را کردم و دراین صورت جلسات ثبت می‌شود باز دو سال دیگر یک لایحه دیگر براى آن می‌آورید آقا شما اینجا یک ماده گذاشته‌اید که رؤساى بخش‌ها و درمانگاه‌‌ها بروند و جاى دیگر خدمت کنند دیروز یک مریضى نزدیک منزل ما از زرگنده آورده بودند آنجا خانم بنده برداشته تلفن کرده است به تمام درمانگاه‌‌ها که یک آمبولانس پیدا کند و این بدبختى که دارد بالاى تپه می‌میرد ولى نه رئیس بخش بوده است و نه رئیس درمانگاه (همهمه نمایندگان)

براى این اینها وقت ندارند سرکارشان باشند آقا اینجا اجازه دادید که رؤساى بخش‌ها و رؤساى درمانگاه‌‌ها بروند جاى دیگر خدمت کنند این به استاد چه ربطى داشت شما اگر می‌خواهید از وقت یک استادى استفاده کنید از وقت آزادش رئیس بخش و رئیس درمانگاه به چه مناسبت در یک وزارت‌خانه‌ای بیاید خدمت کند (پرفسور اعلم - رئیس بخش استاد است) اینست که بنده عرض می‌کنم این لایحه از روح و اصلیتش خارج شده و اینجا یک حرارتهایی را به خرج دادند که بنده ایکه می‌خواستم این عرایض را بکنم می‌خواستم بیایم دفاع کنم می‌خواستم به عنوان موافق کمک کنم به این لایحه چون دیدم که به کلى دارد نقض غرض می‌شود این بود که عرایضم را به عرض نمایندگان محترم رسانیدم و معتقد هستم که سطح دانشگاه ما با این قانون پائین می‌آید سطح معلومات دانش جویان ما پائین می‌آید استادان ما وقت پیدا نمی‌کنند که مطالعه کند و این لایحه به نفع مملکت به عقیده من نیست.

نایب‌رئیس - جناب آقاى وزیر فرهنگ

وزیر فرهنگ (دکتر مهران) - مطالبى که جناب آقاى عمیدى نورى راجع به تقویت دستگاه فرهنگى کشور و دانشگاه فرمودند گمان می‌کنم مورد قبول همه هست و ما بایستى سعى بکنیم که دستگاه‌هاى علمى مجهز باشند و استادان عالی مقام خوب داشته باشند و موجباتى فراهم کنیم که استادان زندگانی‌شان طورى تأمین باشد که خود و آنها به کار دیگر احتیاجى نداشته باشند البته وقتى آن قانون به تصویب رسید هم آقایان از کارهایی که داشتند صرف‌نظر کردند رفتند به دنبال کار علمى خودشان در دانشگاه ولى باید عرض کنم که بعضى دستگاه‌‌ها نتوانستند بی‌نیاز باشند از خدمت این اشخاص مثلاً دانشکده افسرى یک عده استاد در آنجا درس می‌دهند اگر بنا بشود از خدمت این استادان صرف‌نظر بکنند باید یک استادان جدیدى را که مخصوصاً براى این مشاغل استخدام بکنید که متأسفانه در این مملکت نیست و حالا بنده این عرض را نمی‌کنم که شاید تحمیل بیشترى به بودجه‌شان می‌شود براى اینکه اگر از دو یا سه ساعت خدمت استادى استفاده کنید یک مبلغ بسیار کمترى را می‌توانید بدهید در صورتی که تمام وقتش را بگیرید مبلغ زیادترى را می‌دهید از این صرف‌نظر می‌کنیم ولى مسلم این است که احتیاجات دستگاه‌هاى مملکتى موجب شد که این لایحه تقدیم مجلس بشود اینکه فرمودید در مملکتى که بیکارى هست به یک نفر دو تا کار داده نشود بنده تصدیق می‌کنم که بیکارى در مملکت نباید باشد ولى چه کارى و به چه کسى داده بشود این کار کارى است که موضوع صلاحیت در کار است صحبت بیکار بودن نیست و بنده با اذعان به اینکه جناب آقاى عمیدى نورى همین تذکرى که فرمودند مورد توجه دولت هست که ما کوشش بکنیم که استادان به مقام خودشان باقى بمانند و کارهاى ثانوى حتى‌المقدور نداشته باشند ولى این قانون فقط به ما اجازه می‌دهد در یک موارد خاص آن هم با یک تشریفات آن هم با قید آنکه در ماده دوم توجه فرموده‌اید یک شرط اساسى هست و آن این است که در خارج هم نتوانند آدمى پیدا کنند یعنى باید در روزنامه اعلان کنند که ما متخصص سدسازى می‌خواهیم اگر کسى داوطلب این خدمت پیدا نشد آن وقت بگویند به دانشگاه که ما یک متخصص سدسازى می‌خواهیم شما موقتاً در اختیار ما بگذارید بنابراین سعى کردیم که جمع بین دو نظر بشود هم دانشگاه ما تقویت بشود بنده هم این مطالبى را که عرض کردم راجع به میزان حق‌الزحمه براى همین منظور بود که ما نمی‌خواستیم این دستگاه علمى را از لحاظ کار

+++

 تضعیف بکنیم و حالا هم اطمینان می‌دهم که دقت کامل خواهد شد جز این موارد استثنایی و موارد لزوم که کسى هم در خارج پیدا نشود براى آن شغل از وجود استادان براى مشاغل دیگر استفاده بکنیم.

نایب‌رئیس - آقاى مخبر

مخبر کمیسیون فرهنگ (دیهیم) - دانشمند محترم جناب آقاى عمیدى نورى یعنى در این لایحه فرمودند البته خیلى بجاست ولى متأسفانه مربوط به این لایحه نبود، و موضوع صحبت ایشان فوق‌‌العاده بجاست و درست بود و قابل توجه بود این ماده در این لایحه کاملاً منویات جناب آقاى عمیدى نورى را تأمین می‌کند. جناب آقاى وزیر فرهنگ که اشاره فرمودند که هرگاه وزارت‌خانه‌‌ها و مؤسسات دولتى براى انجام خدمات فنى به متخصصین احتیاج داشته باشند که تأمین آن از بین کارمندان دولت مقدور نباشد آن وقت از بین استادان و متخصصین که شایستگى مقام تدریس را داشته باشند انتخاب خواهد شد قسمت دیگر اینکه اجبار ندارد آقاى عمیدى نورى که استاد از مطالعه دست بکشد و برود استخدام بشود اگر استاد وقت داشته باشد براى مطالعه و علاقمند باشد از ساعات آزادش استفاده بکند در این صورت این لایحه انجام می‌شود تقاضا می‌کنم موافقت بفرمایید این لایحه تصویب بشود و با تصویب این لایحه خدمتى به استادان و دانشیاران و روساى بخش‌ها و درمانگاه‌‌ها بشود.

نایب‌رئیس - آقاى دکتر بینا

دکتر بینا - خیلى معذرت می‌خواهم وقت همکاران محترم را گرفتم با اینکه خودم پیشنهاد کفایت مذاکرات داده بودم متأسفانه پس از فرمایشات جناب آقاى عمیدى نورى که بنده خودم فوق‌‌العاده به ایشان ایمان دارم در اینجا می‌خواستم عرض بکنم یک قدرى آن حسن نیتى که نمایندگان محترم نسبت به علم و فرهنگ و دانشگاه نشان می‌دهند می‌خواستم بگویم آقایان نمایندگان محترم و وزیر فرهنگ با تمام بیانات جنابعالى موافق نبودند براى اینکه یک عده‌ای که صبح تا غروب جان می‌کنند و در مقابل هزاران دلارى که به دلپى‌‌ها و غیره در حصارک‌ها و ارازی‌ها می‌دهند و اینها می‌آیند حتى یک سال تمام دینارى از خزانه دولت حقوق نمی‌گیرند و تمام این سرویس‌ها را همان‌طورى که فرنگی‌ها به دست اینها داده بودند اداره کرده بودند این جاى انصاف نبود که در پشت این تریبون مجلس این تذکر داده بشود که یک دبیرستان باشد بهتر از هزار تا دبیرستان است بنده می‌گویم آیا به نظر آقا یک شکم سیر بهتر از یک میلیون گرسنه است؟ این نیست همه باید سیر باشند همه باید زندگى داشته باشند وانگهى بنده عرض کردم که در اینجا خدمتى به استاد دانشگاه نمی‌شود دانشگاه این را نخواسته وزارت فرهنگ این را نخواسته است دولت و سایر مؤسسات دولتى خواسته است بنابراین استدعا می‌کنم کارى که در ممالک راقیه شده بکنید فرانسه به الجزایر استاد می‌فرستد فرانسه به هند و چین استاد می‌فرستد. ما این فانتزى را نباید اجازه بدهیم که استاد کار نداشته باشد در آمریکا اگر مهندسى اول کار نداشته باشد استادش نمی‌کنند اول باید کار داشته باشد ساختمانى را بنا کند و بعد برود استاد بشود بنابراین با آن حسن نیتى که تمام نمایندگان داشتند عرض می‌کنم و از طرف دانشگاه و دانشگاهیان استدعا می‌کنم به کفایت مذاکرات رأى داده بشود به کلیات لایحه هم رأى بدهید.

نایب‌رئیس - رأى می‌گیریم به مجموع لایحه آقایانى که موافق هستند با دو ماده و تبصره‌‌ها قیام بفرمایند (اکثر برخاستند) تصویب شد براى تصویب نهایی به مجلس سنا فرستاده می‌شود. آقاى خرازى

7- تقدیم یک فقره سؤال به وسیله آقاى خرازى

خرازى - بنده یک سؤالى دارم راجع به عدم انتخاب انجمن شهر تهران که تقدیم می‌کنم.

8 - تعیین موقع جلسه بعد - ختم جلسه

نایب‌رئیس - لطف کنید ابلاغ می‌شود جلسه را ختم می‌کنیم جلسه آینده روز پنجشنبه ساعت 9 صبح‏

(مجلس مقارن ظهر ختم شد)

نایب‌رئیس مجلس شوراى ملى - اردلان‏

+++

یادداشت ها
Parameter:295184!model&5137 -LayoutId:5137 LayoutNameالگوی متنی کل و اخبار(مشروح مذاکرات)